zaterdag 12 juli 2008

Misselijkheid = denkende denkers die niet voelen en niet doen

Misselijkheid => misse is afkomstig van missen (dat is het eerste gevoel wat bij me opkomt); lijk van het lijkt erop, maar het is niet levend, niet echt; heid = het zijn van missen en lijk.

Het denken maakt altijd een onderscheid tussen goed en slecht. Het voelen doet dat niet. Dat aanvaardt.

Laten we eens een belangrijk onderwerp aankaarten wat veel mensen aangaat: bronchitis of ademhalingsziektes zoals chronische en acute bronchitis, astma, broncholitis, inspanningsastma, mucoviscidose, benauwdheid, kortademigheid, allergie.

Wat wordt hiervoor voorgeschreven qua behandelingsmethode: antibiotica. Het is nochtans bewezen dat het niet helpt bij bronchitis, griep en verkoudheid. Nogmaals een denker (zoals de meeste dokters zijn: ik val niet een persoon aan wel de visie en missie van een huidig beroep) wil niet voelen = aanvaarden. Hij/zij maakt zichzelf ziek en trekt anderen daarin mee omdat hun beroep aanvaardt wordt door mensen die een verkooptruk geloven (dokter staat in voor je gezondheid. No fucking way: een dokter kan je wel helpen en jij bepaalt zelf je gezondheid pak dan ook je verantwoordelijkheid ipv die te leggen bij iemand die zichzelf niet eens kan genezen door het werk dat hij/zij moet uitvoeren).

Als je op internet dan opzoekt wat er geschreven wordt, is het echt wel lachwekkend. Op sommige sites vindt je nog terug dat het wel helpt, op recentere niet. Om nog maar te zwijgen hoe het in de praktijk eraan toegaat. Verandering bestaat niet voor een denker. Verzet wel, verzet tegen gewoontes in het denken. TRIESTIG, ZIELIG, KLAGEND, ZIEKMAKEND, SOCIAAL ONAANVAARDBAAR TERWIJL HET SOCIAAL WEL AANVAARD WORDT. OPEN JE OGEN, JE VOELEN, DOE IETS!!!!!

http://www.e-gezondheid.be/guide/article.asp?idarticle=4020&idrubrique=890
http://www.bronchitis.be/behandeling.html
http://www.antibiotics-info.be/pdf/antibiotica_brochure_nl.pdf: bewijs dat antibiotica bronchitis, griep en verkoudheid niet helpt en zelfs verergert!

Ikzelf heb chronische bronchitis gehad bij mijn geboorte. Dokters zeiden dat ik ofwel de ziekte ofwel de hoeveelheid antibioticum niet zou overleven. Correctie dit hebben mijn grootouders me verteld. Wel mocht ik geen antibioticum meer toegediend krijgen want dat zou de dood betekenen voor mij. Ik heb daar een bewijs van dokters voor gekregen. Ik snap het niet. Het heeft me niet kapotgemaakt en ik heb nooit antibioticum meer mogen gebruiken. Volgens mij was ik ook in leven gebleven zonder antibioticum. Als ik dokters zou geloofd hebben, was ik er nu niet meer of zat ik in de rolstoel omdat inspanningen voor mij te zwaar zouden zijn. Ik ben nu licentiaat LO en loop 10km in 32' op wedstrijd en 5km in 13'45" op training. Lachwekkend, niet? Het denken, het maakt iedereen ziek. Een systeem dat niet instaat voor gevoelens maar enkel voor resultaat maakt iedereen kapot op lange termijn. Mensen die zeggen: je moet van iets sterven, vind ik zielig. Anderen vinden het grappig. Schrik om te leven of schrik om te sterven? De verantwoordelijkheid bij iemand anders leggen? ZIELIG. WAAR IS HET POSITIEVE? Ik ben springlevend, ik heb zitten hoesten, kuchen, bloeden tot en met mijn 12de. Ik moest mijn lichaam de tijd geven om te herstellen, ik mocht geen medicatie nemen. Ben ik een uitzondering? NEEEEEEEN. IK ben het levende bewijs dat het lichaam veel sterker is dan het denken. Laat je lichaam leiden en volg het met je denken. ONderwerp je niet aan het denken, zelfs niet aan je eigen denken want een depressie ligt snel op de loer.

EN ER IS WEL EEN OPLOSSING VOOR COPD, ASTMA, BRONCHITIS, INSPANNINGSASTMA. ENKEL DIEN JE DAARVOOR TE AANVAARDEN DAT PIJN JE VRIEND EN RAADGEVER IS EN DIE JE TE VRIEND HOUDEN. NIET HEM WEGSTEKEN DOOR MEDICATIE WANT DAN MAAK JE JE ZELF ONWETEND STILAAN KAPOT. JE STERFT NIET OP DE DAG DAT JE FYSIEK HET LEVEN LAAT, JE STERFT OP DE DAG DAT JE MET JE DENKEN AANVAARDT DAT JE NOOIT BETER ZULT LEVEN!

BEWEGEN EN STREVEN NAAR GEZONDHEID = TOPSPORT!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

GROETEN
KEVIN

Geen opmerkingen: