Mensen vluchten in de gecreëerde wereld om zichzelf tegen te komen.
Het mag gezegd worden dat het de laatste tijd toch wel veel gebeurd. Mensen vluchten in het europees voetbal kampioenschap (team, spelers, bonden, managers, journalisten, tv-omroepers, supporters), de ronde van frankrijk (renners, sportbestuurders, journalisten, organisatoren, fotografen, krantenuitgevers, supporters, tegenstanders), de olympische spelen (ministers, coaches en trainers, kinesisten, dokters, atleten, toeschouwers, hevige supporters, analytici, enz.), de eneco tour, de voetbalcompetitie, roch werchter, pukkelpop, de memorial van damme, de politieke debatten, enz. Zolang ze zichzelf niet tegenkomen is het goed. Hoe kan je dan ontwikkelen? Hoe kan je dan in godsnaam (hoe je die naam wil opvatten en waarin je gelooft en hoe je gelooft en hoe je dat uitvoert, laat ik in het midden) iemand anders helpen ontwikkelen?
In je denken, ja. Dan zijn we bezig met onszelf voor de gek te houden, anderen ook. Niet verwonderlijk dat niemand gelukkig is ook al laat het uiterlijk soms een andere indruk achter. Dat is slechts een momentopname, een opname voor de camera, een opname waarbij mensen die gefilmd worden het beste van zich willen laten zien. Het beste van hun uiterlijke toch, want innerlijk kwijnen ze allemaal stuk voor stuk weg. Als we nu eens allemaal samen de druk wegnemen met onze "idolen". Als we nu eens allemaal samen ons eigen evenveel graag zien en die liefde gunnen aan ons zelf ipv aan onze "idolen of dierbaren". Hoe zou onze wereld er dan uitzien? Juist, ja. Een wereld die we willen creëeren. Wat we niet willen, weten de meesten al. Het wordt tijd dat ze wel weten wat ze willen, zich doelen stellen, de lat zo hoog mogelijk leggen en hulp vragen om er naar te kunnen streven. Wie diepe dallen aanvaardt, zal hoge pieken bereiken. Wie de lat laag legt, zal niet komen waar hij/zij wil. Dit op gevoels-, mentaal en fysiek vlak. SAMEN ONTWIKKELEN in het PROCES VOELEN - DENKEN - DOEN.
Om terug te komen op het vluchten in de gecreëerde wereld om zichzelf tegen te komen. Topsportcoördinator Gella Vandecaveye stopt bij de Vlaamse Judofederatie. Ze vertrekt in 2009 op wereldreis. Ze neemt het echt wel letterlijk: vluchten in de wereld om zichzelf tegen te komen. Het zal van willen zijn. Het zal zijn omdat ze waarschijnlijk haar draai niet vindt als coördinator. Voor velen is de druk al zo hoog in zichzelf, dat druk van buitenaf te veel wordt. Vragen worden dan gesteld wat voor nut het leven echt heeft. Zich in zichzelf keren is de echte oplossing. Dit kan natuurlijk gemakkelijker door een wereldreis te maken omdat dan de confrontatie met zichzelf rustiger en stapsgewijs gebeurt.
Is dit een teken aan de wand dat topsport meer vraagt dan accommodatie, trainers, coaches, planning, doelen? Ik vind van wel. De oplossing heb ik ook ter hand. De uitvoering ervan kan ik niet alleen. Dat zal iedereen voor zichzelf willen doen. Nu is het nog van willen, later zal het van moeten zijn.
Na een rustige duurloop ben ik weer tot veel inzichten gekomen. Ja, ik ben een ervaren rot met al heel wat grijze haren, die ik al éénmaal terug in zwart heb kunnen omzetten zonder ze te laten verven of wat dan ook, en ik ben mijn streken nog altijd niet verleerd. Hoe ik mijn grijze haren terug heb zwart gekregen? Dat mag je me altijd vragen. Bij woorden is het dit antwoord: stress buiten mij gemeden en die in mezelf weggenomen. Niet simpel, het loont echter wel als je er bewust mee bezig bent.
GELLA VANDECAVEYE HEEFT GELIJK. EERST TIJD VOOR ZICHZELF, DAN PAS VOOR ANDEREN. WANT ALS JE JEZELF NIET KUNT ZIJN, KAN JE ANDEREN NIET VAN DIENST ZIJN.
Met sportieve groeten
ZINTUIGENCENTRUMCOACH
KEVIN VANBRABANT
donderdag 28 augustus 2008
maandag 18 augustus 2008
Uiterlijk versus innerlijk
De Olympische Spelen gaan aan me voorbij. Het interesseert me niet meer zo veel. Het is één show waarbij het leven en de dood figuurlijk en letterlijk afgespeeld wordt in een decor dat me soms laat overgeven. Dit heeft niets meer met topsport te maken. Dit heeft te maken met slavernij, verslaving van een systeem dat stilaan zijn prijs aan het betalen is. Het gaat sneller, verder, hoger dan decennia geleden. Het zal dan ook sneller, dieper, harder gebeuren dat "goden" het zwijgen opgelegd wordt. Hetzij via dopingcontroles, hetzij via kwetsuren, hetzij via de dood. Ach, wat is een leven waard zonder de dood. Een topsporter wil (zo laat ik het me toch vaak zeggen en hoor ik het vaak, zelfs uit de mond van topsporters zelf) 10 jaar inleveren voor een olympische medaille. Waar is de eer voor zichzelf, voor de ziel naartoe? Het echte leven is niet velen gegeven.
Ik krijg info binnen van de OS doordat mijn broer me er soms over aanspreekt, bij het lezen van stukken op internet terwijl ik werk en als ik ergens naartoe trek. Ik scherm me er zoveel mogelijk van af. Het bezoedelt mijn zintuigen en dat kan ik niet maken als zintuigencoach. Ik dien mijn job uit te kunnen oefenen op een ideale manier. Net zoals anderen dat op hun manier doen. Ik heb er respect voor, geen waardering weliswaar.
Wie zichzelf niet waardeert, mag ook geen waardering van anderen verwachten. Het is de opvoeding die je krijgt, opzoekt en die je jezelf oplegt wat bepaalt waaraan jij waarde hecht.
Waardeer het uiterlijke of het innerlijke. Wie vanbinnenuit leeft, krijgt vanzelf waardering naar buiten toe, van zichzelf weliswaar. Andersom vraag je bevestiging van anderen door kledij, wat je eet, hoe je iemand aanspreekt, hoe je in een groep leeft, hoe je je uitdrukt. Ronduit triestig.
Leven in vrijheid!
Ik krijg info binnen van de OS doordat mijn broer me er soms over aanspreekt, bij het lezen van stukken op internet terwijl ik werk en als ik ergens naartoe trek. Ik scherm me er zoveel mogelijk van af. Het bezoedelt mijn zintuigen en dat kan ik niet maken als zintuigencoach. Ik dien mijn job uit te kunnen oefenen op een ideale manier. Net zoals anderen dat op hun manier doen. Ik heb er respect voor, geen waardering weliswaar.
Wie zichzelf niet waardeert, mag ook geen waardering van anderen verwachten. Het is de opvoeding die je krijgt, opzoekt en die je jezelf oplegt wat bepaalt waaraan jij waarde hecht.
Waardeer het uiterlijke of het innerlijke. Wie vanbinnenuit leeft, krijgt vanzelf waardering naar buiten toe, van zichzelf weliswaar. Andersom vraag je bevestiging van anderen door kledij, wat je eet, hoe je iemand aanspreekt, hoe je in een groep leeft, hoe je je uitdrukt. Ronduit triestig.
