DENKEN, VOELEN, DOEN, WAARNEMEN

Het leven is gemakkelijk als je het zelf wil.

Bij alles wat je wil bereiken, laat je je leiden door de volgende harmonische vrije denkbeweging: DENKEN, VOELEN, DOEN EN WAARNEMEN!

Je wil bvb. 5km uitlopen. Je begint na te denken over wat je al kan, wat je denkt nodig te hebben om die 5km uit te kunnen lopen en wanneer je dat wil doen. Je zult verschillende gedachten opgeschreven hebben en dan dien je te kiezen. Kiezen doe je door te luisteren naar je gevoel zonder rekening te houden met enige vorm van kennis. Dan voer je die keuze uit door te doen = bewegen = inhoud (gekozen met het hart uit de aangeboden keuze gemaakt met de hersenen) verplaatsen met je ledematen.

Eens je dat gedaan hebt, ga je waarnemen. Je luistert naar je lichaam en je neemt waar hoe je omgeving op je actie reageert. Is dat positief (zowel je lichaamsreactie als je omgevingsreactie) ga je verder door. Is dat negatief (lichaamsreactie en/of omgevingsreactie) kies je voor een andere mogelijkheid en voer je die uit of ga je op zoek naar een andere omgeving.

Dit stelselmatig herhalen en je komt ook in een systeem terecht: weliswaar een vrij systeem want jij bepaalt alles.

Vandaag loop ik het jaar in en uit zodat ik mijn vrij systeem van denken, voelen, doen en waarnemen van het ene jaar in het andere jaar overplaats.

TOT in 2008!

AFLOSSINGSWEDSTRIJD

Gisteren meegedaan aan een aflossingswedstrijd bij de voetbalclub van mijn grootvader, vader en broer. Het was eveneens mijn vroegere voetbalclub.
Ik liep rustig en ontspannen in een vertrouwde omgeving tijdens de opwarming en verkennigsronde. Ik had tegen mijn partner gezegd dat hij heel rustig moest vertrekken en na halfweg mocht beginnen doortrekken. Hij zag er zenuwachtig en een beetje bleekjes uit. Ik had er toen nog een goed gevoel voor hem in maar hij blijkbaar niet (hij zat teveel in zijn gedachten).
De wedstrijd zelf. Een heel zwaar en afwisselend parcours. 3 hellingen: 5m steil bergop, 120m vals plat en 150m vals plat. Dit ook naar beneden hetzelfde. 2 stroken hellingen waren asfalt, de rest op het voetbalveld. Het was modderig en bij elke volgende ronde was het meer en meer evenwicht zoeken in je zelf om niet onderuit te gaan. Een parcours van 900m lang. Raar maar waar, dit is een crosscup parcours waardig als de stukken asfalt vervangen worden door modder, dikke matten of zand.
Mijn partner vertrok rustig (30ste van de 41 koppels) zoals ik gevraagd had. Ik nam over en we liepen na 2 ronden 24ste. Vervolgens nam hij terug over en hij liep hetzelfde tempo. We werden 32ste. Ik nam terug over en werden opnieuw 24ste. Het werd tijd om het tempo op te voeren want we waren 18 minuten bezig. KC (mijn partner) zat in zijn gedachten ergens anders en ik zag een klein kind lopen ipv de gekende KC met inhoud. Hij blokkeerde overal in de rug en hij kon geen kracht zetten. Heel raar zicht voor mij als atleet, trainer en coach. Mijn tempo ging altijd sneller en sneller en dat van hem ging trager en trager. Bijgevolg bleven we op dezelfde plaats steken. Ik had geen invloed op KC en de hersenen wilden niet luisteren naar het lichaam bij KC. Ik was content over mijn training maar dat was Ken verre van. Hoe kan je ook? Hij was zichzelf niet, hij zat in zijn hersenen. Heeft hij gevoeld wat ik hem wilde leren? Heeft hij gemerkt dat ik hem confronteerde met zijn goed punt dat nog fel ontwikkeld kan worden? Hij en de toekomst zal het uitwijzen. Ik liep gemiddeld tegen 19km/u op een zwaar parcours en gemiddeld hebben we 12,5km/u gelopen. Ik liep 23 minuten. KC is zeer sterk, maar hij is zich er nog altijd niet bewust van. Wanneer vraag ik me af? Dat zal hij bepalen!

De organisatie was goed en voor herhaling vatbaar.

Tot volgend jaar!

Kerstcorrida MEEUWEN-GRUITRODE en AFLOSSINGSWEDSTRIJD

Donderdagavond besloten om samen met een atleet de 5km jogging in MEEUWEN-GRUITRODE te lopen. Oorspronkelijk was de SPEEDRUN de bedoeling. Maar door de laatste weken heb ik mijn planning aangepast en moeten aanpassen door gedwongen omstandigheden van buitenaf. Ik mocht me niet aansluiten bij een vlaamse atletiekclub als trainer en ook niet als atleet. Verkeerde informatie werd doorgespeeld of informatie werd verkeerd opgenomen.

Zo ging de CROSSCUP in ROESELARE aan me voorbij, de CROSSCUP van BRUSSEL ook en was ik fysiek minder sterk geworden. Nu wilde ik kijken of ik nog altijd goed sta conditioneel. Het was en is nog altijd zo. Vertrokken als 455ste en aangekomen als 26ste. De eerste km lag het tempo niet sneller dan 14km/u gemiddeld. Ik werd opgehouden of beter gezegd heb me laten ophouden doordat ik onbewust gekozen had om vanachter te vertrekken. Mijn 2de ronde was snel en mijn 3de ronde ook maar ik had teveel energie verloren in gedachten doordat ik achteraan vertrokken was. Gewonnen had ik als ik van voor vertrokken was, zeker weten. Maar WINNEN = VERLIEZEN, VERLIEZEN, VERLIEZEN tot je niet meer kan VERLIEZEN en je WINT. Eerst mocht ik geen wedstrijden meer meelopen, nu blijkt terug van wel maar nog altijd heb ik geen club. Dringend eens een telefoontje plegen. Dan terug aan mijn techniek trainen en vervolgens terug voelen wat ik kan op een wedstrijd. Eergisteren was goed, maar het kan nog veel beter. De weg naar de top ligt terug open, maar is nog lang. De uitdaging is interessant maar de weg er naar toe laat me echt leven. Op naar de volgende tegenslag. Want succes is de vaardigheid van tegenslag naar tegenslag te gaan zonder je intuïtie te verliezen.

Vandaag een aflossingswedstrijd als training met een atleet (KC) om opnieuw een tegenslag te kunnen verwerken. HIHA, er tegenaan met de juiste ingesteldheid en de juiste voeling.

KERSTMIS: FAMILIE LOSMAAKDAG!

Gisteren was het schitterend. Er gebeurt verandering in de hersenen. 3 jaar probeer ik nu actief de boodschap over te brengen dat PIJN een BOODSCHAPPER is en GEEN BOOSDOENER.
Ik hou me meer op de oppervlakte dan andere jaren waardoor de voeling sterker is met de mensen. Want dan komen ze gemakkelijker los, laten ze meer vrij en staan ze boven zichzelf en mij. Zo heb ik terug de mogelijkheid tot leren. Er waren dan gisteren wel conflicten tussen het verleden en het nieuwe. Het was blijkbaar toch nog te veel voor bepaalde mensen. Maar dat is normaal.

Deze Kerstdagen hebben me terug gelukkig gemaakt. De eerste Kerstdagen dat ik effectief gevoeld heb dat er verandering aan het komen is. Licht, stelselmatig en progressief opbouwende verandering. Kan het nog mooier? Neen, ik kan waarnemen hoe het aan het veranderen is omdat ik er nu afstand van kan doen. 3, 2 of 1 jaar geleden ging dat niet. Het moest zo snel gaan als ik het wou. Nu niet meer. Laat de weerstand maar komen en laat hen zelf bepalen hoeveel weerstand ze aan kunnen.

Prettige feesten nog en laat het jaar en je binnenste zijn gang gaan.

Kerstavond: ik voelde het, ik ben veranderd: sterker dan ooit tevoren, laat het maar allemaal komen!

De langste Kerstavond ooit voor mij. Tegen mijn principes in luisterde ik naar mijn lichaam en niet naar mijn hersenen. 1 uur te lang opgebleven (niet volledig geluisterd naar mijn lichaam want moest nog een verplaatsing doen met de auto) want ik ging slapen na een enorme niestbui om 3u. Ik maakte me nog los tot 4u en voelde me een stuk beter. Wakker geworden om 9u zonder moeilijkheden (mijn hersenen kunnen het niet vatten, mijn lichaam wel). Op gewicht gebleven, ochtendpols iets hoger, maar iets groter dan normaal. De spanning is minder in mijn lichaam.

Nu terug luisteren naar mijn lichaam en mijn principes toepassen die echt nodig zijn. Vroeger mijn bed in. Het is 3 jaar geleden dat ik nog langer ben opgebleven dan 1u. Ik ben terug eens uit geweest, kan ik stellen. Het deed me ergens goed, maar ergens ook niet. Het evenwicht was er wel.
Ik heb alles in me om mijn dromen te laten uitkomen. Het is tijd voor mij. Ik ben klaar om me elke dag beter en beter te leren kennen en er ook naar te leven. Het zal hard zijn, maar ik kies ervoor omdat ik het graag doe en het zal enkel hard zijn doordat ik gewend ben mij weg te cijferen voor anderen en ik daar nu mee stop. Een gewoonte veranderen in een nieuwe trainingsmethode, nu elke seconde van de dag. Het is een heel moeilijk maar haalbaar doel als ik me enkel focus op de dingen in mezelf en blijf luisteren naar anderen (zoals ik vroeger altijd gedaan heb). Maar de persoon waar ik het meest ga naar luisteren, is naar MEZELF.

NIET MEER WENSEN, HOPEN, MAAR CREEEREN. MAAK DE HEMEL OP AARDE IPV TE HOPEN EN WENSEN DAT JE VAN DE AARDE NAAR DE HEMEL TREKT ALS JE STERFT!

PRETTIG KERSTFEEST!

BEELDEN EN INTERPRETATIES VAN BEELDEN

Woorden kunnen anders geïnterpreteerd worden dan ze bedoeld zijn. Dit is afhankelijk van de boodschap, de boodschapper (laat die zich leiden door emoties of gevoelens) en de ontvanger (laat die zich leiden door emoties of gevoelens). Beelden zeggen meer omdat daarbij de interpretatie kan gemaakt worden door het zien (gebruik van ogen zonder geloofsovertuigingen, overtuigingen, principes, waarden of emoties) en niet door de hersenen (gerelateerd aan emoties en onbewust opgelegde materiële realiteit). Hieronder enkele beelden die ik objectief waarneem en helemaal kan ontleden tot in de kleinste details. Inzet, kennis en luisteren zijn hiervoor wel 3 eigenschappen die je dient te hanteren om het beeld objectief waar te nemen los van al hetgeen je veronderstelt of verondersteld hebt. Dit vergt vaardigheid en training van jezelf. Veel beeldplezier.

publish_DDH05KM_PR_OOG200710140637H_.JPG
publish_DDH05KM_PR_OOG200710140529H_.JPG
publish_DDH05KM_PR_OOG200710140717H_.JPG
publish_DDH05KM_PR_OOG200710140905H_.JPG

Prettige feesten en als het gevoel het toelaat staan we donderdagavond aan de start van de kerstcorrida van MEEUWEN-GRUITRODE.

HYPOCRIETE MAATSCHAPPIJ!

HIHA

WIJ LEVEN IN EEN HYPOCRIETE MAATSCHAPPIJ. MENSEN DIE DAAR IETS AAN PROBEREN TE VERANDEREN WORDEN AFGESPIEGELD ALS EEN HYPOCRIET DOOR "GEVESTIGDE WAARDEN". HET ERGSTE IS DAT MENSEN DIE NIET WETEN WAAROM HET GAAT DIT NOG GELOVEN OOK OMWILLE VAN HET FEIT (DAT GELOVEN ZIJ TOCH) DAT MENSEN MET GELD EN MACHT HET BETER WETEN EN BEWUSTELOOS GEVOLGD WORDEN IN HUN DENKEN EN VOOR HEN IN DE PLAATS HANDELEN (HANDGEMEEN GEBRUIKEN, TIKKEN UITDELEN, DE HYPOCRIETE BOODSCHAP VAN EEN "GEVESTIGDE WAARDE" MONDELING DOORVERTELLEN = RODDELEN).

SOMS BEGRIJP IK MENSEN NIET MEER. ZIJN ZE DAN NOG FELLER GEMANIPULEERD EN GEBRAINWASHED DAN IK VOOR MOGELIJK HIELD? GELOVEN ZE NOG ALTIJD IN IETS WAT HEN ONBEWUST ONGELUKKIG MAAKT DOOR ANGST VOOR IETS OM DE REALITEIT ONDER OGEN TE ZIEN VAN HENZELF EN HUN OMGEVING? ZIJN DIT NOG WEL MENSEN? MENSEN DIE NIET MEER BESEFFEN DAT ZE GELEEFD EN BESTUURD WORDEN OP EEN ONBEWUSTE MANIER EN BEWUSTE MANIER DOOR "HYPOCRIETE GEVESTIGDE WAARDIGE MENSEN"?

MEZELF KEN IK. IK WEET WAT IK WIL EN HOE IK HET WIL. MAAR ANDEREN KENNEN ZICH BLIJKBAAR ZELF NIET OMDAT ZE GEEN MOEITE DOEN. DIT OMDAT ZE HET NIET BESEFFEN, ER HEN NIET OP GEWEZEN WORDT, UIT ANGST, UIT LUIHEID OF OMDAT ZE NIET WETEN HOE?

IK VOEL ME NOOIT EENZAAM MAAR WEL ALLLEEEEEEEEEEEEEENNN! IK VOEL ME SUPER ALS IK OP MEZELF BEN IN DE BERGEN, ALS IK AAN HET LOPEN BEN, AAN HET FIETSEN, ZWEMMEN BEN. KORTOM ALS IK MET MIJN LICHAAM BEWUST EN DIEPGAAND BEZIG KAN ZIJN. MAAR IK VOEL ME ALLEEN IN EEN GROEP MENSEN DIE NIET BESEFFEN WAARMEE ZE BEZIG ZIJN EN DIE ZICH LATEN LEIDEN DOOR GELD, MACHT EN SEKS. WIE NIET HOREN WIL MOET VOELEN. AWEL MENSEN DIE NIET MEER BESEFFEN VOELEN, WEES GERUST. DOE ER DAN OOK IETS AAN, VERDOEME!

