Gisterenavond na een dag vol veranderingen (kamers anders ingericht, nutteloze dingen van vroeger weggesmeten, eten klaargemaakt, post gedaan, schoongemaakt, getraind, goed gerust, kattenbak proper gemaakt, katten verzorgd, nieuwe werkplaats opgezocht waar ik vandaag begin te werken) en als laatste opdracht de afwas, kreeg ik het gevoel dat ik nog naar buiten wou. Eén van de katten was ook aan het janken om uit te mogen en ik ging mee naar buiten. ZALIG was het. Het was weer een hele tijd geleden dat ik nog zoveel sterren had gezien, diep kon inademen en de spanning op enkele seconden van me kon laten afvallen. Zonder omhelzing van vriendin heeft het iets minder zin, maar 90% was ik al tevree. Het gespin van de kat en de sprong op mijn rug gaf er nog eens 5% bij. De gedachte aan mijn eerste grote liefde (was dat nu speculaaskoek, de fiets, één van mijn vrouwelijke dorpsgenoten, de piano, mijn eerste kat, mijn eerste juf, neen ik weet wie het was) maakte me terug compleet en de tranen vloeide van mijn wangen. Vroeger zou ik gedacht hebben: alé Kevin wenen is voor mietjes zoals de omgeving me altijd zei. Nu weet ik dat dat sociale hypnose was die een beklemming vormde op het functioneren in mijn totaliteit. Het is een teken dat ik weer volop van het leven kan genieten, zonder regels, normen en waarden die niets met het echte leven te maken hebben. Ik kan terug negatieve spanning loslaten i.p.v. opstapelen en dat is een teken van terug echt te kunnen leven.
Na een uur naar de sterren te hebben gekeken terwijl ik rustig oefeningen aan het doen was, met naast me een aandachtige kat die me wou afleiden van mijn oefeningen en telkens mijn twee handen kwam opzoeken om gestreeld te worden, voelde ik me voldaan en was het tijd om naar bed te gaan. Het OOSTEN EN WESTEN waren verenigd in mij. Het OOSTEN (gevoel) EN WESTEN (KENNIS) werden door het zien van de sterren terug verenigd. In de natuur is 1+1 altijd meer dan 2 (OOSTEN + WESTEN), in de wiskunde niet (WESTEN). Het is fijn om terug met ziel, geest en lichaam op aarde aanwezig te zijn.
Genieten van het leven van de kleine dingen, dat is het mooiste wat je iemand kan geven. De natuur doet dat bij mij en dat maakt me blij. De rest is bijzaak en gaat aan mij voorbij...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
raar, ik wou net een bericht intype en ontvang een bericht van je.ik vind het een mooie tekst, als ik het las wou ik dat ik dat gevoel ook opnieuw kon hebben.Maar de laaste tijd lukt me dat niet.Heb je mail over totale topsport gelezen en merkte dat ik alles veel te snel veranderd heb en ben nu in een beetje in een kloofje gezakt.Ik ga daar uitkomen ,dat weet ik.Maar momenteel heb ik weer zoveel stress,en dat leidt tot volledig blokkeren.Ik ben niet meer in staat om te werken,papierenwerk te doen en zelf sporten lukt dan slecht. wil eerst een iets stabieler omgeving creeren,met iest of wat zekerheid, want met onzekerheid kan ik momenteel niet om.IK denk dat het beste voor me is dat ik werk aan me eigen en men eigen waardeer en op die manier hoe men lichaam en geest vertelt, op men gevoel en er niet over peiekeren of het wel de goede keuze is.Ik weet dat het mij goed zou doen om alles los te laten en volop aan men eigen werken, net zoals jij gedaan heb/doet maar kan dit op dit moment nog niet,ik wil dat wel maar het lukt me niet en brengt zoveel stress met mee dat niets meer lukt.daarom even terug trekken, beetje gas terug en dan rustig stap voor stap werken aan men gezondheid, want nu doe ik meer afbraak.want heb al een paar keer geprobeerd maar telkens herval ik, moet meer naar men eigen luisteren en voor men eigen op komen.Ik ga proberen de dagen die gaat komen altijd positief te zien en tevereden zijn met wat ik doe.want ben op van niets te doen.
slaapwel en hopelijk hebben we in de toekomst een samenwerking die stap voor stap vooruit gaat en niet achteruit.
Een reactie posten