Leven in vrijheid!
donderdag 14 augustus 2008
Bewegingsproces
Gisteren gebeurde hetgeen ik schreef over de penalty. Wel vanuit een ander standpunt bekeken: valse zelfzekerheid in het denken. Het ging te gemakkelijk in het hoofd, er was geen concentratie. Ik heb de penalty of match van Standaard - Liverpool niet gezien. Ik kan het me wel inbeelden welke scenario's er aan vooraf gingen. Voeling hebben over de wedstrijd dat ze baas zijn over Liverpool wat ze niet verwacht hadden. Beginnen zweven in het denken en teleurgesteld moeten vertrekken naar Liverpool om daar (tegen beter weten in) alsnog de qualificatie te verzekeren. Uitgaan van eigen sterkte: ja. Die hadden ze gisteren moeten gebruiken: 2-0 was zeker geen overdreven uitslag geweest als ik alle commentaren overschouw. Met 2-0 naar Liverpool vertrekken, biedt mogelijkheden. De sterkte is dan dat je de match kan beginnen met 0-2 en je toch kan focussen op 0-0. Nu begin je aan de wedstrijd met in je achterhoofd een gemiste kans thuis waar Standaard het publiek met zich mee had. In Liverpool zal het er stuiven. Dit had ik voorspeld. Een goede match van Standaard thuis met 0-0 en een sprankeltje hoop om zich nog te plaatsen. Mijn voorspelling daar is 4-0 voor Liverpool. Voor Standaard en het Belgisch voetbal hoop ik van harte dat het een andere en betere uitslag zal zijn voor Standaard. Liefst met de onverwachte overwinning, desnoods na verlengingen met penalty's.
Wij Belgen zijn onderkruipers. Schrik en angst beheersen ons leven. Zekerheid in het geld, geen zekerheid in het gevoel. Stress op het werk, in de privè en zelfs bij ontspanningsactiviteiten. Nooit zijn we bezig met ons diepere ik. We genieten niet van wat we al hebben en zijn er zeker niet dankbaar voor. Blind staren we vooruit naar wat we nog meer kunnen hebben. LESS IS MORE. Gelukkig zijn zij in het leven die met het minst content zijn en hun aandacht richten naar binnen. Vandaar dat ik zeg: Standaard plaatst zich voor de champions league na deze 0-0. Verandering van gedachte geeft ook verandering in uitvoering. Zeker als je het blijft herhalen in je binnenste en erin gaat geloven en je er ook naar gaat gedragen. Doet iedereen dat, dan wordt een droom werkelijkheid.
Een bewegingsproces begint vanuit een gevoel gevolgd door een gedachte en uitgevoerd door een handeling. Dit gebeurt in het voelen (heel snel als je zintuigen perfect werken en de zenuwen vrije banen krijgen), in het denken (één gedachte en de andere uitbannen) en in het doen (één handeling volbrengen alvorens aan een andere te beginnen).
Voelen: ik voel warmte binnenin, ik denk het is warm binnenin, mijn lichaam beweegt door warmte af te geven.
Denken: ik heb het warm, ik denk het is warm buiten, mijn lichaam grijpt naar water om af te koelen
Doen: ik voel dat ik het warm heb, ik denk het is warm, mijn lichaam grijpt naar water en beweegt daarna of beweegt eerst en drinkt daarna water.
De gedachte en de handeling die gekoppeld worden aan het gevoel bepalen je uitkomst. Begrijp je je gevoel dan krijg je inzicht en creëer je hetgeen je nodig hebt (open zintuiglijke waarneming, gevolgd door interpretatie van zintuiglijke waarneming). Begrijp je je gevoel anders dan bedoeld, reageert het lichaam met pijnsignalen. Neem je dat op als boosdoener dan ga je logisch nadenken en wordt je emotioneel (je blokkeert je eigen lichaam om actie te ondernemen en gaat naar je gevoel wat niet het bewegingsproces is. Het bewegingsproces is vloeiend en gaat van gevoel over gedachte naar handelen. Het denkproces is stroef, stijf, conservatief en gaat van denken over gevoel naar handelen.)
Verandering is leven, verandering is geven, verandering is vooruitgang. Eerst dien je 1 stap achteruit te doen om er vervolgens 2 vooruit te zetten.
Tot blogs
Wij Belgen zijn onderkruipers. Schrik en angst beheersen ons leven. Zekerheid in het geld, geen zekerheid in het gevoel. Stress op het werk, in de privè en zelfs bij ontspanningsactiviteiten. Nooit zijn we bezig met ons diepere ik. We genieten niet van wat we al hebben en zijn er zeker niet dankbaar voor. Blind staren we vooruit naar wat we nog meer kunnen hebben. LESS IS MORE. Gelukkig zijn zij in het leven die met het minst content zijn en hun aandacht richten naar binnen. Vandaar dat ik zeg: Standaard plaatst zich voor de champions league na deze 0-0. Verandering van gedachte geeft ook verandering in uitvoering. Zeker als je het blijft herhalen in je binnenste en erin gaat geloven en je er ook naar gaat gedragen. Doet iedereen dat, dan wordt een droom werkelijkheid.
Een bewegingsproces begint vanuit een gevoel gevolgd door een gedachte en uitgevoerd door een handeling. Dit gebeurt in het voelen (heel snel als je zintuigen perfect werken en de zenuwen vrije banen krijgen), in het denken (één gedachte en de andere uitbannen) en in het doen (één handeling volbrengen alvorens aan een andere te beginnen).
Voelen: ik voel warmte binnenin, ik denk het is warm binnenin, mijn lichaam beweegt door warmte af te geven.
Denken: ik heb het warm, ik denk het is warm buiten, mijn lichaam grijpt naar water om af te koelen
Doen: ik voel dat ik het warm heb, ik denk het is warm, mijn lichaam grijpt naar water en beweegt daarna of beweegt eerst en drinkt daarna water.
De gedachte en de handeling die gekoppeld worden aan het gevoel bepalen je uitkomst. Begrijp je je gevoel dan krijg je inzicht en creëer je hetgeen je nodig hebt (open zintuiglijke waarneming, gevolgd door interpretatie van zintuiglijke waarneming). Begrijp je je gevoel anders dan bedoeld, reageert het lichaam met pijnsignalen. Neem je dat op als boosdoener dan ga je logisch nadenken en wordt je emotioneel (je blokkeert je eigen lichaam om actie te ondernemen en gaat naar je gevoel wat niet het bewegingsproces is. Het bewegingsproces is vloeiend en gaat van gevoel over gedachte naar handelen. Het denkproces is stroef, stijf, conservatief en gaat van denken over gevoel naar handelen.)
Verandering is leven, verandering is geven, verandering is vooruitgang. Eerst dien je 1 stap achteruit te doen om er vervolgens 2 vooruit te zetten.
Tot blogs
woensdag 13 augustus 2008
Zintuigencentrum
Het zintuigencentrum heeft 2 (mss zelfs meerdere) mogelijke interpretaties.
De eerste interpretatie die ik eraan geef, is de volgende:
Het zintuigencentrum is het centrum van je zintuigen. Het centrum van je zintuigen ligt in je hersenen en neemt alle info op die mogelijk is. Dit gebeurt door subtiele prikkeling en openstaan voor allerlei dingen. De interpretatie van je zintuiglijke waarneming ligt ook in je hersenen en kan veranderen door de open werking van je zintuigencentrum. Verander je je interpretatie niet dan stellen de zintuigen zich afhankelijk op van je interpretatie en neem je de werkelijkheid niet meer objectief waar. Hetzij met je ogen, oren, neus, mond, huid en/of een samensmelting van zintuigen.