IK WEET DAT HET KAN. IK BEN HET LEVENDE BEWIJS EN ZAL HET MEZELF BLIJVEN GEVEN WANT IK BEN HET WAARD. JIJ?

Even terug naar de materiële realiteit die vooral door mensen die werken aan en met pc (waar ik nu mee bezig ben) en post (administratie) wordt bestuurd. Een andere kandidaat gaat me voor in de vacature Sportspecifieke Modules bij de VTS. Hetzij zo.

Op sportief vlak komt er weer wat schot in de zaak. Nu nog zien dat de auto terug marcheert en enkele relaties terug oppoetsen. Om vervolgens verder te gaan met het uitbouwen van een eigen zaak.

INZICHT EN VERZAMELEN

Vandaag ben ik me bewust geworden van dingen die nog opgehelderd dienen te worden. Ik ben me bewust van mijn levenssituatie en wil opnieuw verandering. Met bepaalde dingen was ik niet meer gelukkig en ik heb mijn besloot genomen. Het is nu tijd om over te gaan tot acties. Bepaalde dingen heb ik al gedaan. Bepaalde dingen staan morgen en de komende dagen voor het nieuwe jaar op het programma.

Ik voel de noodzaak voor mezelf om vooruit te komen. Het uitmaken met mijn vriendin (voorlopig of definitief?) was daar al één gevoel van. Een duidelijke visie over mijn deeltijds werk op lange termijn was een ander gevoel. Het zoeken naar een nieuwe relatie was het derde gevoel. Het opstarten van een eigen zaak is het volgende doel.

Rare en bewogen dag. Het begon met een mail van een goede kennis (mijn toekomstige vriendin?) dat ze ontslagen was. Dat overviel me in negatieve zin. Kort daarna belde mijn broer dat zijn auto niet meer wilde starten. Ik kon hem gaan ophalen maar mijn auto was zelf al niet meer in goede staat. Het lukte toch en ik dacht niet meer aan het probleem van mijn auto. Iets na de middag belde ik mijn toekomstige vriendin? op om te vernemen hoe ze haar ontslag opgenomen had en wat haar plannen waren. Een heel diep gesprek volgde wat ons beiden goed heeft gedaan. Op een bepaald moment begon ze piano te spelen terwijl ze over bepaalde situaties in haar leven sprak. Het pakte me en ik kon me goed vinden in haar bespelen van de piano. Ook al was het soms zoekwerk voor haar. WIE ZOEKT DIE VINDT. Ik moest wel nog gaan werken en het werd tijd om haar stem te verlaten.
Namiddag loop ik altijd naar mijn werk, maar met dit weer dacht ik mijn auto te gebruiken. Ook al omdat ik 's avonds een afspraak had met iemand en me dat tijd zou uitsparen als ik vanaf mijn werkplek met de auto kon vertrekken.
Op het werk was het een emotionele gebeurtenis. Veranderingen in inrichten van de kamer voor de kinderen. Bepaalde herinneringen komen naar boven en die waren niet al te positief. Een interpretatie over een gebeurtenis of over een persoon kan zoveel verkeerde reacties uitlokken bij anderen. Ik liet het over me heen gaan en bekeek het louter werkgericht gezien. Want als je je emoties laat leiden dan ben je te fel betrokken met de situatie waardoor je het overzicht verliest.
Ik wilde vertrekken naar mijn afspraakplaats toen ik merkte dat mijn favoriet nummer opstond van Simona, you're getting older van James Blunt. De auto wilde niet starten. Toen gebeld naar mijn broer dat die mij uit de nood kon helpen. Niet dus. Ik besloot om te voet naar huis te stappen en dan de afspraak af te bellen. Maar één van mijn atleten belde me op en zei dat hij me kon komen halen. Daarna een goed gesprek gehad op de afspraakplaats na een goede trip met de voiture.
Thuisgekomen nog iets gegeten (tegen mijn principes) en gebeld voor mijn auto. Normaal wordt morgen het probleem opgelost. Morgenavond komt mijn zus van Spanje naar België om hier kerstmis te vieren. Het zal een weerzien worden van 4 maand geleden. Ergens mis ik haar (gevoelens), ergens ben ik lastig op haar (emoties door het verleden).
De toekomst ligt in mijn handen en er resten me nog enkele dingen te doen. HANDELEN WANT ALLES HEB IK NU IN MIJN HANDEN. IK BEPAAL WAT, WANNEER WAAR ZAL GEBEUREN. ZAAAAAAAAAAAAAALLLLIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIG!

OP NAAR EEN NIEUW INTERPRETEERBAAR LEVEN

OP NAAR DE DOORBRAAK VAN DE ZUIVERE SPORT, VAN HET ZUIVERE LEVEN EN GEWETEN!

Waarden, ethiek, overtuiging en verandering

De (topsport)wereld even onder de loep genomen.

Wat verstaan we onder waarden, ethiek, overtuiging en verandering? Hoe worden deze gevormd? Heeft deze vorming de mogelijkheid om omgevormd te worden en zo ja, HOE? Hoeveel belang hechten we aan waarden, ethiek, overtuiging en verandering? Wat zorgt ervoor dat we van mening over deze begrippen veranderen en daadwerkelijk deze verandering ook toepassen in ons dagelijks leven?

Een waarde is een ding waar we ons naar richten en van terugtrekken. Waarden trekken ons aan of stoten ons af. Tijd, energie en geld besteden we aan waarden om ze te benaderen of te vermijden. Al onze beslissingen (keuzes maken) zijn gebaseerd op WAARDEN welke meestal buiten ons direct bewustzijn liggen (sociale hypnose, afhankelijk van de opgelegde maatschappij). Waarden worden in ons bewustzijn uitgedrukt in GOED of SLECHT, MOOI of LELIJK, OPWINDEND of SAAI, HOUDEN VAN of HATEN, GEWENST of ONGEWENST, SLIM of STOM, enz.

Volksmenners, geestelijken, filosofen, moralisten, politici en vele 'hoog' geplaatsten hebben ons gebrainwashed met wat goed, juist, waar, eerlijk, heilig en mooi is. Zo werd ons ook duidelijk wat slecht, fout, zonde, lelijk en verwerpelijk was. ECHTER LIGGEN DEZE MENINGEN OP HET GEBIED VAN RELIGIE EN MORAAL-FILOSOFIE EN NIET IN HET GEBIED VAN DE WAARDEN-THEORIE! Waarden-theorie houdt zich bezig met wat iemands persoonlijke waarden inhouden (zelfwaardering) en niet met wat ze zouden moeten zijn (zelfvertrouwen). Het houdt zich ook bezig met hoe waarden zijn ontstaan, hoe deze veranderen, en bovenal, hoe deze waarden onze beslissingen en gedragingen beïnvloeden. Als onze WAARDEN veranderen, zullen onze beslissingen en acties verandenren en zullen mensen met vergelijkbare woorden, vergelijkbaar gedrag kunnen vertonen.

Ethiek: filosofievorm die zich bezighoudt met menselijke gedragsnormen in termen van GOED of SLECHT, afhankelijk van de opgelegde maatschappij! Een maatschappij zonder waarden is er één zonder ethiek, is er één zonder leven, is er één die ten dode staat opgeschreven. In zo een maatschappij leven wij spijtig genoeg wel. De problemen van drugs, doping, racisme, armoede zijn daar enkele voorbeelden van. Er scheelt iets aan onze waarden en vooral aan de toepassing ervan. Voorbeelden zijn gefakete voorbeelden want zij komen hun woorden en daden enkel na als het hun uitkomt en ze in beeld lopen!

VERANDERING: het proces van het vinden van een toestand van zekerheid en geborgenheid, zowel op het fysieke als het persoonlijke vlak. Bij deze definitie heb ik ook mijn bedenkingen. Wat is zekerheid en geborgenheid (waarden die misschien nergens op gebaseerd zijn, zoals axioma's in de wiskunde, zoals beperkte onbewuste opgelegde visies over bepaalde gecreëerde maatschappelijke onderwerpen).
Er zijn 3 factoren die van belang zijn bij VERANDERING die onze OVERTUIGING (=vast geloof, mening of opvatting onbewust ons eigen gemaakt door opvoeding van opgelegde maatschappij) ook VERANDEREN:

1. Willen veranderen (motivationele ontwikkelingsmogelijkheid)
2. Weten hoe je kan veranderen (trainings ontwikkelingsmogelijkheid)
3. Toelating om te veranderen (systeem ontwikkelingsmogelijkheid of coaching)

Neurolinguïstisch programmeren, mentale aïkido, visualiseren, sofrologie zijn hulpmiddelen om je bewust te worden van je waarden en hoe je tot die waardenvorming gekomen bent. Mensen willen veranderen wanneer dat hen toestaat dan iets te verkrijgen wat ze nu niet hebben, iets te vermijden waar ze nu last van hebben of krijgen als ze het niet veranderen. Waarden en overtuigingen zijn zaken die mensen benaderen of ontwijken. Wie het leven beschouwt als een 'weg' is het gaan van die weg eenvoudig voor wie geen (onbewuste) voorkeuren heeft. De weg is echter zwaar en moeilijk voor de meeste mensen die wel veel voorkeuren hebben (mensen die niet kunnen kiezen omdat ze het "te goed hebben").
Waarden en overtuigingen zijn aan elkaar gelinkt. Waarden zeggen ons wat iemand wil en niet WIL. Overtuigingen vertellen ons hoe zij denken, hoe zij iets wel of niet kunnen bereiken. Om iemands gedrag te voorspellen moeten we weten wat ze willen en hoe ze denken dat te bereiken!

Een duidelijke omschrijving van de waarden, overtuigingen, ethiek en verandering is nu (volgens mij) gegeven. Wat je eraan kunt doen ook. De sleutel die bepaalt of jij iets verandert en hoe je het wil veranderen ben JIJ!

WORDT BEWUST VAN JE ONBEWUSTE WAARDEN EN OVERTUIGINGEN. LEER ZE AANVAARDEN, BEGRIJPEN EN VERANDER ZE ALS JE WIL. DAT IS DE SLEUTEL TOT GELUK, SUCCES, LIEFDE EN AL HETGEEN JE WIL BEREIKEN WAAR EN WANNEER OOK TER WERELD. JIJ BEPAALT DIT ALLEMAAL!

VERANDERING = LEVEN, BEHOUDSGEZIND = STERVEN!

28 BEREIKTE DOELEN, 28 DOELSTELLINGEN

Een lijstje van bereikte doelen:

1. Hersenvliesontsteking overwonnen (onbewust)
2. Leren wenen en lachen (onbewust)
3. Leren praten (onbewust)
4. Leren eten, drinken en behoeftes doen (onbewust)
5. Leren kruipen (onbewust)
6. Leren wandelen (onbewust)
7. Leren luisteren (onbewust)
8. Armbreuk overwonnen (onbewust)
9. Leren voetballen (bewust) -> zaalvoetbal (1e nationale), veldvoetbal (2e provinciale)
10. Leren piano spelen (bewust) -> diploma hoger onderwijs (enkel en samenspel)
11. Leren fietsen (bewust) -> als aspirant snelste tijd op l'alpe d'huez met diploma (13km in 53'), col du galibier (37km in 1u55'), mont ventoux (21km in 1u40') vanuit Bédoin, 120km in 3u35' van SINT-TRUIDEN NAAR MUUR VAN HOEI EN TERUG NAAR SINT-TRUIDEN, 267km in 8u bij eerste deelname aan eerste WILLY VANNITSEN CLASSIC (188km in groep en 80km alleen), ...
12. Leren lopen (onbewust-bewust)
13. Fietsen herstellen bij mechanicien en zelfstandig
14. Fruitarbeider als vakantiejob
15. Zelfstandig leren leren
16. Hulp aanbieden
17. GEVEN
18. Schoolrecord coöpertest: 3600m in 12'
19. Individueel coöpertestrecord: 4000m in 12'
20. Diploma secundair onderwijs: sport-wetenschappen
21. 2e LK cross juniors
22. Zelfstandig koken, de was doen, afwassen, schoonmaken, huishoudelijke taken
23. Rijbewijs + slipschool + eigen auto
24. Diploma universitair onderwijs: licentiaat LO
25. Diploma VTS - BLOSO- VUB: TRAINER A ATLETIEK
26. Diploma triggerpointsmassage
27. Diploma aggregaat + leerkracht LO
28. Emoties van gevoelens onderscheiden

Ik kan er nog een heel deel opnoemen. Een teken dat ik al wat bereikt heb in mijn leven en erover tevreden ben.

Een lijstje van nog te bereiken doelen:

1. Een eigen zaak opstarten
2. Topsporters creëeren
3. Topsportstatuut verkrijgen
4. Streven naar gezondheid
5. Een eigen huis in de bergen
6. Een vrouw en 2 kinderen
7. PIJN overbrengen aan mensen op de juiste manier
8. Dieren juist verzorgen
9. Fietsen aanpassen aan lichaam
10. Auto's aanpassen aan lichaam
11. Het lichaam volledig in kaart brengen
12. Leren hulp aanvaarden
13. Geld als een middel bekijken om doelen gemakkelijker te bereiken
14. Ook het negatieve in mensen willen zien
15. Diepgaande relaties blijven ontwikkelen
16. Het verleden leren aanvaarden en loslaten
17. Leren leven in het NU-zijnde
18. Meer afgaan op mijn gevoel i.p.v. emoties
19. Mezelf meer vertrouwen
20. 8u/dag bewegen
21. Genieten van elke seconde van het leven
22. Warmte geven en opnemen
23. De natuur herontdekken
24. Evenwicht zoeken en vinden
25. Vrij bewegen en vrij nadenken
26. Fouten durven maken en eruit leren
27. Elke dag iets doen wat mijn hersenen niet graag doen
28. Elke dag iets doen wat mijn lichaam graag doet

Ik merk dat het moeilijker was om de te bereiken doelen vol te krijgen nadat ik aan 20 was. Bij de bereikte doelen had ik er nog minstens evenveel kunnen opschrijven. Meer doelen opzoeken is de boodschap of ze nog meer opsplitsen in kleinere stukjes.