De tweede interpretatie die ik eraan geef, is:
Een centrum waar zintuigen terug geprikkeld kunnen worden op een subtiele manier. Dit kan het best door samen te ontwikkelen in het proces voelen-denken-doen. Voelen doe je met je zintuigen, de interpretatie erover (denken) doe je met je hersenen en het doe je met de link tussen je zintuigen en je hersenen en dat zijn je doenspieren die aangevoerd worden door zuurstof of andere soorten energiebronnen.
2 voorbeelden in de topsport geef ik hieronder weer. Dit kan ook gelinkt worden naar voorbeelden buiten de topsport die ik de komende dagen zal aanhalen.
Voorbeeld 1: een topvoetballer heeft stress bij het nemen van een penalty. Hij voelt telkens een beklemming in zijn buik als hij een penalty moet nemen. De coach en het team rekent op zijn voorgaande ervaringen en zijn denken pept hem op. Eens hij de bal op de stip legt, krijgt hij weer dat beklemmend gevoel. Hij is niet meer bezig met de penalty. Hij is bezig met de vorige en eerste penalty die hij gemist heeft. Naar wat gaat hij luisteren: naar het gevoel of het denken. Hij trapt en mist. Hij had beter geluisterd naar zijn gevoel want hij trapte ifv de coach en het team. Hij stelt zijn gevoel en het team teleur.
Hoe kan hij dit probleem oplossen?
Het doen wordt belemmerd door het conflict in zijn voelen-denken. Hij voelt zich niet goed bij het missen van de penalty. Hij weet niet wat er misgegaan is.
Door een simulatie te maken op training en bepaalde lichaamssignalen te analyseren kan de oplossing voor de hand liggen. Blijven luisteren naar het gevoel (de beklemming in de buik), welke gedachten komen naar boven en hoe komt dat. Stijgt de hartslag (hartslagmeter), voelt hij nog ergens anders een beklemming, staat hij overspannen achter de bal, breekt het zweet uit, wat beeldt hij zich in, hoe is de bloeddruk, wat hoort hij, wat ziet hij, wat ruikt hij?
Hij luistert naar zijn ademhaling (hij gebruikt zijn oren, neus en mond: 2 zintuigen hierbij). Hij voelt de spanning minderen en ziet zijn hartslag dalen. Hij heeft al meer controle over zichzelf. Wat ziet hij? Hij ziet een doel van 7m breed en 2m hoog (ongeveer) met een bewegend voorwerp erin (de keeper). Hij ziet een bal die hij in het doel dient te krijgen. Hij ziet dat de keeper sterker is rechts dan links bij het vangen van een bal. Hij weet van zichzelf dat hij zo sterk is als hij zich voelt. Hij denkt helder, hij loopt aan en schiet naar de minst sterke kant van de keeper. Hij is ontspannen en geeft dit ook vloeiend mee aan de bal. De bal gaat in het doel en de keeper mist zijn doel. Dit proces dient hij stelselmatig te herhalen in het hoofd en in zijn uitvoering totdat hij het onder de knie heeft en zeker is in zijn gevoel.
Voorbeeld 2: een toploper kan niet meer winnen. Hij eindigt altijd 2de. Het is frustrerend en op training gaat hij er harder tegenaan om zeker te zijn van zijn stuk. Zijn hartslag is normaal, zijn ochtendpols ook. Hij slaapt voldoende, heeft een voldoende eetlust, gewicht blijft hetzelfde en bloedwaarden zijn normaal. Ook de voorgaande fysieke testen laten het beste vermoeden. Op wedstrijd loopt het echter mis op het beslissende moment.
Tijdens de training wordt duidelijk dat de atleet telkens maximaal gaat en er geen blokkage optreedt. Er is geen extra stressfactor aanwezig. Nu is die er wel op wedstrijd omdat die niet aanwezig is op training (anderen doen mee op wedstrijd en daar heeft de atleet geen controle over).
Stress slaat op de spieren en beïnvloedt de bloeddruk, de hartslag, het denken en andere systemen. Door de focus te leggen op het ademen, de hartslag, positief denken (wat op training kan, kan op wedstrijd ook) en een soepele looptechniek is het probleem opgelost. Luister naar je adem, luister naar je loopafzet en zweeffase, luister naar je gedachten en schakel ze uit door een vast positief patroon aan te leggen. Focus je op training op simulatie van wedstrijddruk en pas de aanwijzingen toe. De atleet slaagt erin op training. De eerstvolgende wedstrijd is een wedstrijd van minder niveau. De atleet wint. Stelselmatig wordt de drempel verhoogt en worden de gegevens op training en wedstrijd bijgehouden. De atleet wint zijn wedstrijd op het hoogste niveau en is onbewust boven zich uitgestegen door zich bewust te focussen op zijn processen binnenin: het proces voelen-denken-doen!
Deze materie zal duidelijker worden aan de hand van praktijkvoorbeelden waarbij de zintuigen geprikkeld worden (via de pc kan dat alleen maar via ogen en oren).
Groeten
Zintuigencoach
De eerste interpretatie die ik eraan geef, is de volgende:
Het zintuigencentrum is het centrum van je zintuigen. Het centrum van je zintuigen ligt in je hersenen en neemt alle info op die mogelijk is. Dit gebeurt door subtiele prikkeling en openstaan voor allerlei dingen. De interpretatie van je zintuiglijke waarneming ligt ook in je hersenen en kan veranderen door de open werking van je zintuigencentrum. Verander je je interpretatie niet dan stellen de zintuigen zich afhankelijk op van je interpretatie en neem je de werkelijkheid niet meer objectief waar. Hetzij met je ogen, oren, neus, mond, huid en/of een samensmelting van zintuigen.
De tweede interpretatie die ik eraan geef, is:
Een centrum waar zintuigen terug geprikkeld kunnen worden op een subtiele manier. Dit kan het best door samen te ontwikkelen in het proces voelen-denken-doen. Voelen doe je met je zintuigen, de interpretatie erover (denken) doe je met je hersenen en het doe je met de link tussen je zintuigen en je hersenen en dat zijn je doenspieren die aangevoerd worden door zuurstof of andere soorten energiebronnen.
2 voorbeelden in de topsport geef ik hieronder weer. Dit kan ook gelinkt worden naar voorbeelden buiten de topsport die ik de komende dagen zal aanhalen.
Voorbeeld 1: een topvoetballer heeft stress bij het nemen van een penalty. Hij voelt telkens een beklemming in zijn buik als hij een penalty moet nemen. De coach en het team rekent op zijn voorgaande ervaringen en zijn denken pept hem op. Eens hij de bal op de stip legt, krijgt hij weer dat beklemmend gevoel. Hij is niet meer bezig met de penalty. Hij is bezig met de vorige en eerste penalty die hij gemist heeft. Naar wat gaat hij luisteren: naar het gevoel of het denken. Hij trapt en mist. Hij had beter geluisterd naar zijn gevoel want hij trapte ifv de coach en het team. Hij stelt zijn gevoel en het team teleur.
Hoe kan hij dit probleem oplossen?
Het doen wordt belemmerd door het conflict in zijn voelen-denken. Hij voelt zich niet goed bij het missen van de penalty. Hij weet niet wat er misgegaan is.
Door een simulatie te maken op training en bepaalde lichaamssignalen te analyseren kan de oplossing voor de hand liggen. Blijven luisteren naar het gevoel (de beklemming in de buik), welke gedachten komen naar boven en hoe komt dat. Stijgt de hartslag (hartslagmeter), voelt hij nog ergens anders een beklemming, staat hij overspannen achter de bal, breekt het zweet uit, wat beeldt hij zich in, hoe is de bloeddruk, wat hoort hij, wat ziet hij, wat ruikt hij?
Hij luistert naar zijn ademhaling (hij gebruikt zijn oren, neus en mond: 2 zintuigen hierbij). Hij voelt de spanning minderen en ziet zijn hartslag dalen. Hij heeft al meer controle over zichzelf. Wat ziet hij? Hij ziet een doel van 7m breed en 2m hoog (ongeveer) met een bewegend voorwerp erin (de keeper). Hij ziet een bal die hij in het doel dient te krijgen. Hij ziet dat de keeper sterker is rechts dan links bij het vangen van een bal. Hij weet van zichzelf dat hij zo sterk is als hij zich voelt. Hij denkt helder, hij loopt aan en schiet naar de minst sterke kant van de keeper. Hij is ontspannen en geeft dit ook vloeiend mee aan de bal. De bal gaat in het doel en de keeper mist zijn doel. Dit proces dient hij stelselmatig te herhalen in het hoofd en in zijn uitvoering totdat hij het onder de knie heeft en zeker is in zijn gevoel.
Voorbeeld 2: een toploper kan niet meer winnen. Hij eindigt altijd 2de. Het is frustrerend en op training gaat hij er harder tegenaan om zeker te zijn van zijn stuk. Zijn hartslag is normaal, zijn ochtendpols ook. Hij slaapt voldoende, heeft een voldoende eetlust, gewicht blijft hetzelfde en bloedwaarden zijn normaal. Ook de voorgaande fysieke testen laten het beste vermoeden. Op wedstrijd loopt het echter mis op het beslissende moment.
Tijdens de training wordt duidelijk dat de atleet telkens maximaal gaat en er geen blokkage optreedt. Er is geen extra stressfactor aanwezig. Nu is die er wel op wedstrijd omdat die niet aanwezig is op training (anderen doen mee op wedstrijd en daar heeft de atleet geen controle over).
Stress slaat op de spieren en beïnvloedt de bloeddruk, de hartslag, het denken en andere systemen. Door de focus te leggen op het ademen, de hartslag, positief denken (wat op training kan, kan op wedstrijd ook) en een soepele looptechniek is het probleem opgelost. Luister naar je adem, luister naar je loopafzet en zweeffase, luister naar je gedachten en schakel ze uit door een vast positief patroon aan te leggen. Focus je op training op simulatie van wedstrijddruk en pas de aanwijzingen toe. De atleet slaagt erin op training. De eerstvolgende wedstrijd is een wedstrijd van minder niveau. De atleet wint. Stelselmatig wordt de drempel verhoogt en worden de gegevens op training en wedstrijd bijgehouden. De atleet wint zijn wedstrijd op het hoogste niveau en is onbewust boven zich uitgestegen door zich bewust te focussen op zijn processen binnenin: het proces voelen-denken-doen!
Deze materie zal duidelijker worden aan de hand van praktijkvoorbeelden waarbij de zintuigen geprikkeld worden (via de pc kan dat alleen maar via ogen en oren).
Groeten
Zintuigencoach
donderdag 7 augustus 2008
Uitspraken
Enkele uitspraken waar ik zelf veel belang aan hecht opgedaan door eigen ervaringen en door luisteren naar anderen hun ervaringen.
People don't care how much you know, until they know how much you care.
Alles is mogelijk, enkel het tijdsstip bepaalt de mogelijkheid en dat bepaal jijzelf.
Niets is wat het lijkt te zijn, met jouw gedachten maak je jouw eigen wereld.
Geen controle, geen wens = VOELEN. Geen hulp, geen groei = DENKEN. Geen reactie, geen verklaring = DOEN.
Spieren zijn dom en loom als ze geleid worden door het denken. Spieren zijn slim en snel als ze geleid worden door het voelen.
Pijn is het gevolg van de oorzaak van de oorsprong.
Succes is de vaardigheid om van tegenslag naar tegenslag te gaan zonder je ziel of geestdrift te verliezen.
Een fout is niet meer of minder dan een stap die je nodig hebt om succes te bereiken.
Een keuze maken is simpel. Wie geen keuze maakt, maakt ook een keuze. De gevolgen dragen van die keuze is niet simpel! Dit omdat we niet willen aannemen met het denken dat een fout de eerstvolgende stap is naar succes. Voel terug en voor je het weet, wandel je terug op je weg naar jouw doel.
Streven naar gezondheid is topsport, streven naar topsport is ontkenning van jezelf.
Wie niet horen wil, moet voelen.
Over smaak valt niet te twisten, het is een gevoel.
Wie niet zien wil, slaat de goden met blindheid.
Prikkel je zintuigen subtiel en je krijgt een ander wereldprofiel.
Er zijn nog veel andere uitspraken die ik gebruik. Dit is een eerste lijstje.
People don't care how much you know, until they know how much you care.
Alles is mogelijk, enkel het tijdsstip bepaalt de mogelijkheid en dat bepaal jijzelf.
Niets is wat het lijkt te zijn, met jouw gedachten maak je jouw eigen wereld.
Geen controle, geen wens = VOELEN. Geen hulp, geen groei = DENKEN. Geen reactie, geen verklaring = DOEN.
Spieren zijn dom en loom als ze geleid worden door het denken. Spieren zijn slim en snel als ze geleid worden door het voelen.
Pijn is het gevolg van de oorzaak van de oorsprong.
Succes is de vaardigheid om van tegenslag naar tegenslag te gaan zonder je ziel of geestdrift te verliezen.
Een fout is niet meer of minder dan een stap die je nodig hebt om succes te bereiken.
Een keuze maken is simpel. Wie geen keuze maakt, maakt ook een keuze. De gevolgen dragen van die keuze is niet simpel! Dit omdat we niet willen aannemen met het denken dat een fout de eerstvolgende stap is naar succes. Voel terug en voor je het weet, wandel je terug op je weg naar jouw doel.
Streven naar gezondheid is topsport, streven naar topsport is ontkenning van jezelf.
Wie niet horen wil, moet voelen.
Over smaak valt niet te twisten, het is een gevoel.
Wie niet zien wil, slaat de goden met blindheid.
Prikkel je zintuigen subtiel en je krijgt een ander wereldprofiel.
Er zijn nog veel andere uitspraken die ik gebruik. Dit is een eerste lijstje.
Leeg gevoel
Gisteren was een drukke dag. Positief en druk. De spanning liep een beetje op naar het einde van de dag toe. Ik ging normaal meedoen aan de 3000m in Tessenderlo. Telefoontjes en een gesprek met een atleet (KC) leverde echter een andere uitvoering op dan gepland was. Dieper ingaan op het gesprek, de telefoontjes beantwoorden en afspraken vastleggen.
Het wordt tijd om mijn management aan te pakken. Vooral me eraan te houden. Ik heb erover gevoeld, nagedacht en soms laat ik er dingen tussenkomen. Dat wil ik weg.
Deze ochtend had ik een leeg gevoel. Niet getraind gisteren en het is al van maandag geleden. Ik voel me dan niet meer goed. Wie langer dan 2-3 dagen niet beweegt en plezier beleeft in zijn voelen - denken - doen heeft die dag niet geleefd. Leven geven aan anderen door hen terug in zichzelf te laten geloven is veel meer waard dan waarde te hechten aan een olympische medaille.
Ik ga beginnen met het leeg gevoel op te vullen en dat te combineren met het bekend maken van de werking van de zintuigencoach. Zaterdag staat er een wedstrijd gepland. Ga ik dan al meedoen? Trainen in ieder geval, dat laat ik me niet meer afnemen.
Tot blogs
Het wordt tijd om mijn management aan te pakken. Vooral me eraan te houden. Ik heb erover gevoeld, nagedacht en soms laat ik er dingen tussenkomen. Dat wil ik weg.