Zo weer iets geleerd van mezelf vandaag en dat geldt voor anderen waarschijnlijk ook. Aan de slag met de 28 te bereiken doelen, waar ik al grotendeels mee bezig ben en er al enkele van heb bereikt (grotendeels toch of toch onbewust).

WAARNEMEN = SAMENWERKEN VAN ZINTUIGEN = VRIJ BEWEGEN EN NADENKEN

Te veel informatie, te veel gevoelens, te veel emoties, te veel gedachten die overvloeien in alweer te veel emoties, ...
Waarnemen is des te moeilijker als je al je zintuigen kunt en wilt gebruiken. Je krijgt zoveel info binnen dat je lichaam en hersenen een halt toeroepen. Om toch maar door te gaan, storten we ons dan maar in rijk (op lange termijn arm) voedsel zoals chocolade, speculaas, brood, confituur, frieten, vlees, deegwaren en vis. Zeker in deze periode van het jaar. Groenten en fruit wordt haast niet gegeten in deze periode. Vooral de groenten niet. En als ze dan al gegeten worden, worden ze verkracht door het toevoegen van onnodige nutriënten in overvloed om de smaak te vergroten (peterselie, bieslook, basilicum, vooral zout, selder en peper).

Waar zijn we mee bezig? Hoe komt het dat we niet meer naar anderen kunnen, willen luisteren? Omdat we niet eens naar onszelf luisteren, maar naar wat de maatschappij ons te bieden heeft: hoger, sneller, harder (HAAST EN SPOED IS NOOIT, IPV ZELDEN GOED). Bewegen doen we niet meer, laat staan vrij bewegen. Nadenken ook al heel weinig. Voelen: WAT IS DAT?

Voel ik iets wat me van mijn "opgelegd maatschappij doel" weerhoudt, dan pak ik toch gewoon een pijnstiller. Als dat niet helpt, meer pijnstillers en vervolgens drinken we nog wat alcohol en koffie om nog meer energie binnen te krijgen. Als tussendoortje een redbull (wat kan dat kwaad?). Om af te sluiten met een goede portie vetten (chips, frieten met hamburgers). Mijn lichaam heeft geen zin om te bewegen en ik voel me niet goed. Zie je wel dat bewegen niet goed kan zijn. EN NIEMAND DIE ER MAAR AAN ZOU DENKEN DAT HET ZOU KUNNEN LIGGEN AAN WAT GEGETEN EN GEDRONKEN GEWEEST IS. LAAT STAAN OP DE MANIER WAAROP (GULZIG SCHROKKEND, OGEN GROTER DAN DE MAAG).

Mij verwondert het niet, dat mensen niet meer goed slapen, niet meer goed kunnen bewegen, niet meer goed kunnen nadenken, niet meer weten wat ze willen en niet meer beseffen wat ze doen. Je zou voor minder als je dat hierboven eens rustig en aandachtig zou kunnen lezen, AANVAARDEN, BEGRIJPEN EN VERANDEREN.

Ik kijk maar alleen eens naar mezelf. De laatste dagen heb ik enkele speculaaskoeken per dag gegeten en boterhammen met stroop. Veel minder fruit en vooral minder groenten dan gewoonlijk. Mijn energiepeil is naar beneden en ik vergeet soms dingen en ik beweeg minder (het lichaam heeft al moeite genoeg om al die vuiligheid naar buiten te krijgen, maar dat heb ik me zelf aangedaan dus moet ik maar meer bewegen maar ik wil niet). Ik train maar 2 uur per dag omdat ik met teveel in mijn hoofd zit waar ik geen vat op heb. Dat zet mijn spieren onder spanning en laat alles traag vooruitgaan. Ik doe nu 2 weken over bepaalde dingen wat ik een maand geleden afhandelde in 1 dag. Het lichaam is zo verwonderlijk en als je het goed verzorgt, verzorgt het je hersenen en nadenken ook. Maar het omgekeerde gebeurt ook.

EEN MENS IS TOT VEEL IN STAAT, MAAR LOPEN ER NOG WEL MENSEN ROND? IK HEB DE INDRUK VAN NIET. ALLEMAAL ZIJN WE STILAAN ONBEWUSTE VERSLAAFDEN GEWORDEN VAN OPGELEGDE NORMEN VAN DE MAATSCHAPPIJ: MACHT, GELD EN SEKS. WAT IS ER GEKOMEN VAN VRIJHEID, SAMENWERKING EN LIEFDE? ALS JE NIET MET JEZELF KAN SAMENWERKEN OMDAT JE JEZELF ONBEWUST NIET KENT, KAN JE OOK NIET SAMENWERKEN MET ANDEREN (CONFLICTEN GEBEUREN DAN IN EN RONDOM JE). ALS JE GEEN VRIJHEID HEBT IN BEWEGEN, KAN JE DAT IEMAND ANDERS OOK NIET GUNNEN EN VERDIEP JE JE IN HET DENKEN. ALS JE STREEFT NAAR OPPERVLAKKIGE KENNISMAKING MET HET LICHAAM (SEKS) HOE KAN JE DAN OPENSTAAN VOOR LIEFDE?

VOELING KRIJGEN MET JEZELF, JE ZINTUIGEN WEER AANVAARDEN, BEGRIJPEN EN BESTUREN. DAT IS HET LEVENSDOEL VAN DE MENS! EN OOK VAN EEN TOPSPORTER!

SPORT EN VLAANDEREN, WALLONIE (BELGIE): ZAL HET OOIT SAMENGAAN?

Gisteren was weer een dag om even alles op een rijtje te zetten.
Eerst trainen, dan huishoudelijke taken, dan werken om in mijn vrije tijd naar BRUSSEL te trekken en daar te spreken over sportspecifieke modules.
Mijn eerste indruk was dat we nog altijd onze ontwikkelingsmogelijkheden niet willen aanvaarden. Of beter om het in de volkstaal of op zijn negatiefs te zeggen, onze gebreken.

Ik voelde zo een enorme spanning hangen tussen mij en de ontvangers van mijn boodschap. Door die spanning betwijfel ik of de booschap wel aangekomen is. Laat staan verwerkt en eigen gemaakt in zichzelf om dan pas een oordeel te vellen. Hoe kan je nu tot resultaat komen als je niet mag en kan werken met de middelen die voorhanden zijn?

Er waren wel een heel deel positieve dingen ook waar te nemen. De spanning voelde ik in mezelf wegvloeien na 1 minuut. De externe spanning bleef wel hangen maar die werd ook minder naarmate het gesprek vorderde (het was helemaal niet lang en een gesprek was het in feite niet, het was aftasten naar de kwestbaarheid of positief de mogelijkheid om samen te werken).

Mijn indruk was dat de helft voor mijn voorstel was en de helft niet. Dit omwille van één persoon die enkel beroep doet op personen die mij persoonlijk niet kunnen hebben. Als dat het geval is (wat mijn indruk is), zijn we bezig met vriendjespolitiek en zo kan je niet werken naar resultaten. Zo houdt je dingen in stand van het verleden zonder het te beseffen en kom je stil te staan en ga je achteruit met alle gevolgen van dien.

Het verstand komt met de jaren: dit gezegde begrijp ik verkeerd blijkbaar of interpreteren anderen op een andere manier. Daar kan ik niets aan veranderen. Dat wil ik ook niet. Iedereen is vrij om te denken en doen wat hij/zij wil. Dat vind ik alleszins. Wwaarom wordt dat ook niet toegepast op mij?

Op naar de volgende tegenslag om zo verder te werken naar de weg tot succes!

Greetz

SAMENWERKEN EN VOELEN

Zintuigen worden niet meer gebruikt, samenwerken van deze zintuigen des te minder. Hoe zou het dan kunnen dat we met andere mensen kunnen samenwerken als we nog niet eens onze zintuigen aanvaarden, begrijpen en kunnen besturen? Daarbij nog eens voelen, dat is al helemaal een utopie.

Ik geef meer dan ik krijg. Al mijn hele leven lang. Fout: toch waarvan ik me bewust ben en dat is onderhevig aan mijn wil en dat dan weer aan mijn gevoel. Weer iets bijgeleerd.

Wanneer zal ik klaar zijn mijn gevoelens te volgen en niet mijn emoties?

Zondag liep ik een dijk van een test op mijn trainingsparcours. Ik was klaar geweest om iets groots te laten voelen. Maar mijn onderbewustzijn heeft er enkele maanden geleden anders over beslist. Die fout maak ik niet meer als ik naar mijn gevoel luister en niet naar mijn emoties! Ik ben zo sterk geworden maar ergens laat ik me toch nog leiden door mijn emoties waar ik nog niet altijd vat op heb.

Het is tijd om mijn ervaringen te delen met anderen. Ik voel me fysiek 15 jaar, mentaal 25 maar emotioneel 856. Ik ga nog meer problemen naast me neer willen leggen. Ik hoef me aan niets of niemand te bewijzen. Beter gezegd ik wil me aan niets of niemand bewijzen. Ik ben tevreden met wie ik ben, wat ik heb en wat ik wil. Enkel door naar mezelf te luisteren, kan ik mezelf en anderen helpen. Niemand kan me nog iets verplichten zelfs mijn geest niet. HET WORDT TIJD VOOR MEZELF EN LATER VOOR ANDEREN EN NIET MEER ANDERSOM!

ALLES IS MOGELIJK, ENKEL HET TIJDSSTIP BEPAALT DE MOGELIJKHEID EN DAT BEPAAL JIJZELF!

LEVEN draait om geduld, liefde, vrij bewegen, vrij denken en warmte. STERVEN draait om haast, haat, stroef bewegen, stroef denken en koude. Eén ding in deze wereld bepaalt waarvoor je individueel en samen kiest: SAMENWERKING.

WIE ZIJN LICHAAM OPPERVLAKKIG KENT, ZAL OOK OPPERVLAKKIG SAMENWERKEN. WIE ZIJN LICHAAM DIEPZINNIG KENT, ZAL OOK DIEPZINNIG SAMENWERKEN. SAMENWERKEN GEBEURT BIJ JEZELF, DAN PAS BIJ ANDEREN. KAN JE NIET OVERWEG MET JEZELF (BEWUST OF ONBEWUST) DAN IS SAMENWERKING NIET MOGELIJK MET ANDEREN.

STOF TOT VOELEN, TOT VRIJ DENKEN, TOT VRIJ BEWEGEN.

Groeten

Kevin

IS HET NU OPGEVEN OF LOSLATEN? CC ROESELARE

Vrijdagavond was ik in mijn nopjes t.e.m. 19u. Ik had een laatste test ondergaan om zondag naar ROESELARE te trekken met een goed gevoel. Echter werd dit goed gevoel snel weggenomen. Van een bepaalde club in Vlaanderen kreeg ik te horen dat ik me niet mag inschrijven bij een Vlaamse club van de topsportcoördinator van de VAL. Enkele telefoontjes naar de club in kwestie bevestigen dit nieuws. Maar geen enkele persoon die wil of kan een duidelijke reden geven waarom ik niet ingeschreven mag worden bij een Vlaamse atletiekclub. Een zware mentale opdoffer nadat ik het vorige weekend een fysieke opdoffer te verteren kreeg.

Vorig weekend nam ik een weekend om samen met mijn vriendin al sportend me te ontspannen in de Ardennen. Een amateuristisch mountainbiketochtje werd voor mijn linkerkant een schaafwondpartij met het hard wegdek tussen de mountainbikestroken door. 3 dagen bleven mijn spieren stram en zat ik met de vraag of ik wel deel zou kunnen nemen in Roeselare. Vrijdag liep ik alle twijfels weg op de laatste doorgedreven training. Maar het telefoontje gaf me een nieuwe tik: nu mentaal.

Zaterdag probeerde ik dan nog contact te leggen met de organisator van de CC ROESELARE en legde mijn probleem voor. Na 18u kreeg ik een bericht via mail dat het toch mogelijk was om deel te nemen. Echter bekeek ik pas zondag mijn mail en ik had 's morgens ook geen al te best gevoel. Pas om 9u40 wakker geworden. De laatste week had veel van mijn energie gevergd blijkbaar. Anders word ik telkens wakker om 6u. Te weinig tijd om me nog deftig voor te bereiden en alsnog een lange trip naar Roeselare in mijn eentje te trotseren. Weg goed gevoel, weg kansen om een goede wedstrijd te lopen en weg een jaar trainen voor een vooropgesteld doel.

Hoe je iets interpreteert, kan er voor zorgen dat je van de ene wereld of emotie in de andere valt. Eerst was er voor mij euforie vrijdagavond na de laatste echte training. Daarna was er voor mij neerslachtigheid of utopie of hoe je het ook wil of mag noemen. De vraag die bij mij nu luidt, is: Heb ik opgegeven of losgelaten? Wie had me kunnen tegenhouden om de wedstrijd mee te lopen? Verbaal waarschijnlijk wel, maar fysiek? In DDH verzette ik me er nog tegen met een 9de plaats als gevolg. Daar had een podiumplaats of winst ingezeten moest ik daar geen energie kwijtgeraakt zijn. ROESELARE was wel van ander niveau maar ik was nu ook beter dan in HASSELT. Ik zal het maar positief bekijken. We hebben weer iets geleerd. Als het erop aankomt en ik ben niet los dan grijp ik terug naar het oude: mijn hersenen de bovenhand laten nemen en twijfelen.

Wat wordt mijn volgend doel? Ik weet het nog niet.

Crosscup Mol

Na 3 weken zonder competitie wilde ik weten hoe het stond met mijn wedstrijdritme en weerstand. De uithouding zit goed en de conditie ook. Dat kon ik ondervinden op training met de fiets, al lopend en zwemmend.

Zondagochtend voelde ik me nochtans niet goed en had niet veel zin toen ik naar buiten keek. Maar om 11u na het losmaken en enkele oefeningen gedaan te hebben, kreeg ik goesting om naar Mol te trekken om mee te doen aan de lange cross. Zonder voorbereiding weliswaar, want ik had al sinds maart geen crossspikes meer aangehad. Het werd even zoeken naar mijn crossspikes en toen ik ze gevonden had, zag ik dat het nieuwe paar nog zomerspikes op hadden en het 5-jaar oude paar 18mm. Niet echt professioneel om dan een wedstrijd te gaan lopen. Het was voor mij een test om te voelen of ik gemakkelijk 1km of 1,5km het tempo van de koplopers kon volgen.