Deze ochtend had ik een leeg gevoel. Niet getraind gisteren en het is al van maandag geleden. Ik voel me dan niet meer goed. Wie langer dan 2-3 dagen niet beweegt en plezier beleeft in zijn voelen - denken - doen heeft die dag niet geleefd. Leven geven aan anderen door hen terug in zichzelf te laten geloven is veel meer waard dan waarde te hechten aan een olympische medaille.
Ik ga beginnen met het leeg gevoel op te vullen en dat te combineren met het bekend maken van de werking van de zintuigencoach. Zaterdag staat er een wedstrijd gepland. Ga ik dan al meedoen? Trainen in ieder geval, dat laat ik me niet meer afnemen.
Tot blogs
woensdag 6 augustus 2008
Afscheid nemen is pijnlijk en nodig!
De laatste tijd hebben heel wat topsporters afscheid genomen van hun dromen op verschillende manieren. Sommigen lieten het leven in hun persoonlijk leven (Sterchele ex-spits van Club Brugge), sommigen lieten het leven tijdens hun werk (Tom Compernolle ex-atleet bij atletiek vlaanderen), sommigen geraakten betrokken met een niet-voorbeeldfunctie (cocaïne voor Tom Vannoppen ex-veldrijder en Tom Boonen profwielrenner bij Quick-Step, doping voor Riccardo Ricco profwielrenner bij Saunier Duval, Sella profwielrenner bij ?, 6 Russische ex-Olympiërs met hetzelfde DNA?, doping voor de wereldkampioen schermen, enz.). Voor de personen zelf zal het enorm pijn gedaan hebben om in deze situatie gezeten te hebben. Of ze het zelf zo gevoeld en beoordeeld hebben is een andere vraag. Misschien zitten ze er zelfs niets mee in en kan het leven volgens hen toch niet meer erger dan wat ze nu meemaken. Het is pijnlijk voor iedereen die naar iemand opkeek, al was het naar zichzelf. Het is ook nodig dat er afscheid wordt genomen van dromen die nagestreefd worden door illusies in het hoofd: als ik doping neem, kan ik anderen wel kloppen.
Spijtig is het eigen aan onze maatschappij. Van kinds af aan worden we opgezadeld met druk, meer en meer. Tijd kan je niet naar je hand zetten, de tijd haalt je toch weer in. Neem geduld en ontwikkel zo je talenten. Cijfers zijn maar cijfers, zelfs cijfers voor de leeftijd. Kijk naar enkele topsporters die jaren later betrapt worden op doping omdat ze geen geduld opbrachten (geen geloof in eigen kunnen, wel in producten en anderen). Ik kan nog geen enkele topsporter opnoemen die zichzelf in de spiegel kan zien. Geen enkele. Dus ergens weet ik en anderen ook dat iedereen zichzelf bedriegt. Niet iemand anders. Dat is het gevolg.
Afscheid nemen van jezelf, van anderen, van gewoontes. Het is pijnlijk, het is hard en vooral het is nodig! Verandering is ontwikkeling. Behoudsgezind is achteruitgang. Het lijkt dat je eerst vooruitgang boekt maar later komt dan de echte rekening. De rekening van het gevoel. De rekening die echt telt in je leven. Niet die van belastingen, betalingen. Dat is de rekening van het denken. De rekening van het gevoel, van het leven. O, het kan zo fijn en tegelijkertijd ook zo pijn zijn. Wie kiest met het hart ipv beredeneert, kiest voor het leven, voor het gevoel. Wie kiest voor zekerheid, kiest voor het geld, kiest voor het denken, kiest voor de ondergang van zichzelf.
Afscheid nemen is pijnlijk en nodig!
Spijtig is het eigen aan onze maatschappij. Van kinds af aan worden we opgezadeld met druk, meer en meer. Tijd kan je niet naar je hand zetten, de tijd haalt je toch weer in. Neem geduld en ontwikkel zo je talenten. Cijfers zijn maar cijfers, zelfs cijfers voor de leeftijd. Kijk naar enkele topsporters die jaren later betrapt worden op doping omdat ze geen geduld opbrachten (geen geloof in eigen kunnen, wel in producten en anderen). Ik kan nog geen enkele topsporter opnoemen die zichzelf in de spiegel kan zien. Geen enkele. Dus ergens weet ik en anderen ook dat iedereen zichzelf bedriegt. Niet iemand anders. Dat is het gevolg.
Afscheid nemen van jezelf, van anderen, van gewoontes. Het is pijnlijk, het is hard en vooral het is nodig! Verandering is ontwikkeling. Behoudsgezind is achteruitgang. Het lijkt dat je eerst vooruitgang boekt maar later komt dan de echte rekening. De rekening van het gevoel. De rekening die echt telt in je leven. Niet die van belastingen, betalingen. Dat is de rekening van het denken. De rekening van het gevoel, van het leven. O, het kan zo fijn en tegelijkertijd ook zo pijn zijn. Wie kiest met het hart ipv beredeneert, kiest voor het leven, voor het gevoel. Wie kiest voor zekerheid, kiest voor het geld, kiest voor het denken, kiest voor de ondergang van zichzelf.
Afscheid nemen is pijnlijk en nodig!
Ontwikkeling is evenwicht creëeren terwijl je groeit!
Ontwikkeling is evenwicht creëeren terwijl je groeit! Wees dankbaar voor hetgeen je al allemaal bereikt hebt. Kijk niet om naar wat je niet bereikt hebt (verleden) en kijk ook niet naar voor naar wat je nog niet bereikt hebt (toekomst). Kijk naar wat je in het verleden bereikt hebt en kijk naar waar je je nu bevindt in het heden. Welke simpele stappen dien je nog te nemen in jezelf om naar buiten te treden. Alles zit in je, twijfel komt er als je je laat beïnvloeden door gedachten en normen van anderen. Weg ermee, creëer je eigen normen en waarden en leef je leven ipv geleefd te worden.
Ik ben zintuigencoach en prikkel de zintuigen terug om je opnieuw te helpen naar je doel. Dit op een wetenschappelijke en stapsgewijze manier. Jij bepaalt zelf de stappen uit de keuzes die ik probeer uit je te halen en je bewust probeer te maken. Stapsgewijs lukt dat proces.
SAMEN ONTWIKKELEN IN HET PROCES VOELEN - DENKEN - DOEN. SAMEN ONTWIKKELEN IN JE GROEI DOOR EVENWICHT TE KRIJGEN IN JE ZINTUIGENCENTRUM, DE INTERPRETATIE BINNENIN JE VAN DIE ZINTUIGEN EN HET HANDELEN NAAR BUITEN TOE VIA DE SPIEREN. STREVEN NAAR GEZONDHEID IS TOPSPORT, IN WELK BEROEP JE OOK VERTOEFT OF WELKE HOBBY JE OOK UITVOERT.
Kijk op dit moment voor meer info naar de website van het triggerpointteam gemaakt door Ken Claes: http://www.triggerpoint.be/joomla.
Binnenkort zal er ook een website verschijnen ivm het zintuigencentrum en de werking ervan. Opgedeeld in de groepen naar wie het bedoeld is: iedereen die met spanning in zijn leven te maken heeft, heeft er baat bij. Dit zowel in zijn persoonlijke ontwikkeling, zijn relatie, zijn hobby's, zijn sport, zijn werkcarrière.
Met vriendelijke en sportieve groeten
Kevin Vanbrabant
Ik ben zintuigencoach en prikkel de zintuigen terug om je opnieuw te helpen naar je doel. Dit op een wetenschappelijke en stapsgewijze manier. Jij bepaalt zelf de stappen uit de keuzes die ik probeer uit je te halen en je bewust probeer te maken. Stapsgewijs lukt dat proces.
SAMEN ONTWIKKELEN IN HET PROCES VOELEN - DENKEN - DOEN. SAMEN ONTWIKKELEN IN JE GROEI DOOR EVENWICHT TE KRIJGEN IN JE ZINTUIGENCENTRUM, DE INTERPRETATIE BINNENIN JE VAN DIE ZINTUIGEN EN HET HANDELEN NAAR BUITEN TOE VIA DE SPIEREN. STREVEN NAAR GEZONDHEID IS TOPSPORT, IN WELK BEROEP JE OOK VERTOEFT OF WELKE HOBBY JE OOK UITVOERT.
Kijk op dit moment voor meer info naar de website van het triggerpointteam gemaakt door Ken Claes: http://www.triggerpoint.be/joomla.
Binnenkort zal er ook een website verschijnen ivm het zintuigencentrum en de werking ervan. Opgedeeld in de groepen naar wie het bedoeld is: iedereen die met spanning in zijn leven te maken heeft, heeft er baat bij. Dit zowel in zijn persoonlijke ontwikkeling, zijn relatie, zijn hobby's, zijn sport, zijn werkcarrière.
Met vriendelijke en sportieve groeten
Kevin Vanbrabant
dinsdag 5 augustus 2008
Interessant gesprek
Vanmiddag een interessant gesprek gehad met iemand. Het idee om een eigen wielerploeg op te richten is tot stand gekomen. Zalig gevoel gaf dat. Vol passie en overgave wil ik eraan werken. Mijn droom van vroeger komt terug tot leven. De Tour de france winnen en ik weet dat het kan. Dat was ook het voorstel van de persoon in kwestie. Iemand zien de tour de france winnen is nog mooier als je er samen aan werkt. Het gevoel delen schitterend gewoon.
Er is me vandaag veel opgevallen tijdens het werken aan de eigen zaak. Ik heb een keuze gemaakt met mijn hart. Nu eraan voortwerken. Ik weet dat het gaat lukken.
Training en coaching geven, ja ik ben er een krak in. Ik ken niemand met meer kennis dan ikzelf. Ik voel, ik denk en ik doe. Ik heb altijd al nagedacht, enkel voelde het nooit zo aan. Nu voel ik het van wel, het gebeurde enkel onbewust. Ik wil mijn denken bewust maken en daar ben ik al een tijdje mee bezig.
Straks een planning met een atleet waar ik al een jaar mee naar de OS had toegewerkt. Niet geslaagd in de opdracht. De evaluatie heeft al laten zien, waar het misgelopen is. Straks rond de tafel zitten en er dieper op ingaan.
Tot blogs!
Er is me vandaag veel opgevallen tijdens het werken aan de eigen zaak. Ik heb een keuze gemaakt met mijn hart. Nu eraan voortwerken. Ik weet dat het gaat lukken.
Training en coaching geven, ja ik ben er een krak in. Ik ken niemand met meer kennis dan ikzelf. Ik voel, ik denk en ik doe. Ik heb altijd al nagedacht, enkel voelde het nooit zo aan. Nu voel ik het van wel, het gebeurde enkel onbewust. Ik wil mijn denken bewust maken en daar ben ik al een tijdje mee bezig.
Straks een planning met een atleet waar ik al een jaar mee naar de OS had toegewerkt. Niet geslaagd in de opdracht. De evaluatie heeft al laten zien, waar het misgelopen is. Straks rond de tafel zitten en er dieper op ingaan.
Tot blogs!
Spanning en loslaten
Kijk eens naar de gezichten van mensen. Kijk eens naar de gezichten van topsporters. Kijk eens naar het gezicht van dieren.
Er zit te veel spanning op, die op verschillende manieren losgelaten worden. Meestal op dezelfde manier, onbewust en door pijnstillende middelen. Gevolg is dat het reukorgaan, het evenwichtsorgaan en de rest aangetast worden: minder zicht, minder gehoor, minder reukvermogen, minder vingergevoel. Dit wordt doorgegeven aan het lichaam (ziek worden, vormen van bacteriën en virussen). De spanning loslaten is een kunst. Ervaring van een sportpsycholoog, mental coach, psychiater kunnen je hierbij helpen. Eveneens ademhalingsdocenten, ervaringen van mensen, atleten en hun coaches.
Ik wil hierbij mijn steun aanbieden als zintuigencoach. Ik weet zelf welke zintuigen bij mij minder ontwikkeld zijn en daarom wacht ik met mijn groei. Anderen compenseren dit door medicatie, alternatieve therapie, meer eten en drinken, meer geconcentreerd eten en drinken.
Mijn mening is dat je best eerst aan je ontwikkeling werkt en er je tijd voor neemt. Geduld opbrengen is helaas niet meer van deze tijd. Dus maak ik er tijd voor. Groei daarna met al de mogelijkheden die je hebt. Als je groeit zonder al je mogelijkheden te kennen, ben je niet goed bezig. Het gebeurt veel te veel in onze maatschappij. Uitbuiting van talenten. Talenten die nooit zullen gezien worden waarvan de mensen zeggen dat die het karakter niet hebben. GEEF ZE TIJD. GEEF ZE TIJD. GEEF ZE TIJD. GEEF JEZELF TIJD. GENIET EN KOM TERUG TOT JE SUBTIEL GEVOEL, HET DIEPE GEVOEL. LAAT HET DENKEN LOS, HOUDT HET GEVOEL VAST. LEEF BEWUST, LEEF EN GEEF. VERVOLGENS ONTVANG EN KRIJG JE.
SPANNING EN LOSLATEN.
DE ZINTUIGENCOACH GROET U!
Er zit te veel spanning op, die op verschillende manieren losgelaten worden. Meestal op dezelfde manier, onbewust en door pijnstillende middelen. Gevolg is dat het reukorgaan, het evenwichtsorgaan en de rest aangetast worden: minder zicht, minder gehoor, minder reukvermogen, minder vingergevoel. Dit wordt doorgegeven aan het lichaam (ziek worden, vormen van bacteriën en virussen). De spanning loslaten is een kunst. Ervaring van een sportpsycholoog, mental coach, psychiater kunnen je hierbij helpen. Eveneens ademhalingsdocenten, ervaringen van mensen, atleten en hun coaches.
Ik wil hierbij mijn steun aanbieden als zintuigencoach. Ik weet zelf welke zintuigen bij mij minder ontwikkeld zijn en daarom wacht ik met mijn groei. Anderen compenseren dit door medicatie, alternatieve therapie, meer eten en drinken, meer geconcentreerd eten en drinken.
Mijn mening is dat je best eerst aan je ontwikkeling werkt en er je tijd voor neemt. Geduld opbrengen is helaas niet meer van deze tijd. Dus maak ik er tijd voor. Groei daarna met al de mogelijkheden die je hebt. Als je groeit zonder al je mogelijkheden te kennen, ben je niet goed bezig. Het gebeurt veel te veel in onze maatschappij. Uitbuiting van talenten. Talenten die nooit zullen gezien worden waarvan de mensen zeggen dat die het karakter niet hebben. GEEF ZE TIJD. GEEF ZE TIJD. GEEF ZE TIJD. GEEF JEZELF TIJD. GENIET EN KOM TERUG TOT JE SUBTIEL GEVOEL, HET DIEPE GEVOEL. LAAT HET DENKEN LOS, HOUDT HET GEVOEL VAST. LEEF BEWUST, LEEF EN GEEF. VERVOLGENS ONTVANG EN KRIJG JE.
SPANNING EN LOSLATEN.
DE ZINTUIGENCOACH GROET U!
Beschermengel + loslaten
Gisteren was een bewogen dag. Veel gesproken en besproken, veel met mijn gevoel geanalyseerd.
Zondagavond lag er iets op mijn maag wat tot uiting kwam in de natuur (overspoeling van gevoelens die het huis binnenstroomden met kortsluiting tot gevolg).