Om 13u10 vertrok ik naar Mol om tegen 14u daar te zijn. Ik kwam pas aan om 14u15 en schreef me zonder club in (€10). Veel tijd had ik niet meer om me op te warmen en zoals gezegd wordt, een ongeluk komt nooit alleen. Ik wilde mijn spikes nog vervangen maar daar was geen tijd meer voor. Toen ik mijn oude spikes aandeed, voelde ik dat mijn voeten bekneld waren. Dit zou geen lachertje worden en ik had nog niet eens met mijn spikes gelopen in de opwarming. Het fluitsignaal ging toen ik mijn veters nog aan het binden was. Lange rustige opwarming met losmaken, versnellingen, rekken en lange tempowisselingen zijn dus niet in de opwarming voorgekomen. Op de 2de rij nam ik plaats, achter Willem van Hoof. Het startschot werd gegeven en ik was als 20ste weg. Ik schoof op naar plaats 12 en na 1km liep ik in de voetsporen van Tom Vanhooste. Het liep vrij vlot en bij de 1ste passage aan het zilvermeer liep ik nog altijd 12de. Nochtans had ik al kennis gemaakt met enkele dennenappels die in mijn spikes van 18mm bleven steken (weer zeer professioneel bezig). Bij de eerste lichthellende strook in het zand moest ik terrein prijs geven. Ik zakte weg naar plaats 20. Na een ronde zat ik rond de 25ste plaats. Ongeveer half wedstrijd liep ik 35ste en daar bleef ik een hele poos. Tot na 6km voelde ik dat ik best nog een rustige duurloop afmaakte en de wedstrijd staakte. Een goed gevoel overgehouden aan de wedstrijd maar nog niet genoeg voor lange tijd vol te houden met een onvoldoende voorbereiding achter de rug.

Leuke ervaring en die zal ik me nog lang blijven herinneren voor de komende crosscupmanches.

Het leven is één onzekerheid en om die te overwinnen kan je enkel leren luisteren naar je lichaam en daar heb je je hele leven voor!

De laatste weken waren zeer leerrijk en veranderlijk: wat zowel werk, sport als thuis betreft. Alles is zo relatief als je belang hecht aan wat echt waardevol is: NAMELIJK JE EIGEN LICHAAM. De rest is allemaal bullshit. Zelfs het woord GEZONDHEID stelt niks voor als je niet weet wat het betekent en het in handen legt van een vreemde. Zolang het geld bepaalt wat je krijgt in het leven (materialistisch gezien dan toch) luister je best enkel maar naar je lichaam. Wat je lichaam zegt, is het belangrijkst. Leren luisteren naar andere mensen geeft je de mogelijkheid om te leren luisteren naar je lichaam. Wie vaak naar anderen heeft geluisterd zal er geen problemen mee hebben om naar zijn lichaam te luisteren. Wie altijd zijn zin heeft gedaan en zijn wil heeft opgedrongen staat een helse tocht te wachten. Niet omdat je in een hel terecht komt. Wel omdat je één met jezelf dient te worden. Geduld en zelfwaardering geven je alles wat je nodig hebt in het leven. Als je dat met enkele mensen kunt delen die jij vindt dat ze het waard zijn, dan ben je gelukkig. Of je dan een groot huis, een snelle wagen of een zwembad hebt, maakt niets uit aan je geluk. Wel lijkt het leven dan gemakkelijker maar het is het niet. Meer zaken, meer zorgen.

Een leven op aarde is fijn als je alleen kan zijn. Een leven op aarde is een hel als je niet alleen kan zijn. Leef en wordt niet geleefd.

Luister naar je lichaam dat bestuurd wordt door je spieren. Je spieren kunnen juist gestuurd worden door je hersenen als je ze beiden samen in harmonie traint. Je gelooft wat je wil maar volgens mij is alles mogelijk. Enkel het tijdsstip bepaalt de mogelijkheid en dat bepaal jezelf.

Een nieuwe wereld tegenmoet met volle moed.

Ik heb het geduld om mijn eigen wereld te laten veranderen in mijn binnenste. Zo zie ik de buitenwereld ook veranderen en kan mijn geluk niet meer op. Denk eerst aan jezelf dan aan anderen! Je bent dan geen egoïst. Je bent eerder een egoïst als je niet eerst aan jezelf denkt en je gelooft dat je iets niet kunt en dat vraagt aan iemand anders die het wel goed heeft. Na enige tijd is die persoon ook niet meer goed en kan je weer op zoek naar een ander. DARWIN'S WET klopt: survival of the fittest. Je kan pas iemand helpen als je zelf fit bent. Dus zorg eerst voor jezelf en dan pas voor anderen!

DWARS DOOR HASSELT 5-15km

Zondag 14 oktober was het zover. Een jaar had ik hier naartoe gewerkt maar ik vreesde dat vorige zondag de wedstrijd teveel was om voldoende fris aan de start te verschijnen voor de dubbel (5-15km). Het doel was namelijk de 5 en de 15km winnen maar dan moest ik een superdag hebben en moest alles meezitten.

De laatste week voor DDH was er één met ups en downs. De eerste drie dagen na de Qkbctorenrun ging het niet met mijn lichaam. Ik voelde me slechts 30% fit. Donderdag ging het beter en vrijdag had ik een superdag. Zaterdag was het weer iets minder en zondag voelde ik me 80% toen ik opstond. Ik had een ochtendpols van 44 en woog 60kg. 's Nachts was ik éénmaal wakker geworden en dat duidde erop dat ik niet volledig gerecupereerd was.

De verplaatsing naar HASSELT was ook niet optimaal. Ik was afhankelijk van anderen voor het vervoer en ik joeg me een beetje op. Niet goed voor het energiepeil maar 20' later vertrekken dan gepland, liet me twijfelen of ik wel nog 100% zou zijn aan de start. Ik had dus 20' minder tijd om me op te warmen en om tot rust te komen. Vandaar dat ik mijn opwarming anders deed.

De chips aan de veters was ik gewoon na de opwarming alhoewel ik me thuis (uit voorzorgen) ook al 20' had opgewarmd. Het parcours kende ik en na het afgelopen te hebben tijdens de opwarming begon ik rustiger te worden. Met nog 5' voor de start liep ik naar het startpunt. Mensen van de organisatie wilden me tegenhouden maar ik liep tegen iemand aan en snelde door naar de start. Daar werd aan me gevraagd of ik achteraan wilde aansluiten. Dit kostte al iets van mijn energieniveau en ik kon pas vertrekken op de 4de rij. Inhalen van bij de start dus.

Sommige atleten stonden op de eerste rij die daar in feite niets te zoeken hadden maar ik was vroeger ook zo. Dus liet ik het bezinken. Nog 10", 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, START.

Ik vertrok zowat in 30ste positie en na een km kwam ik vooraan postvatten op de 5de plaats. Samen met Ruben Kenis, Toon Dierckx, Wil Pepels en Erwin Leysen liep ik 20m achter het kopduo Soufiane Bouchikhi en Mohamed Benkheil. Te snel tempo vond ik om dit vol te houden. Op het moment dat ik wilde het tempo verhogen om naar het kopduo toe te lopen, versnelde Soufiane vooraan. Mohamed moest laten begaan en het tempo van ons groepje ging ook de hoogte in. Na 3km versnelde Wil Pepels en Ruben, Toon en Erwin gingen mee. Ik kreeg het even moeilijk en moest 10m laten. Enkele 100m verder zag ik Soufiane al niet meer en liepen Wil, Toon, Ruben en Erwin verder van me weg. Kurt Schaillee, Kris Jacobs en Roger Hriligers liepen me voorbij. Ik klampte aan maar de laatste km hield ik het voor bekeken. Ik wilde de 5km winnen en dat lukte me niet meer, plus ik wou nog iets laten zien op de 15km. Soufiane won indrukwekkend voor Toon Dierckx en Ruben Kenis. Ikzelf werd 9de in 15'50" op 1'24" van de winnaar. Met een iets betere dag was ik zeker 2de geworden en met een rustigere instelling wie weet eerste.

Na de finish voelde ik me mentaal gebroken en dacht eraan om me los te maken vooraleer ik aan de 15km zou deelnemen. 2 atleten wachtte ik op om te vragen of ik mijn spullen in hun auto kon plaatsen. Ze liepen de 5km in 23'. Maar de chips hebben hun werk niet gedaan vermits in de krant de tijd staat van de klok die begint te tellen vanaf dat het startschot gegeven wordt.

Ik kon mijn spullen plaatsen in de auto van mijn vriendin. Ergens voelde ik aan dat ze naar huis wilde, maar ergens ook niet. Voor mezelf was het beter geweest niet meer aan de 15km mee te lopen dus vroeg ik wat ze wilde. Maar dat was geen goed idee. Eerst zei ze ja ok we gaan naar huis. Daarna gaf ze toe uit schuldgevoel (terwijl ik liever niet meer meeliep maar ze wilde me wel zien lopen en Krijn Vankoolwijk ook) maar ik kon toen niet meer vooraan starten (ik had nochtans wel een nummer om in de voorpost te starten). Ik startte achterin met een gevoel van wat doe ik hier nu achteraan, hier heb ik niets te zoeken. Mijn tempo zal ook pas hoog en egaal zijn als ik bijna finish. Mijn verstand zette ik op 0 en ik liep naar voor. De eerste 5km heb ik ongeveer 1000 mensen ingehaald. Daarna ging het moeilijker. Over de laatste 10km heb ik nog eens ongeveer 1000 mensen ingehaald. De laatste kilometer kon ik zelfs nog een sprint eruit trekken. Ik finishte als 111e in een kloktijd van 58"55. Als de chip zou gewerkt hebben zou ik uitgekomen zijn rond de 54". Als ik vooraan gestart was, zou ik bij de eerste 20 geëindigd zijn, zeker weten. En dit na een 5km in de benen. Plus na de finish was ik nog niet uitgeput en kon ik in feite nog dieper zijn geweest. Het was wel fijn om te weten dat Krijn weer gewonnen heeft. Ooit wil ik toch weer met hem concurreren zoals in de sportschool ongeveer een decennia geleden.

Al bij al heb ik er een mooie nazomer opzitten. Enkele details hebben me wel afgehouden van mijn uiteindelijke doel. Nog meer aan mezelf denken zodat ik daarna meer voor anderen terug kan doen. Bekrompen mensen zouden zeggen: nog egoïstischer worden.

Bij de volgende woorden sluit ik af: NIETS IS WAT HET LIJKT TE ZIJN!

KEUZES MAKEN DOE JE MET HET HART!

Afgelopen dagen gingen goed voorbij. Het was plezant op het werk, op training en met de persoonlijke relaties. Ik voel wel dat mijn lichaam terug rust nodig heeft. Mijn omgeving begint me positief te volgen en ik begin weer meer en meer keuzes te maken. Zolang er geen geld bij komt zien, geen probleem. Maar nu ik een auto uitteste en het trok me aan twijfelde ik of ik de auto zou kopen. Veel geld voor de auto alhoewel hij aan alle behoeften voor het streven naar gezondheid voldoet. Nog enkele andere auto's bekijken en dan maar hopen dat mijn gevoel eindelijk ook eens een keuze kan maken in zake geld. Maar dat gaat moeilijk vermits er altijd nagedacht wordt over geld.

8 keuzes om een job te kiezen. Het kan weer niet op. Genoeg gesolliciteerd alweer en nu kijken waar ik me het best mee voel en tegen november de knoop definitief doorhakken. Misschien kan er ook nog iets uit de topsportwereld komen (dan nog wel in positieve zin).

RUST voor de hersenen is nodig en ook rust voor het lichaam. Morgen een laatste test voor de weerstand op de Qkbctoren run met 300m vlak en 479 trappen over 26 verdiepingen (is ongeveer 18 trappen per verdieping). Het lichaam is moe en het belangrijkste is aankomen, nog eens diep gaan en dan is het een week onderhouden en afbouwen om zondag 14 oktober een dubbelslag te slaan.

Geduld zal mij lonen. Vandaag wel nog een goede spreuk tegengekomen: één golf kan een zee in beweging brengen.

HET LEVEN ZIT VOL PIJN EN NIETS IS WAT HET LIJKT TE ZIJN!

Gisteren had ik een muis gezien die tussen de deur geplet was toen ik de deur opende. Waarschijnlijk hadden de katten het muisje op stang gejaagd en had iemand (misschien ikzelf) de deur op een kier gezet en was de muis omhooggekropen tussen de opening van de deur en deurstijl. Iemand zal dan de deur dichtgedaan hebben en zo wil ik niet aan mijn einde komen. Ik heb de muis van de deur afgetrokken en het was niet dikker dan een blaadje papier met rode plakkende vloeistof aan. Mijn keel sneed dicht, mijn hart stokte en ik besefte alweer dat het leven vol met pijn zit. Maar pijn is ook goed want dan weet je dat het speelt op je gemoed. Zonder pijn is er geen leven want pijn is elk gevoel dat je voelt in je leven (een kriebel, jeuk, gegrommel in de maag, keelpijn, oorsuizingen, stekende pijn, wenen, lachen, ontstoken ogen, brandend gevoel, vlinders in de buik). Enkel is het leuker als je enkel de goede pijn zou kunnen ervaren maar wat is goed en wat is slecht: NIETS IS WAT HET LIJKT TE ZIJN!

Vandaag een goede test gedaan met het oog op DDH 15km. Een moeilijker parcours van 15km gelopen in 55' als duurloop. Het voelde goed aan maar na 12km voelde mijn linkerheup stijf aan en ging het tempo iets omlaag.

Opnieuw enkele sollicitaties gedaan, huistaken gedaan, nog 2 keer getraind en nagedacht over gebeurde gebeurtenissen.

Morgen weer enkele dingen regelen, rustige training afwerken en stilaan beginnen uit te kijken naar een 2de job die me iets meer ademruimte zou kunnen geven op financieel vlak.

Overschatting en onderschatting!

Deze week helemaal geen loopkilometers kunnen doen door werk en verplaatsingen naar werk (met de fiets) en de keuze te maken om te gaan zwemmen. 5km zwemmen, 300km fietsen en enkele uren stabilisatieoefeningen.

Met deze gegevens in het achterhoofd verwachtte ik niets op de 5km van de Maasrun in LANAKEN. Gisteren met iemand naar de Maasrun gereden en we waren te laat om mee te doen aan de 5km (geen toeval bleek achteraf). We waren genoodzaakt om de 10km mee te doen en dit was een goede test op de dubbel 5-15km dwars door HASSELT binnen 2 weken.
De verplaatsing naar LANAKEN had ik niet onderschat maar wel de training die ik 's morgens nog met iemand gedaan had en de telefoontjes die ik kreeg plus het weinig voedsel dat ik tot me had genomen (alhoewel achteraf bekeken was dit juist goed geweest).
We hadden een anderhalf uur de tijd om ons op te warmen. Een half uur voor de wedstrijd moesten we de bus op voor een trip van 5km. Dat deed me niet goed maar ook niet slecht. 15' loslopen ter plaatse, enkele versnellingen en nog enkele gedachten met elkaar uitwisselen voordat we aan onze niet geplande en onbekende weg vertrokken.

De wedstrijd.

Als 52ste vertrok ik met geen vooropgestelde plaats of tijd in mijn gedachten. Het liep vlot en ik schoof naar voor. Na 3km liep ik achtste en voelde ik dat ik de sprong kon maken van de tweede naar de eerste groep. Ik liep er echter 500m tussen en panikeerde lichtjes. Ik kwam geen meter dichter en de 2de groep ook niet. Dit kon ik niet lang meer volhouden want wist niet wat me nog te wachten stond (geen parcourskennis). Ineens stokte mijn tempo en de tweede groep kwam bij me. Aanpikken zij mijn geest, maar mijn lichaam sputterde tegen. Ik luisterde naar mijn lichaam en liet de 2de groep los. De derde groep kwam aansluiten bij me en ook die moest ik laten gaan. Iets daarna kwam een enkeling en deze kon ik volgen. Na 5km kwamen we door in 18 minuten. Niet slecht maar ik wist wel dat er op het einde nog veel bergop was dus dat ik moest temporiseren voor wat komen ging (dat was parcourskennis voor de 5km in het dorpscentrum waar ik wel voor gekomen was). Ik vond mijn tweede adem en rukte terug op naar de derde groep. Na 7km kreeg ik de tweede groep in het vizier en ik kreeg aansluiting. Een plaats binnen de 20 zat er terug in. Maar op 1km voor het einde kon ik de noodzakelijke versnelling niet meer plaatsen en zo kwam ik als laatste van de versmelting van de 2de en 3de groep over de meet: nl. 28ste met een tijd van 35'34" terwijl in de uitslag 35'48" vermeld staat. Overschatting van mezelf bij de aanvang van de 10km en onderschatting van mezelf over deze afstand omdat ik geen idee had waar ik stond en geen kilometers in mijn benen had. Algemene bevinding: van 52ste naar 8ste naar 40ste naar 28ste. Goede referentie voor de 5 en 15km voor DDH. Vandaag geen stijf gevoel, goed uitgerust en op weg naar de Qkbc-torenrun te Antwerpen volgende zondag.

Liefde, vrijheid, natuur, geduld, inzicht en kennis lonen en zullen lonen in de sport en het leven!

Zalig weer vandaag. Een ochtendpols van 44, gewicht van 62kg en een goed slaap gevoel. 's Morgens getraind en dan naar de bakker voor eten met de fiets. De was opplooien, de katten eten geven, de katten bezighouden, 1 uur rompstabilisatie en dan vertrekken naar Mechelen. Om daar samen met iemand die zichzelf bewust en onbewust aan het ontwikkelen is, mee te doen aan de 5km van dwars door Mechelen. Dit om te kijken waar waar we staan voor de Qkbc toren run en dwars door HASSELT.

Goede sfeer en Rob Vanoudenhove kwam even een "(on)gemeend" grapje maken aan de start. Heel ontspannen gevoel en hup vertrokken. Het oorspronkelijke doel voor mij was te lopen op het gevoel met hartslagmeter in de buurt van mijn metgezel. Maar ik voelde me goed en wilde kijken waar ik stond. 9de na 500m, 5de na 800m, 4de na 2,5km. Na 3km kwam ik aansluiten bij de koplopers en 1km verder nam ik het heft in handen. De wil was te groot en ik zag de aankomst in de verte al. Opeens komt de motorrijder van de organisatie naast me rijden en vraagt mijn naam. Ik kon nog gemakkelijk ademen maar waarvoor was dat nodig. Laat dat voor na de wedstrijd. De persoon die achter me liep had een kortere naam en voornaam (dedju toch). Op 500m van de meet dacht ik dat ik aangekomen was maar er moest nog een kleine ronde rond de markt gelopen worden. Weeral vloeken en ik was even diep geweest dus hopen dat de tweede niet meer terugkwam. Whoops erop en over mij en zo was de tweede plaats voor mij. Goede wedstrijd, goed gevoel en op naar het volgend doel. Ook een goede prijs meegekregen: een fruit en groentenkorf. Eindelijk iets nuttigs en toch niet duur. Voor mijn metgezel duurde het 10' langer. Dit is onder zijn kunnen maar niet slecht voor een eerste wedstrijd als niet-lange afstandsloper. Veel progressie is nog mogelijk en voor mij alleszins haalbaar op zowel korte als lange termijn en dit zowel voor sprint als lange afstand. Afwachten wat de keuze wordt. Dwars door Mechelen zou volgend jaar nog wel eens op het programma kunnen staan.

Nu nog de afwas doen en slapen.

Kan iemand mij een antwoord geven?

Het leven kan hard zijn, het leven kan fijn zijn. Het leven kan pijn en goed doen.

Er is een groot misverstand gegroeid over de boodschap en het woord pijn. In de woordenboek en de volkstaal wordt pijn omschreven als iets slechts, ondraaglijks en hels. Wie heeft ooit het recht gekregen of genomen om te mogen oordelen of iets slecht of goed is als hij/zij het gevoel niet duidelijk kan omschrijven, laat staan uitleggen? Het is gemakkelijk om te zeggen dat iets wat je niet wil begrijpen (het gevoel) slecht is.

Pijn is een boodschap die hulp biedt aan het lichaam. Neem je de boodschap weg dan leeft je lichaam gescheiden van je hersenen en andersom. Pijn wordt zo negatief in onze leefwereld afgestempeld. Waarom? Omdat pijn verkeerd begrepen wordt. Pijn is elk gevoel wat we in ons waarnemen: een lach, een traan, een trilling, een rilling, een steek, een frons, een niesbui, een snotvalling, hoofdpijn, een tinteling, een kramp, een troebel zicht, stijfheid, kriebels, kippenvel, verlamming, brandend gevoel, jeuk, oorsuizingen, gevoelloosheid, prikkelbaarheid, bonzend hart, zweten, zenuwtrekjes, beklemmend gevoel.
We willen enkel de "goede" pijnprikkels ervaren en aanvaarden en de "slechte" pijnprikkels niet. Deze willen we weg en dat doen we d.m.v. medicatie en overvloedig eten, drinken. Wat we nodig hebben om ons goed te voelen en ons zelf te blijven, zijn juist die 'slechte' pijnprikkels. Als we dat niet willen aanvaarden dan blijven de kankers en ziektes zich opstapelen. We willen geen hulp aanvaarden want onze boodschapper (pijn in ons lichaam) schakelen we uit. Onze goede wil (gekoppeld aan wat we nodig hebben) wordt omgezet in hebzucht met alle gevolgen van dien. Het leven is simpel als je het simpel wil.

Hoe kan je hulp krijgen als je geen hulp wil aanvaarden? Kan iemand mij een antwoord geven? De oplossing ligt voor mij op dit moment niet voor het grijpen.

4de plaats op 5km in ALKEN

De plaats maakte mij niet uit die ik behaalde wel het gevoel dat ik eraan overhield. Na een zware training op zaterdag wilde ik eens iets nieuws uitproberen in mijn looptechniek en looptactiek. Traag vertrekken en stelselmatig inhalen zonder te forceren en mij laten leiden door mijn linkerbeen. Het begon traag en soepel en na 500m liep ik 9de op 50m van de kopgroep. Stelselmatig liep ik naar voor tot ik op plaats drie kwam op 250-300m van de koplopers. Ik voelde dat mijn linkerbeen niet meer sneller kon en probeerde de pasfrequentie op te drijven. Dit ben ik niet gewoon via mijn linkerbeen. Soms stroefde het en bij een licht bergopje liep ik terug 5de vermits 2 atleten zich aangeklampt hadden in mijn spoor (na weliswaar een woordje van mij van komaan, pik aan). Het ging goed en met de laatste km in het verschiet wilde ik versnellen met mijn linkerbeen. Dat ging aardig en ik liep even terug op plaats 3 maar Nick Boghe kwam sterk terug in de licht dalende aankomstlijn en was een ideaal mikpunt om me te kunnen concentreren op mijn linkerbeen. Geen haar meer op mijn lichaam dat dacht aan de plaats die ik zou kunnen behalen. Neen, ik wilde voelen hoe ver ik stond met mijn linkerbeen en verschoot erin feite van. Sterk, heel sterk zelfs. Zonder diep te zijn gegaan, werd ik vierde en voelde ik me goed. Zeker na de training van gisteren. Volgende week misschien dwars door Mechelen, dan de Maasrun, gevolgd door de Qkbc-torenrun, de dubbel 5-15km Dwars door HASSELT en als laatste de 3-6-12km van de kerkenloop in KORTESSEM waar ik mijn competitiezomer afsluit. Zware weken voor de boeg dus rust tussenin is zeker aanvaard en nodig.

Streven naar gezondheid = TOPSPORT

Gisteren een examen afgelegd voor de functie sporttechnisch coördinator bij de VTDL. Het ging goed net zoals vorig jaar. Nu was het mondeling gesprek ook beter en ik voel dat ik meer nodig heb en ook wil. Enkel voelde ik ook dat ik niet overtuigend genoeg was om daadwerkelijk de job binnen te rijven (alleszins niet voor de selectieleden van de VTDL).
Zo was het ook al verlopen bij de functie topsportcoördinator en sporttechnisch coördinator bij de VAL, topsportmanager voor VLAANDEREN en sporttechnisch coördinator voor nederlandstalig kanoverbond te NEERPELT (wel geselecteerd, bij de allen schriftelijk geslaagd en bij 1 mondeling maar de job heb ik aan me laten voorbijgaan uit liefde voor een bepaalde sport).

Het trainen gaat rustig en goed. Ik leg me geen druk op en geef me de nodige rust. Gisteren 5km losgelopen, 15km losgefietst, 3 uur gewandeld en 1 uur stabilisatieoefeningen achter de kiezen. Dit na een autotrip naar ANTWERPEN, een examen en een autotrip terug naar SINT-TRUIDEN.

Het is moeilijk om naar je lichaamssignalen te luisteren (pijn is een boodschapper en pijn is alles wat je voelt ook lachen hoort erbij) als je stress hebt door je werk of leefomgeving (werken tegen een tijdslimiet, opfokkende muziek, opfokkende voeding zoals vlees, snoep en frisdrank, sociale hypnose van resultaatssfeer want anders hoor je er niet bij en besta je voor de meeste mensen niet meer). Zoek de natuur op en zoek naar rust in jezelf. Zoek de vrijheid op en zoek die in jezelf. Streef je naar gezondheid dan doe je aan TOPSPORT en wie van zijn hobby werk kan maken, kan zich niet nog meer gelukkig prijzen dan hij ooit zal kunnen zijn.

Mijn voorspellingen komen weer uit, nu die nog over mezelf! Dat moet toch eens lukken!

Gisteren had ik weer een heel deel mensen langs de kant staan die mijn naam riepen en me steunden (schijn of niet, ik vatte het op als steun want niets is wat het lijkt te zijn). Terwijl dat ik speelde bij mezelf tijdens de wedstrijd (ook met de tegenstand) speelde ik met mijn winstkansen. Voor mij ging het weer niet om winst maar om de snelste tijd op mijn laatste trainingsparcours neer te zetten. 2' trager dan op training, het doet pijn. Maar na een nacht slapen, weet ik waar de oorzaak ligt. Om de oorzaak op te lossen, gaat er nog een pak mogen veranderen aan mijn leefstijl waar ik vandaag al aan begin. Ik heb gisteren niet gewonnen maar heb wel het gevoel gehad dat ik terug kan spelen tijdens het lopen enkel nog niet zolang en zo snel als ik wil. Dit is weer een goede stap richting doel: streven naar gezondheid is topsport.

Voorspellingen over anderen gaat me beter af. Een atlete die ik al 4 jaar trainde, is gisteren (na een jaar bij iemand anders te trainen) eindelijk terug doorgebroken bij de nationale juniores. Ergens doet het me goed en ergens niet. Het werk dat ik de laatste 4 jaar geleverd heb, wordt door iemand anders geërfd. Maar dat vind ik niet het ergste. Het ergste is dat ik denk te weten hoe het komt dat ze op dat niveau nu staat, maar hoop het echt van niet, want als ik fout ben, kan ik ook nog op een andere manier iets bijleren. Dat is altijd positief.