Zo zat ik na enkele maanden bij mijn grootouders van mijn pa aan tafel toen ik hoorde hoeveel pillen dat ze namen. Ik viel achterover. Normaal zou ik ingegrepen hebben. Nu, het kan me geen bal meer schelen. Het is hun lichaam, zij nemen het in. Ik heb hen het nooit verplicht het op een andere manier te proberen. Er komen wel vragen naar alternatieven maar het doen, no way. Laat het vragen dan achterwege.
Ik heb dat ook soms. Op een andere manier dan. Ik weet hoe het beter kan en het is voor mij moeilijk om mijn veto te stellen. Ik ben een persoon die luistert, ziet en aftast. Het uiten van mijn persoonlijke mening en mijn plaats innemen in het geheel is niet zozeer mijn ding. Ik werk er wel aan. Dit is te zien in de praktijk. Zonder druk (die ik me onbewust zelf opleg in bijzijn van anderen) loop ik tijden om achterover te vallen. Op training 10"96 op 100m, 24" op 200m, 36" op 300m, 48" op 400m, 1'52" op 800m, 3'35" op 1500m, 8'45" op 3000m, 13'45" op 5000m, 1u op 18km, 1u27' op 30km. Supertijden op bepaalde afstanden, anderen waren op training niet het best wat ik in me had. Op wedstrijd daarentegen presteer ik soms 60% minder dan mijn kunnen. Ik laat me door veel te veel beïnvloeden. Wat doet de concurrentie, ik heb te veel respect voor anderen, hoe zal de wedstrijd verlopen, afwachtende houding aannemen tijdens de wedstrijd, mijn ademhaling blokkeren, enz. Gevolg: 12"50 op 100m, 27" op 200m, 41" op 300m, 56" op 400m, 2'09" op 800m, 4'27" op 1500m, 9' op 3000m, 16'08" op 5000m, 32' op 10km, 16,8km op 1u.
Mentaal is er nog veel vooruitgang mogelijk. Het denken, het is niet mijn sterkste punt geweest. Het mag en zal er wel van komen. Ik breng het in kaart. Beter gezegd dat heb ik gisterenavond gedaan na een rustige training.
Het bolde. Onderweg wel een klein poesje op het midden van de weg zien liggen (het bloed lag uitgedroogd neer op het wegdek, nog zo jong en al overreden). Daarnaast kwam ik iemand tegen die een tuimeling met de fiets had gemaakt nadat hij moest uitwijken voor 2 jonge gasten met de auto. Hij was terecht gekomen op zijn kaak en handen. Het zag er lelijk uit, de 2 jonge gasten hadden vluchtmisdrijf gepleegd (al dan niet bewust).
Om terug te komen op het in kaart brengen van mijn groeiproces in de ontwikkeling. Ik dien me los te maken van gebeurtenissen en mensen. Het zeggen en voordoen is al genoeg. Daarna rest mij enkel nog af te wachten en toe te kijken om te kijken of de boodschap aangenomen en uitgevoerd wordt om verandering te bewerkstelligen. Ik ben geen beschermengel en toch stel ik me zo op. Het vergt te veel energie. IK dien volledig het verleden los te laten. Wel degelijk alles, want het verleden houdt me tegen.
Familie, illusionele dromen, personen, verdorven kennis beïnvloed door het commerciële dat "professioneel" in kaart gebracht wordt. Een visie waarin ik me kan vinden is die van BASIS van Paul VDB op zijn blog. Het handelt over toediening en inname van medicatie. Het is overgemedicaliseerd. Wie meer erover wil lezen: lees de blog van PVDB.
Twijfel steekt de kop op. Wie luistert er nog? Ik ben op zoek naar gelijkgezinden en die vind ik spijtig genoeg niet achter de pc, ook niet als ik alleen ga trainen al lopende, fietsend en zeker niet zwemmend. Ik dien actie te ondernemen in de buitenwereld. Mijn persoonlijke mening naar buiten brengen en ze staven door er mijn ruimte mee in te nemen.
Eerstgeplande taakgerichte training op wedstrijd is voor mij morgen al gepland. Het bolt weer. Rustig opbouwen. Ik zal het rustig doen en anders ga ik eens dieper op training om te zien wat het geeft.
Tot blogs
Zondagavond lag er iets op mijn maag wat tot uiting kwam in de natuur (overspoeling van gevoelens die het huis binnenstroomden met kortsluiting tot gevolg).
Zo zat ik na enkele maanden bij mijn grootouders van mijn pa aan tafel toen ik hoorde hoeveel pillen dat ze namen. Ik viel achterover. Normaal zou ik ingegrepen hebben. Nu, het kan me geen bal meer schelen. Het is hun lichaam, zij nemen het in. Ik heb hen het nooit verplicht het op een andere manier te proberen. Er komen wel vragen naar alternatieven maar het doen, no way. Laat het vragen dan achterwege.
Ik heb dat ook soms. Op een andere manier dan. Ik weet hoe het beter kan en het is voor mij moeilijk om mijn veto te stellen. Ik ben een persoon die luistert, ziet en aftast. Het uiten van mijn persoonlijke mening en mijn plaats innemen in het geheel is niet zozeer mijn ding. Ik werk er wel aan. Dit is te zien in de praktijk. Zonder druk (die ik me onbewust zelf opleg in bijzijn van anderen) loop ik tijden om achterover te vallen. Op training 10"96 op 100m, 24" op 200m, 36" op 300m, 48" op 400m, 1'52" op 800m, 3'35" op 1500m, 8'45" op 3000m, 13'45" op 5000m, 1u op 18km, 1u27' op 30km. Supertijden op bepaalde afstanden, anderen waren op training niet het best wat ik in me had. Op wedstrijd daarentegen presteer ik soms 60% minder dan mijn kunnen. Ik laat me door veel te veel beïnvloeden. Wat doet de concurrentie, ik heb te veel respect voor anderen, hoe zal de wedstrijd verlopen, afwachtende houding aannemen tijdens de wedstrijd, mijn ademhaling blokkeren, enz. Gevolg: 12"50 op 100m, 27" op 200m, 41" op 300m, 56" op 400m, 2'09" op 800m, 4'27" op 1500m, 9' op 3000m, 16'08" op 5000m, 32' op 10km, 16,8km op 1u.
Mentaal is er nog veel vooruitgang mogelijk. Het denken, het is niet mijn sterkste punt geweest. Het mag en zal er wel van komen. Ik breng het in kaart. Beter gezegd dat heb ik gisterenavond gedaan na een rustige training.
Het bolde. Onderweg wel een klein poesje op het midden van de weg zien liggen (het bloed lag uitgedroogd neer op het wegdek, nog zo jong en al overreden). Daarnaast kwam ik iemand tegen die een tuimeling met de fiets had gemaakt nadat hij moest uitwijken voor 2 jonge gasten met de auto. Hij was terecht gekomen op zijn kaak en handen. Het zag er lelijk uit, de 2 jonge gasten hadden vluchtmisdrijf gepleegd (al dan niet bewust).
Om terug te komen op het in kaart brengen van mijn groeiproces in de ontwikkeling. Ik dien me los te maken van gebeurtenissen en mensen. Het zeggen en voordoen is al genoeg. Daarna rest mij enkel nog af te wachten en toe te kijken om te kijken of de boodschap aangenomen en uitgevoerd wordt om verandering te bewerkstelligen. Ik ben geen beschermengel en toch stel ik me zo op. Het vergt te veel energie. IK dien volledig het verleden los te laten. Wel degelijk alles, want het verleden houdt me tegen.