Het moet me toch eens lukken om een voorspelling te maken over mezelf op het hoogste niveau en dit uit te laten komen. Laten we de laatste 4-5 jaar eens onder de loep nemen.
In 2003 liep ik een 3km in Wichelderzande in 8'33" op straat. Dat kan dus ongeveer 300 minder of meer zijn dan 3km. Het was de eerste wedstrijd die ik terug meeliep nadat ik in 2000-2001 mijn loopschoenen gewisseld had voor zaalvoetbalschoenen. Deze won ik.
In 2004 liep ik een 5km in 17"54, een crosswedstrijd van 9km in 41'. De plaatsen herinner ik me niet meer.
In 2005 voorspelde ik dat ik Dwars door HASSELT kon winnen. Alles za goed en het was lang geleden dat ik zo goed zat en tot nu toe heb ik nooit meer zo goed gezeten. Voor de start kwam mij (in opdracht van of niet) iemand vertellen dat als ik zou winnen ik betrapt zou worden op doping. Het was even slikken (geen pillen, maar de angst die bij mij naar boven kwam wat ik ging doen op de wedstrijd) om dit nieuws te verwerken. Toen de start gegeven was, volgde ik en liep ik mee met de eerste 6 op de 5km. Na 3km liep ik 5de in de kopgroep en voelde ik dat ik kon winnen. Maar door de angst dat ze me zouden betrappen op doping fakete ik een verzwakking. Ik had geen angst mogen hebben want ik had niets genomen maar al eerder is gebleken dat ze je ook kunnen betrappen op doping zonder dat je genomen hebt door een verkeerd gebruik en verkeerde interpretatie van testmateriaal. Uiteindelijk werd ik 12de met een verdienstelijke tijd van 16'40" zonder één keer over de overslagpols geweest te zijn (een extensieve duurloop met andere woorden). Op training liep ik 14'30" op 5km en de 1000m liep ik in 2'42". Op de 400m stond er 52" en de 800m 2'00".
Na zo'n zomer zonder veel training, maar wel juiste training wilde ik eens zien wat dat in de winter gaf. Ik trainde en liep geen enkele wedstrijd mee om Belgisch kampioen te kunnen worden op de korte cross. Het draaide uit op een sisser: 206de van 400 deelnemers met na 300m de 15de plaats een dubbele elleboogsteek in mijn zij en het omzwikken van de voet na het opvangen van de schok in mijn beide zijden. De wedstrijd was toen over en al strompelend heb ik de wedstrijd afgehaspeld.
In 2006 werd ik 6de op de fruitloop 5km in SINT-TRUIDEN. Ik voelde me goed en wilde de dubbel aanpakken in Dwars door HASSELT (5-15km). De 5km begon uitstekend met direct de leiding die ik 2km volhield. Opeens kwam de latere winnaar tegen mijn linkerschouder duwen en trapte hij (bewust of onbewust) op mijn slecht gebonden veter. Het was ofwel stoppen en veter binden ofwel doorlopen en hopen dat ik niet te veel kracht zou verspillen door het afremmen van het loskomen van de schoen. Ik werd 16de terwijl in de krant 24e stond. Die dag had ik ook kunnen winnen maar helaas weer iets wat er anders over besliste. Teleurgesteld wilde ik de 15km niet meer lopen maar enkele trouwe supporters moedigden me aan en toen besloot ik om toch mee te doen. Te laat want ik kon niet meer vooraan aan de start post vatten en was genoodzaakt als één van de laatste te vertrekken. Weg goede tijd, weg goede plaats. Achteraf werd ik 200ste, net enkele plaatsen achter Luc Van Lierde, met een tijd van 50'51". Als ik eerder aan de start was verschenen, had dit ook nog een plaats bij de eerste 20 kunnen opleveren. Voor Luc was dit training en hij was nog achter me vertrokken dus was dit een knappe prestatie.
Revanche voor de crosswedstrijden in 2006-2007. Als eerste training liep ik het Limburgs kampioenschap mee. Samen met Roland Bambach legde ik het vuur aan de schenen voor Rik Ceulemansin Bree. Dit echter voor korte duur want na 1km trok hij door en probeerde ik aan te klampen. Het lukte even totdat Tom Salden mij de pas afsloot ik moest afremmen en mijn lies even te fel onder belasting kwam te staan. Daarna kwam Tim Stessens over en ook nog Vincent Nardozza. Toen Roland overpakte en Tommy Goessens me voorbij stak, heb ik de brui eraan gegeven . De wedstrijd zat er voor mij op na 3,5km. Nochtans zat ik goed, ik had goede voornemens en kon een hoog tempo aan. Weer niet geslaagd in mijn opdracht. In SINT-TRUIDEN werd ik 10de en liep 10km in 39'. Niet slecht een goede repetitie voor het BK waar ik wilde uitblinken. Ik trok alleen naar een hoevehotel in Gistel om me daar in het weekend voor te bereiden op het parcours te OOSTENDE (STEKENE). Goed uitgerust en goed klaargestoomd voor het BK lange cross verscheen ik aan de start. Direct mee met de kopgroep en dan over de eerste helling als 20ste en laatste van de kopgroep. In de afzink kwam Tasame me voorbijgelopen en hij deed een versnelling om naar de kop te gaan. Ik volgde in zijn spoor en had dat beter niet gedaan. Bij de verkenning wist ik dat er ergens een stuk was waar je in kon zakken en je voet kon omzwikken. Tevergeefs dat ik het wist want boem ik liep erin en voelde mijn onderrug kraken. Het was over en uit en mijn rechterbeen hing vol met cement (dichtgooien van gaten met veel opgeslorpt water). Toch heb ik nog 2 ronden proberen door te lopen en als 60ste ben ik uit de wedstrijd gestapt want het had geen zin meer. Alweer een domper.
In april won ik de 5km in Borgloon in 17'48" op een bergop lopend parcours. De tungri-run liet ik aan me voorbijgaan omdat ik bij mijn vriendin wilde zijn. Pas op 3 augustus liep ik terug een wedstrijd en liep 2'15"78 op 800m na een zware trainingsdag. Gisteren was weer een wijze les maar een geslaagd examen mag er nu wel eens aankomen. Op naar de volgende wedstrijd en dat is de eerste training!

5de op 5km in Fruitloop: slecht voor mijn kunnen, maar goed in de situatie waarin ik verkeer!

Na een week halftijds werken voelde ik dat mijn bioritme veranderd was. Het doet me deugd, het werk maar het vraagt ook energie. Waarschijnlijk de energie die ik vandaag tekort kwam. Op training liep ik 5km in 15'50" met een trainingspak aan en zwaardere schoenen en de lichte belemmering van de hartslagmeter.

Voor de wedstrijd had ik een slecht gevoel na een training van stabilisatieoefeningen. Tijdens de opwarming begon het gevoel te beteren en 5' voor tijd kon het lichaam onbewust gewild doortrekken en het voelde goed. Juist voor de start mijn veters nog eens goed gecontroleerd, tot rust gekomen en klaar voor 5km vlammen. De eerste kilometer samen met een Duitser van Köln aan kop gelopen met enkele achtervolgers op de hielen gezeten. Toevallig of niet kreeg ik die eerste kilometer 6 tikken uitgedeeld. Ik vond dat van het goede teveel en versnelde enkele keren om dat gehinder kwijt te geraken. Na 2km waren we nog met drie. Nog altijd tikken op mijn hielen. Ik versnelde nog maar eens en na 3km had ik 5m, 10m voorsprong. 300m verder blokkeerde ik en kwamen de Duitser en de uiteindelijke winnaar (atleet van TACT SINT-TRUIDEN) terug. Ze namen over en dat was mijn tweede mentale tik. Opeens nog 2 atleten die me voorbij liepen en ik liep na 4km 5de. Die plaats behield ik en ergens was ik tevreden met de prestatie en heb ik weer iets bijgeleerd. Als mensen je niet kunnen verdragen doen ze er alles aan om je op je plaats te zetten. Mijn plaats was vandaag 5de maar een andere keer kan het andersom zijn.

OOSTEN EN WESTEN VERENIGD

Gisterenavond na een dag vol veranderingen (kamers anders ingericht, nutteloze dingen van vroeger weggesmeten, eten klaargemaakt, post gedaan, schoongemaakt, getraind, goed gerust, kattenbak proper gemaakt, katten verzorgd, nieuwe werkplaats opgezocht waar ik vandaag begin te werken) en als laatste opdracht de afwas, kreeg ik het gevoel dat ik nog naar buiten wou. Eén van de katten was ook aan het janken om uit te mogen en ik ging mee naar buiten. ZALIG was het. Het was weer een hele tijd geleden dat ik nog zoveel sterren had gezien, diep kon inademen en de spanning op enkele seconden van me kon laten afvallen. Zonder omhelzing van vriendin heeft het iets minder zin, maar 90% was ik al tevree. Het gespin van de kat en de sprong op mijn rug gaf er nog eens 5% bij. De gedachte aan mijn eerste grote liefde (was dat nu speculaaskoek, de fiets, één van mijn vrouwelijke dorpsgenoten, de piano, mijn eerste kat, mijn eerste juf, neen ik weet wie het was) maakte me terug compleet en de tranen vloeide van mijn wangen. Vroeger zou ik gedacht hebben: alé Kevin wenen is voor mietjes zoals de omgeving me altijd zei. Nu weet ik dat dat sociale hypnose was die een beklemming vormde op het functioneren in mijn totaliteit. Het is een teken dat ik weer volop van het leven kan genieten, zonder regels, normen en waarden die niets met het echte leven te maken hebben. Ik kan terug negatieve spanning loslaten i.p.v. opstapelen en dat is een teken van terug echt te kunnen leven.

Na een uur naar de sterren te hebben gekeken terwijl ik rustig oefeningen aan het doen was, met naast me een aandachtige kat die me wou afleiden van mijn oefeningen en telkens mijn twee handen kwam opzoeken om gestreeld te worden, voelde ik me voldaan en was het tijd om naar bed te gaan. Het OOSTEN EN WESTEN waren verenigd in mij. Het OOSTEN (gevoel) EN WESTEN (KENNIS) werden door het zien van de sterren terug verenigd. In de natuur is 1+1 altijd meer dan 2 (OOSTEN + WESTEN), in de wiskunde niet (WESTEN). Het is fijn om terug met ziel, geest en lichaam op aarde aanwezig te zijn.

Genieten van het leven van de kleine dingen, dat is het mooiste wat je iemand kan geven. De natuur doet dat bij mij en dat maakt me blij. De rest is bijzaak en gaat aan mij voorbij...

DOEL KOMT IN ZICHT EN IS VOELBAAR NA EEN SCHITTERENDE WINTER

Het derde jaar zonder kwetsuren en ziektes. Schitterend gewoon. Soms wel enkele dagen iets minder geweest maar dat zijn echte uitzonderingen.
Deze winter heb ik zo goed kunnen trainen dat er nu eindelijk de vruchten van geplukt kunnen worden. Het zal lukken, ik voel de spanning in mijn lichaam positief toenemen. Met lukken bedoel ik genieten van de wedstrijd wat mijn uitslag ook mag wezen. Het enige wat ik in de hand heb, is mijn eigen lichaam en gedachten, de rest is een excuus om prestaties die minder zouden kunnen verlopen te kunnen aanhalen. Nog 6 dagen geduld opbrengen en genieten van de eerste nieuwe werkdagen die morgen beginnen.

Thuis een heel deel dingen aan het veranderen en het begint te lonen ook al krijg ik veel verzet van mijn omgeving maar die is gedurende 3 jaar al fel verminderd. Tijd brengt raad omdat tijd in jouw handen ligt. Mensen doen er heel lang over om eindelijk iets nuttigs te veranderen in hun leven en sommige heel snel. Verandering roept weerstand op door onze waarden die we door de maatschappij ons onbewust eigen gemaakt hebben (bij mij is dat altijd zeer miniem geweest, het is ook niet voor niks dat mensen me raar, kluizenaar en ouderwets noemen).

Ik voel me goed zelfs als ik wakker word door het gekletter van de regen op de ramen en het gejank van katten die snakken naar hun eerste ochtendmaal van de week.

COMMUNICATIE BEGINT BIJ JEZELF EN NIET BIJ ANDEREN!

COMMUNICATIE

Elke persoon communiceert. Aan een persoon kan je zien hoe iemand communiceert als je aandacht besteedt aan de persoon en niet aan de verpakking van de persoon waarin die zich verstopt en ook in verstikt. Daar loopt al heel wat mis in de communicatie alweer door onze opvoeding en cultuur. Iemand die goed gekleed is, zal ook wel goed in zijn vel zitten. MIS. TOTAAL MIS. Iemand die goed in zijn vel zit, trekt zich niet aan wat hij draagt, hecht geen belang aan meningen van anderen en doet wat hij/zij in gedachten heeft. Die persoon staat wel open voor meningen en zal die mening appreciëren door te vragen waarom zeg je dat over mij. Meestal komt dat dan over alsof die persoon zich aangevallen voelt en dan begint een machtspelletje. Zolang macht, geld en seks onze wereldnormen zijn, zullen weinigen gelukkig zijn. Mijn waarden zijn vrijheid, liefde en natuur die hebben waarde want als je ze wegneemt ben je niets met macht, geld en seks want je bezit dan niets meer omdat er niets meer is. Wanneer zal de mensheid inzien dat het niet draait om macht, geld en seks maar om vrijheid, liefde en natuur. Dit kan je enkel bekomen door te streven naar gezondheid en te beginnen met jezelf om het vervolgens over te brengen op anderen. Maar dat laatste heeft geen nut als mensen het zelf niet gaan zoeken. Goede dingen worden niet geprezen vermits ze overal te vinden zijn, maar bijna iedereen kijkt erover heen. Lachwekkend in feite.

Communicatie is iets wat bij jezelf begint. Het doel in je leven is om via je hersenen je dromen waar te maken door gebruik te maken via je spieren zodat je totaal lichaam zich kan verplaatsen naar waar het toe wil en wat het nodig heeft. Als je kan communiceren met je lichaam (pijn beschouwen als een boodschapper en hem niet verdoezelen) kan je andere mensen begrijpen. Maar enkel begrijpen, want helpen kan je ze niet vermits zij zelf niet geloven dat ze geholpen kunnen worden. Zoek maar een oplossing om iemand te helpen als die iemand niet weet wat de oorzaak van het probleem is. Bijna onmogelijk en als je het rechtuit zegt waar het volgens jou kan aan liggen, krijg je nog meer weerstand. HULP IS PAS NODIG ALS HET GEVRAAGD WORDT. IK ZELF MOET LEREN GEEN HULP MEER AAN TE BIEDEN WANT ANDEREN INTERPRETEREN HET VERKEERD OMDAT ZE NIET TEVREDEN ZIJN MET ZICHZELF. ZE HECHTEN TE VEEL WAARDE AAN NUTTELOZE MATERIE DAN AAN ZICHZELF!

COMMUNICATIE BEGINT BIJ JEZELF. Je bent zelf boodschapper en ontvanger. Wat je doet als boodschapper en ontvanger hangt af van je persoonlijkheid, je interpretaties en de omgeving die je tot je toelaat. Pas als je volledig kunt communiceren met jezelf dan pas kan je communiceren met anderen door naar hen te luisteren en raad te geven. Het stomste wat je kan doen, is het in de plaats doen van hun want dan gaan ze je nog afsnauwen en denken dat je je GOD waant (meerdere malen heb ik het zelf meegemaakt en dat doet pijn, heel veel pijn dus distantieer ik mij totdat ze zichzelf willen begrijpen). Laat nog eens een ding duidelijk zijn: ik waan me niet GOD, ik waan me mijn eigen GOD en ik hoop dat anderen dat ook beginnen te doen.

IK MOET LEREN MEZELF BLIJVEN HELPEN ZODAT MENSEN INZIEN DAT IK HEN WIL HELPEN EN HEN NIET WIL TERECHTWIJZEN. IK HANDEL NOG NIET OP DEZE MANIER, MAAR WERK ERAAN. ALS IK ME GOED VOEL, GA IK ANDEREN HELPEN. DAT IS FOUT WANT DEZE WILLEN MIJN HULP NIET EN DAN KOMT HET BEMOEIZUCHTIG OVER (DAAR KAN IK NIETS AAN VERANDEREN, MAAR IK KAN WEL STOPPEN MET HULP AAN TE BIEDEN DIE TOCH NIET AANVAARD WORDT). IK BEGRIJP DAT SOMS NIET EN DAN WORD IK ONGELUKKIG. IK ZIE ONGELUKKIGE MENSEN EN WIL HELPEN MAAR ZE WILLEN ZICHZELF NIET HELPEN OMDAT ZE GEEN ZELFVERANTWOORDELIJKHEID TOEPASSEN EN ANDEREN DE SCHULD GEVEN VAN HUN DADEN. DAN WORD IK ONGELUKKIG EN WIL IK MIJ AFZONDEREN ZODAT IK TERUG MEZELF KAN HELPEN. IK GA PROBEREN MEZELF STERKER TE BLIJVEN MAKEN EN DAN GAAN DE OGEN MISSCHIEN OPENGAAN ALS ZE AL NIET ZIJN VERGAAN.

ALLES IS MOGELIJK, ENKEL HET TIJDSSTIP BEPAALT DE MOGELIJKHEID EN DAT BEPAAL JEZELF!

Nog even iets over het WK ATLETIEK. Het racisme en jaloezie zit er toch echt in bij de mensen. Bij de ceremonie van de 4x100m estafette bij de vrouwen klom Olivia Borlée (juist geschreven?) naast Torri Edwards op het hoogste schavotje omdat de plaats van ALLYSON FELIX nog vrij was (opwarming voor de 4x400m?, die USA ook won). Torri Edwards lichaam sloot zich af en keek nogal ontzet dat Olivia dat durfde te doen. Raar een Belgische die op het hoogste schavotje durft te stappen terwijl ze brons had (het was om op de foto te staan en zo weinig mogelijk plaats in te nemen). Je moet het maar durven en ik heb nu wel een beetje bewondering van één van de dames van het Belgische estafetteteam. Na dit WK is het volkslied van USA weer grijs gespeeld en het wordt toch eens tijd dat we het BELGISCH VOLKSLIED GRIJS SPELEN (zodat we het gaan kennen in het NEDERLANDS EN FRANS en eindelijk eens een blok gaan vormen i.p.v. te lullen over een splitsing VLAANDEREN EN WALLONNIË). WIE WEET DE KOMENDE OS IN PEKING!

FOCUS, HET MYSTERIE VAN HET LICHAAM WORDT ELKE DAG MINDER EN MINDER OMDAT DE KENNIS GROTER EN GROTER WORDT

Als je het even niet meer ziet zitten, geeft je lichaam je altijd toch terug raad. Wie daarop kan vertrouwen (intuïtie) leeft een zalig leventje want die weet dat hij/zij op zichzelf onbewust kan vertrouwen. Weet je niet meer te handelen in bepaalde situaties laat je lichaam je dan leiden en luister er naar. Op het moment dat je begint te piekeren, slaat het lichaam op hol en sluit je je hersenen af van je eigen uitvoeringsmiddel (lichaam) om het heel constructief weer te geven. Je hebt dan meerdere middelen om je te redden uit die situatie. Je wordt rustig door je te concentreren op je ademhaling en je gevoelens te scheiden van je gedachten en handelingen. Je kan je te goed doen aan onnatuurlijke pepmiddelen waardoor het lichaam weer niet aanvaard wordt. Je kan gaan sporten op een rustige manier. Je kan mediteren of proberen te communiceren met mensen die dat nog willen en jouw probleem willen begrijpen en helpen oplossen i.p.v. je (bewust of onbewust) weer in het vergeet-wereldje mee te nemen (uitgaan, alcohol, laat opblijven, vettig eten, roken). Mensen die moeilijkheden hebben om keuzes te maken komen maar al te vaak in contact met dat vergeet-wereldje. Het is een sociaal (bewust of onbewust) opgelegd aanvaard verschijnsel (toch door de mensen die zich erin bevinden).

Bekijk de wereld met een nieuwe visie door je zintuigen en je zelf optimaal te leren gebruiken zonder veel gebruik te maken van onbewust makende verslavingsmiddelen en een onbewust kankerende omgeving (sociale westerse opvoeding, die nochtans heel goed zou kunnen zijn als ze aangewend wordt op de juiste manier, immers elk voordeel heeft zijn nadeel en vice versa).

Wilde de producer van Lord of the Rings en vooral THE MATRIX ons iets duidelijk maken naar de toekomst toe als we niet leren uit het verleden en het heden laten zoals het is? Volgens mij wel en de media kan dus soms wel dingen juist weergeven enkel wordt de verpakking dan ook vervormd waardoor de les verloren gaat als we onszelf niet waarderen en alles laten begaan zodat we voor niets verantwoordelijk kunnen gesteld worden.

VLUCHTEN OF VECHTEN is niet de term waar ik achter sta maar ik kan hem wel gebruiken om het volgende te zeggen: we vluchten allemaal van de realiteit door ons ongeloof in onszelf. We geloven wel in dingen en anderen maar niet in onszelf (hoe ironisch is dat). Begin met je eigen wereld te creëeren en te veranderen en pas dan de wereld buiten je. Een lange weg heb je af te leggen als je altijd gevlucht hebt en een hel zal je moeten trotseren om eindelijk terug van het leven te kunnen leren door fouten te maken en te genieten van het leven door de fouten te appreciëren om zo naar perfectie te streven en te beseffen dat relativeren perfectionisme steun biedt om de harde geldgerichte luxueuze realiteit om te zetten in een leefbare realiteit met waarden van VRIJHEID, LIEFDE EN NATUUR.
WE VLUCHTEN VAN DE NATUUR (AUTO'S, OVERVLOEDIGE GEBOUWEN, INDUSTRIES, ZONNEBANKEN) EN VECHTEN MET ONSZELF (VETTIG ETEN, VASTHOUDEN AAN ONBEWUST EIGEN GEMAAKTE GEDACHTEN OPGELEGD DOOR EEN "WELOPGEVOEDE MAATSCHAPPIJ", ALCOHOL, "FEESTEN IN HET NACHTLEVEN", ONS BIORITME NAAR DE KNOPPEN HELPEN, OLE, OLE, OLLLLEEEEEEEEE).

Ik heb er zelf aan meegedaan, wees gerust. Maar de andere manier van leven is zoveel interessanter. PROBEER, MAAK FOUTEN, PROBEER HET ANDERS, MAAK WEER FOUTEN, PROBEER HET NOG EENS, MAAR OPNIEUW FOUTEN, PROBEER TOT JE HET BEET HEBT EN FOUTEN ZIJN GEEN FOUTEN MEER MAAR STAPPEN DIE JE NODIG HAD OM TOT INZICHT TE KOMEN EN TE BESEFFEN DAT DIT DE STAP WAS NAAR SUCCES EN GELUK. PAS DIT TOE EN JE LEVEN KAN NIET MEER STUK.

LET WEL, ER ZIJN ENKEL INTERPRETATIES EN GEEN FEITEN. WOORDEN KRIJGEN SLECHTS BETEKENIS WANNEER JIJ ER BETEKENIS AAN GEEFT. BEN JE INGESTELD DOOR DE WAARDEN GELD, MACHT EN SEKS ZAL JE ME NIET WILLEN BEGRIJPEN, MAAR PROBEER HET EN JE ZAL ZIEN DAT HET JE LUKT. MET ENKELE WOORDEN VANUIT DE FILM CROUCHING TIGER, HIDDEN DRAGON VERLAAT IK OP DIT MOMENT MIJN BLOG: GEEN HULP, GEEN GROEI. GEEN REACTIE, GEEN VERKLARING. GEEN CONTROLE, GEEN WENS.

Opvoeding en westerse cultuur: LUI, LUIER, LUIST

Vandaag ging de training niet zoals ik gehoopt had. 9km in 42' met gemiddelde hartslag 130 en maximale 170. Enkele versnellingen op het einde zaten goed, maar ik kon niet diep gaan vandaag. Geen paniek want dat ging eergisteren wel dus mag ik niet klagen. Geen pijn wel een stijf gevoel rechts. Stijfheid is altijd erger dan pijn dus zal ik ervoor moeten zorgen dat die stijfheid eruit gaat door nog meer en beter te bewegen.

Tijdens de duurloop had ik genoeg tijd om na te denken over bepaalde dingen. Onze opvoeding en westerse cultuur werkt de slogan hierboven toch echt wel in de hand: LUI, LUIER, LUIST. Van bij de geboorte worden we al luier. De luier die ze ons aandoen, is het actiefst in ons bestaan als baby. Het moet zich aanpassen qua vorm, aan onze behoeften met de nodige kleuren en geuren en aan de wil van onze ouders. Door onze "geweldige opvoeding en westerse cultuur" die zogezegd overal aangeprezen wordt, maken we ons onwetend ongelukkig op langere termijn. Je mag niet dit, je mag niet dat want wat zouden de mensen wel niet denken en zeggen. Mooi alle regeltjes van onze cultuur en opvoeding volgen en in het gelid lopen. DEMOCRATIE EN VRIJHEID ZIJN DINGEN WAAR IK VOOR PLEIT EN HANDEL. ONS LAND SCHREEUWT HET VAN DE DAKEN MET WOORDEN MAAR HANDELINGEN, NO WAY WANT DAN MOETEN WE IETS DOEN EN NADENKEN EN VOELEN EN DAT IS VEEL TE VEEL GEVRAAGD VOOR ONS. LUI, LUIER, LUIST. We moeten naar de winkel of 50m verder naar enkele kennissen we pakken de auto (dit is extreem, maar het gebeurt). We moeten slapen en kunnen het niet, we pakken de slaappil. We willen sporten, maar onze spieren doen pijn, we eten ons te pletter en pakken er desnoods nog doping bij. We moeten leren, we pakken stimulerende middelen want anders kunnen we het niet. We moeten ergens zijn, we tikken het in via de GPS. We moeten iets onthouden we slaan het op in GSM of sturen direct een bericht of bellen. Geen wonder dat alles duurder wordt, er wordt niets meer gedaan. Robotten zonder gevoelens en zonder geweten dat zijn we aan het kweken. Tuurlijk dat ik wereldvreemd bevonden wordt, want ik wil geen deel uitmaken van zo'n maatschappij. Nochtans probeer ik het. Ik onderhoud een weblog op een pc. SOMS DENK IK, WILLEN MENSEN NOG WEL IETS IN HUN LEVEN EN WETEN ZE WAT ZE NODIG HEBBEN OM HETGEEN ZE WILLEN TE BEREIKEN. ZOEKEN ZE HET OP OF ZEGGEN ZE PFFF HET GAAT TOCH NIET, HET KOST ME TE VEEL MOEITE DUS NEEM IK ME ALLES TER HANDEN EN WEET IK NIET MEER DAT IK ME VERVEEL.

IK HEB HETGEEN IK HIERBOVEN SCHRIJF OOK GEDAAN MAAR ZO BEN JE ONGELUKKIG EN WIL JE MEER EN KRIJG JE MEER ZORGEN MEER STRESS EN JE GEZONDHEID BEGEEFT HET. IEDEREEN HEEFT ZO EEN OPVOEDING GEHAD: GELD, MACHT EN SEKS EN SPEEL HET SPEL. IK HEB ME DAAR ALTIJD PROBEREN TEGEN TE VERZETTEN OMDAT IK HET SPEL NIET BEGREEP. HET HIELD NIKS IN, GEEN UITDAGING, GEEN GEVOEL, GEEN WAARDE. AL 3 JAAR LEEF IK SOBER EN IK BEN GELUKKIGER DAN OOIT. ENKEL IS HET MOEILIJK MENSEN DAT DUIDELIJK TE MAKEN ALS ZE ENKEL "FEESTEN", ACHTER PC ZITTEN EN ZICH TE GOED DOEN AAN ONGEZOND ETEN, ALOCHOL, STIMULERENDE MIDDELEN EN BEWUSTE OF ONBEWUSTE ZELFVERMINKING.

Hopelijk leest dit iemand met een oog gericht op de maatschappij en geen aanval op de maatschappij. Van waarden als VRIJHEID, LIEFDE EN NATUUR (basisbeginselen van de mens) is AL LANG GEEN SPRAKE MEER. OPEN ZELF JE OGEN, OREN, NEUS, ARMEN, MOND, BENEN en LEEF, LEEF, LEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEF!

PIJN IN HET HART, IK BEN GERUST IK HEB NOG EEN GEWETEN DAT KAN IK VAN ANDEREN SPIJTIG GENOEG VERGETEN!

Negatieve of kritische berichtgeving in de titel als je dit leest? Ik vind van niet, eerder een realistische. Na wat ik gisteren geïnterpreteerd heb wat ik heb meegemaakt, deed dit weer de druppel overlopen. Op één manier ben ik blij dat de Belgische dames brons halen op het WK 4x100m. Op een andere manier weet ik maar al te goed hoe het verlopen is. België doet mee met de shit, spijtig genoeg (maar dat doet iedereen, dus het blijft wel een puike prestatie, maar ik heb er geen bewondering voor). 2 dames van het estafette team ken ik nog van vroeger toen ik bij RC TIENEN trainde. Talent hadden ze maar geen juiste gezonde begeleiding. Nu nog altijd niet maar het is beter dan vroeger alhoewel de omgeving hetzelfde gebleven is (als je me kunt volgen). Nogmaals wat is shit, sommigen vinden doping zelfs geen doping als ze maar winnen. Sommigen vinden zelfs dat pijnstillers en cortisonenspuiten geen doping zijn als ze enkel maar de pijn onderdrukken en de prestatie niet positief bevorderen. Komaan, doping is elk middel dat prestatiebevorderend werkt en als je gekwetst bent moet je je lichaam laten rusten en niet verder bevuilen zodat je achteraf weer een geweldige prestatie kunt neerzetten, feesten en weer alles moet doen om je vroegere niveau terug te behalen. Dit vroegere niveau laat zich dan meestal minstens een half jaar of 1 jaar op zich wachten tenzij een nog beter middel gevonden wordt.

Strijd tegen doping, bandjes met live strong, stikkers met anti-doping of no dope en armbandjes en kettinkjes met als opschriften I'm clean: allemaal goed en wel verkocht maar grote larie en flauwekul. Geen enkele topatle(e)t(e) of topteam dat zich 24 op 24u durft te laten volgen gedurende een maand. Schrik voor privacy? Neen, mensen mogen gewoon niet weten wat ze doen. Maar misschien is dat ook hetgeen wat mensen willen, lijken zien en kunnen genieten van elkaar af te maken want anders zou het wel eens saai kunnen worden. Iedereen die naar een wedstrijd wil komen kijken zou zelf eens een wedstrijd moeten meedoen vooraleer die het spektakel mag aanschouwen. Dan zullen de ogen wel eens opengaan, dan zal misschien nagedacht worden over waar we mee bezig zijn en dan zal misschien duidelijk worden dat alles één grote show is waar iedereen zijn graantje wil in meepikken. Om uiteindelijk tot de vaststelling te komen dat alles fake is, omdat niemand nog voelt, hoort, ziet, proeft, ruikt en waarneemt. Voelen doet men enkel door pepmiddelen of vettig voedsel of allerlei andere nutteloze preparaten te gebruiken. Horen doet men door ofwel gehoorapparaten te dragen, medicatie te nemen. Zien idem dito maar men gebruikt een bril. Proeven door overal veelvuldige additieven toe te voegen want inhoud van voedsel stelt niet meer veel voor. Ruiken door overdreven parfums en ik weet nog allemaal niet wat. Waarnemen door de beelden en nieuwsflash die we door de media binnengespeeld, gebrainwashed krijgen. Doen we nog zelf iets? De 200m finale bij de vrouwen vond ik schitterend. Biomechanisch gezien heeft Allyson Felix de beste looptechniek van de vrouwen en toch was ze niet als eerste uit de bocht. Wel Veronica Campbell (opgeblazen tot en met) die de laatste 100m vertraagde t.o.v. Felix die haar geweldige foulé liet bewonderen. Of deze topatlete neemt, interesseert me niet. Ik weet wel dat zij enorm aan de techniek heeft moeten werken om zo een foulé te geven en zulk een lichaamsbouw te kunnen vertonen.

Met pijn in het hart denk ik terug aan mijn tijd als junior en eerste jaren senior. Ik was top in limburg en behoorde tot de top in België maar om één of andere reden brak ik niet door op senior niveau en verder. Veel privéproblemen hadden daarmee te maken maar ook het onzuivere van de sport. Mijn eerste en enige crosscup wedstrijd die ik bij de seniors liep was in Roeselare. Ik was 4de na 1 ronde met nog 5 rondes van 1,8km voor de boeg. Mohammed Mourhit liep toen nog achter me en hij zou de wedstrijd winnen en me uiteindelijk op 1 ronde lopen. Niks snapte ik er nog van en mede door privéredenen heb ik toen mijn schoenen aan de haak gehangen. Nog altijd is er niets veranderd. Integendeel het is nog erger geworden maar nog beter gecamoufleerd. Enkel heb ik me terug kunnen verweren en gezocht naar natuurlijke middelen om me te kunnen verbeteren. Zo waar heb ik de laatste 3 jaar weer enkele regionale wedstrijden gewonnen en mag ik me stilaan weer bij de top van Limburg plaatsen. Belgisch niveau volgt nog en dan hoop ik 8 jaar later eindelijk door te stoten want ik heb lang genoeg gevochten, gestreden en waargenomen om eindelijk eens te voelen wat er in me zit tijdens een wedstrijd wat ik zo vaak voel op training.

STEUN IN HET LEVEN IS NIET VELEN GEGEVEN

Een beetje steun in de rug. Wie denkt er nooit eens aan? Hoeveel mensen hebben een klein duwtje in de rug nodig om grootse gedachten tot werkelijkheid te brengen? Hoe vaak wordt dit duwtje gegeven in de juiste richting? Meestal wordt een grootse gedachte de kiem gesmoord om 20 jaar later door iemand anders naar buiten gebracht te worden! Mensen zijn jaloers omdat ze zich laten leiden door geld, seks en macht. Dat is wraakroepend! Laat je leiden door natuur, liefde en vrijheid en je hebt elke dag meer dan je zal hebben over gans je leven met geld, seks en macht want dat werkt negatief verslavend ten koste van jezelf en anderen.

Waarom gelooft de mens niet meer? Bij geloven bedoel ik niet in een god, in een opperwezen of instelling of wat dan ook. Neen, bij geloven bedoel ik in zichzelf geloven door dingen zelf te doen, verantwoodelijkheid te nemen, verantwoordelijkheid opbouwend te geven, grootse dingen te verwezenlijken door samenwerken (in zichzelf tussen hart en hersenen en lichaam, met anderen door elkaar te begrijpen). Mensen vluchten van de realiteit en vinden alles saai omdat ze niet meer weten zelf iets te doen (dat is mijn mening). Nadenken hoeft niet meer (je hebt een gsm, gps, draagbare laptop, mp3, alles wordt voor je bedacht, schenk dan je hersenen af dan worden ze ooit nog gebruikt, dit is misschien cru maar dat is spijtig genoeg de realiteit bekeken vanuit mijn oogpunt), je lichaam trainen ook niet want daar heb je voeding en toestellen voor die het in je plaats doen, voelen willen we niet meer (want pijn is een signaal en dat is lachen, wenen, jeuk, hoofdpijn, uitslag, allergieën) en dus doen we ons te goed aan vettig eten, alcohol en overvloedige medicatie. We creëren onbewust of misschien bewust robotten. Mensen zien, voelen, horen, ruiken, proeven niet meer zelfstandig. De helft draagt of een bril, gehoorapparaat, nuttigt overvloedige voedingsbestanddelen om beter te ruiken, proeven en voelen doen we al helemaal niet meer (dat kan ook niet in een wereld waar er altijd gestreefd wordt naar meer, meer en meer ...). Waar het zal eindigen is een groot vraagteken. Waar het begon is de oplossing van het oorzakelijk probleem. Daarvoor moeten we onze geschiedenis vanuit een ander standpunt bekijken: STREVEN NAAR GEZONDHEID IS TOPSPORT, STREVEN NAAR TOPSPORT IS ONTKENNING VAN JEZELF.

DE NATUUR ROEPT OM WRAAK, DE DIEREN ROEPEN OM WRAAK, DE MENS ROEPT OM WRAAK. WIE HEEFT DIT GECREËERD: JAWEL, DE MENS (AFIN SOMMIGEN ONDER ONS, ANDEREN VOLGEN ONWETEND IN HUN SPOOR, ENKELINGEN VERZETTEN ZICH DOOR HUN EIGEN WEG TE GAAN). ALS DE MENS VERANDERT VAN MENTALITEIT EN GEDACHTEN HERSTELT HET EVENWICHT ZICH BIJ DE MENSEN, DIEREN EN NATUUR. SCHAF HET GELD STELSELMATIG AF EN DE WERELD VERANDERT NAAR WAARDEN ALS NATUUR, LIEFDE EN VRIJHEID. MAAR IEDEREEN MOET OVER DE KENNIS BEZITTEN OVER STREVEN NAAR GEZONDHEID EN DE MEDIA DOET DAAR JUIST NIET AAN MEE. ZIJ HANDELEN NOG ALTIJD IN FUNCTIE VAN GELD, SEKS EN MACHT.

Met deze preek zet ik mijn ochtend verder.

Bergen symboliseren veel in het leven, om niet te moeten zeggen alles!

Bergen doen mijn hart sneller slaan, ze laten mij dieper en vrijer ademen, ze laten me leven en mezelf blootgeven. Bergen laten me denken aan stille waters, diepe gronden. Je ziet enkel het uiterlijke en het is zo ruw op bepaalde plaatsen. Maar onder die ruwe oppervlakkige laag liggen nog zoveel meer lagen waar we het bestaan soms niet van kunnen verklaren. Bergen hebben een dal, een top en een boomgrens, alleszins de hoge bergtoppen toch. Ze zijn ook een bron van energie voor de mens, dier, planten: kortom de volledige omgeving. Het kabbelend riviertje, de waterval, de gletsjer zijn allen zeer bekende ingrediënten van het gebergte. Of de mooie zonsondergang die hierboven staat weergegeven. Bergen geven zuurstof, fantasie, moed, kracht, uithouding, weerstand, regen, zon, water, wind, natuur, voedsel, gedachten, gevoelens. Wie bergen trotseert, trotseert zichzelf, leert natuur en zichzelf beminnen, leert voor zichzelf, anderen en natuur opkomen, leert veranderingen te aanvaarden, op te zoeken en te doorgronden, leert leven en dood te appreciëren en doemdenkende mensen (dat kan ik niet, jij hebt altijd gelijk, jij weet het altijd beter) een andere kijk te vormen op het leven (2 weken is tekort want dan is er enkel confrontatie met jezelf mogelijk maar nog geen veranderlijke voelbare verbetering).

Vandaag was een heel bewogen dag. Gestudeerd, getraind, gegeten, klaargemaakt voor nieuwe sollicitatie en toen begon er iets te veranderen. De banden waren plat, gisteren nochtans niet. Ik pompte ze op en dat verliep niet echt soepel want er scheelde iets aan de pomp. Al bij al viel dat nog mee, toen ik vertrok merkte ik ineens dat mijn ketting haperde en mijn remmen dichtslibden. Wielen stonden los en er scheelde iets aan de versnellingen achteraan. Een ongeluk komt nooit alleen dus belde ik dat ik later ging komen dan aangekondigd. Blijkbaar was er niemand aanwezig in België want het personeel van de organisatie zat nog in NEW YORK, maar dat wist ik pas nadat ik de 2de keer belde. Morgen krijg ik een nieuwe kans op sollicitatiegesprek. Een uur zoeken tot ik eindelijk het probleem gevonden had van mijn ketting en losstaande wielen. Het herstel duurde ook een uur. Toen wilde ik even kijken naar het WK atletiek om me te ontspannen. Ondertussen was mijn zus vertrokken naar SPANJE om daar een jaar te gaan wonen met haar vriend. Om 17u krijg ik te horen dat mijn broer moeilijkheden gaat hebben om zijn werk te behouden en zijn ex-vriendin had al gehoord gekregen dat ze ontslagen was. Het was nog niet definitief dus nam ik het niet al te serieus op. Een nieuwe training volgde en een nieuwe test op het parcours van de fruitloop. 3,5km in 11'10": een recordtijd en het ging vrij vlot. De laatste 1,5km liep ik rustig uit en in totaal heb ik 8,5km gelopen in 33'. Het zit vrij snor enkel mijn rechterkuit, rechterheup en rechterschouder voelen nog wat zwak aan. Maar ik kan nog dieper en met deze tijd kan ik normaal volgende week zondag op het hoogste podium klimmen. Een eindtijd rond de 15'30" moet er nu wel inzitten en dat is normaal voldoende voor de overwinning, tenzij die Duits van vorig jaar opnieuw uitwijkt voor een dubbel FRUITLOOP, DWARS DOOR HASSELT.

Daarna nog gegeten en mijn laatste training afgewerkt. Het lichaam is moe maar voldaan. Op naar morgen.

Hedendaagse topsport versus toekomstige topsport

Vandaag en gisteren werd weer duidelijk dat je geduld moet hebben om waar te nemen wat je voorspeld had. Ongeveer 3 jaar geleden werd een atlete ziek maar werd ze als gekwetst opgegeven in de media. Ik wist toen wat er aan de hand was en wat de oorzaak was. Maar de begeleiding rondom die atlete wilde er niets van weten (welke reden het ook was, het interesseert me niet meer, het is namelijk mijn atlete niet en ik sta niet in voor de handelingen en gedachten van iemand anders en zeker niet van iemand anders atleten). De oorzaak werd vandaag weergegeven, maar al weer gecamoufleerd. Is het land waar die atlete in woont dan zo bekrompen, dat zelfs ik ook het spel meespeel?

Topsporters die niet voor zichzelf durven opkomen in de media wanneer het slecht gaat dat zijn deze van de huidige maatschappij. Ze laten liever iemand anders opdraven voor hun eigen hebzuchtig gecreëerde fouten uit het verleden (fouten maken is toegelaten, want zo kan je leren, maar geef je fouten nadien gewoon dan toe dan ben je een TOPSPORTER, zowel fysiek, mentaal als emotioneel). Moeten daar mensen naar opkijken? Is dat het voorbeeld voor de jeugd in de maatschappij? Net zoals in de showbiss en in de beroepssector? Opkijken naar bedriegers die de "eigen waarheid" vormen door stront te verkopen als truffels? Als de organisator van het spel niet het voorbeeld geeft, hoe wil je dan dat anderen het voorbeeld kunnen opvolgen? Volgens mij is dat het spel: show must go on van QUEEN met als achterliggende gedachten: roep naar de menigte hoe erg iedereen het heeft, hoeveel slechte mensen er zijn, wat jij eraan gaat doen als ze voor jou kiezen en achter jou staan, waarbij jij verdomme goed weet dat je nog slechter bent dan degene die jij terechtwijst (remember Adolf Hitler als we die geschiedenisbronnen mogen geloven dat het zo verlopen is, want er bestaan geen feiten ENKEL INTERPRETATIES).

Toekomstige topsporters zouden de hedendaagse van de kaart moeten vegen. Niet streven naar geld, succes en roem. Maar streven naar gezondheid dan komt de rest (geld, succes en roem vanzelf). Wanneer je streeft naar geld, succes en roem dan komt de val want je hebt jezelf ontkend en weggecijferd voor dingen die geen waarde hebben tenzij jijzelf er waarde aan kan geven en dat kan je enkel als je streeft naar gezondheid en elke dag opzoekt wat gezondheid is, hoe je het kan bereiken en wat je met al je mogelijkheden kan doen.

STREVEN NAAR TOPSPORT = ATLETEN DIE NU DE TOP BEREIKEN ZONDER HET TE BESEFFEN (GEDROGEERDE MENSEN BESEFFEN NAMELIJK NIET WAT ZE REALISEREN EN WILLEN ALSMAAR MEER). STREVEN NAAR GEZONDHEID = TOPSPORT, ATLETEN DIE TEVREDEN ZIJN MET WAT ZE HEBBEN, GEVEN OM TE KUNNEN ONTVANGEN EN OPNIEUW TE GEVEN EN ZICHZELF NAAR HUN EIGEN TOP LOODSEN TERWIJL ZE ZICH ERVAN BEWUST ZIJN!