Familie, illusionele dromen, personen, verdorven kennis beïnvloed door het commerciële dat "professioneel" in kaart gebracht wordt. Een visie waarin ik me kan vinden is die van BASIS van Paul VDB op zijn blog. Het handelt over toediening en inname van medicatie. Het is overgemedicaliseerd. Wie meer erover wil lezen: lees de blog van PVDB.
Twijfel steekt de kop op. Wie luistert er nog? Ik ben op zoek naar gelijkgezinden en die vind ik spijtig genoeg niet achter de pc, ook niet als ik alleen ga trainen al lopende, fietsend en zeker niet zwemmend. Ik dien actie te ondernemen in de buitenwereld. Mijn persoonlijke mening naar buiten brengen en ze staven door er mijn ruimte mee in te nemen.
Eerstgeplande taakgerichte training op wedstrijd is voor mij morgen al gepland. Het bolt weer. Rustig opbouwen. Ik zal het rustig doen en anders ga ik eens dieper op training om te zien wat het geeft.
Tot blogs
maandag 4 augustus 2008
Tekens van verandering
Gisterennacht gebeurden er veel dingen in en rondom me. Ik voel welke mensen met me mee willen. Geen, op dit moment. Ik heb alles toch al alleen gedaan, ik heb niemand nodig en ik wil wel delen.
Hulp geboden aan verschillende mensen. Misschien nemen zij het zo niet op, alhoewel ze het wel appreciëren met hun denken (ik gaf hen weer aandacht, zij gaven mijn gevoel geen aandacht, dus zal ik het zelf moeten doen).
Het dak van het huis boven de keuken liet het afweten. De hevige stortbui kwam ons huis binnen en er trad op de kooptoe kortsluiting op. Als dat nog niet genoeg was, zei mijn vader me dat mijn lichtje van de olie aansprong toen hij gisterenavond nog langs wasgekomen omdat de ruitenwissers van hem niet meer functioneerden.
Vandaag toch de elektriciteit in gang gekregen nadat mijn broer en ik het dak onderhanden hadden genomen en een nieuwigheidje aangebracht hebben om de volgende stortbui geen problemen meer te hebben. Ik wil dat het terug stortregent om te kijken of het geholpen heeft. Ook omwille van het feit dat er nog een tweede laag javel op het dak gedaan is om het mos er volledig af te krijgen na een 2-tal uur eraan geschrobd te hebben. Van trainen is er vandaag nog niks van in huis gekomen. Misschien voor het slapen gaan.
Ik heb enkele contacten gelegd voor de verdere uitbouw van mijn zaak en gesolliciteerd voor alweer ander werk.
Daarbij heb ik een heel nieuw trainingsconcept ontwikkeld om doelen te bereiken, te evalueren en bij te sturen waar nodig. Dit via het proces voelen - denken - doen met de basis als zintuigenwerking. Prachtig in kaart gebracht van de overvloeiing van voelen - denken - doen. Er zit structuur in en het kan nog beter.
Ook de inrichting van het huis begint waarde te krijgen. Nog rommel van familieleden (alleszins voor mij toch, want ze missen het blijkbaar niet als je het zo lang laat liggen) houdt de echte verandering tegen.
Wie geïnteresseerd is in de nieuwe trainingsmethode kan eens een glimpje opnemen op volgende site: http://www.triggerpoint.be/joomla. Basisstructuur van hoe het lichaam in elkaar steekt en gelinkt aan deze blog. Binnenkort volgt er nog een link naar het zintuigencentrum. Het centrum van het leven van de zintuigen die de signalen opvangen en de interpretatie mogelijk laten maken via de hersenen en de spieren.
Genoeg "geluld".
Tot blogs
Hulp geboden aan verschillende mensen. Misschien nemen zij het zo niet op, alhoewel ze het wel appreciëren met hun denken (ik gaf hen weer aandacht, zij gaven mijn gevoel geen aandacht, dus zal ik het zelf moeten doen).
Het dak van het huis boven de keuken liet het afweten. De hevige stortbui kwam ons huis binnen en er trad op de kooptoe kortsluiting op. Als dat nog niet genoeg was, zei mijn vader me dat mijn lichtje van de olie aansprong toen hij gisterenavond nog langs wasgekomen omdat de ruitenwissers van hem niet meer functioneerden.
Vandaag toch de elektriciteit in gang gekregen nadat mijn broer en ik het dak onderhanden hadden genomen en een nieuwigheidje aangebracht hebben om de volgende stortbui geen problemen meer te hebben. Ik wil dat het terug stortregent om te kijken of het geholpen heeft. Ook omwille van het feit dat er nog een tweede laag javel op het dak gedaan is om het mos er volledig af te krijgen na een 2-tal uur eraan geschrobd te hebben. Van trainen is er vandaag nog niks van in huis gekomen. Misschien voor het slapen gaan.
Ik heb enkele contacten gelegd voor de verdere uitbouw van mijn zaak en gesolliciteerd voor alweer ander werk.
Daarbij heb ik een heel nieuw trainingsconcept ontwikkeld om doelen te bereiken, te evalueren en bij te sturen waar nodig. Dit via het proces voelen - denken - doen met de basis als zintuigenwerking. Prachtig in kaart gebracht van de overvloeiing van voelen - denken - doen. Er zit structuur in en het kan nog beter.
Ook de inrichting van het huis begint waarde te krijgen. Nog rommel van familieleden (alleszins voor mij toch, want ze missen het blijkbaar niet als je het zo lang laat liggen) houdt de echte verandering tegen.
Wie geïnteresseerd is in de nieuwe trainingsmethode kan eens een glimpje opnemen op volgende site: http://www.triggerpoint.be/joomla. Basisstructuur van hoe het lichaam in elkaar steekt en gelinkt aan deze blog. Binnenkort volgt er nog een link naar het zintuigencentrum. Het centrum van het leven van de zintuigen die de signalen opvangen en de interpretatie mogelijk laten maken via de hersenen en de spieren.
Genoeg "geluld".
Tot blogs
zondag 3 augustus 2008
Energie, blokkage, wind, inzicht, voelen, denken, doen, loslaten
Gisteren naar Tienen vertrokken met als doel KC helpen een even snelle 100m te lopen als op training. Donderdag ging uitstekend. Bij de opwarming vond ik het ook goed zitten.
De wedstrijd zelf was een schim van de opwarming en zeker van donderdag. 2" trager op wedstrijd, de spanning is nu toch al enkele keren te veel nadrukkelijk aanwezig. Juist alsof met tegenzin wordt gelopen in bijzijn van anderen. De reden: alleen trainen is ook alleen achter blijven?
De start was een ramp. De uitvoering was nochtans hetzelfde als op training en toen was het vliegen. Achteraf weten we nu de echte oorzaak: het is psychofysisch. Niet de techniek. Ook al wijzen anderen me daar zo fel op. Ik voel het zo niet aan. We hebben een heel jaar op techniek getraind en wie een beetje ervaring heeft, weet dat bij overmatige spanning verkramping optreedt en dan stelt je techniek niets meer voor. Na de 40m kwam hij op gang. Maar dan is de wedstrijd al lang over. Bij een 100m moet je vanaf het begin in de wedstrijd zitten anders is het al gedaan voor dat de wedstrijd begonnen is. Dit is nochtans een zeer wijze les geweest (voor mij als trainer en voor hem als atleet). Nu het beginnen toe te passen op wedstrijd en de evaluatie ook effectief opnemen in de praktijk.
Ik wilde kijken hoe het bij mijn conditie zat na 2 weken niet meer gelopen te hebben. Ik schreef me in voor de 3000m. Daarin ging Willem Vanhoof voor een nieuw persoonlijk record. De wind en de regen (blokkage) zorgden voor een mindere tijd die vooropgesteld werd. Niettegenstaande nog altijd een tijd om over te pronken. Zeker in die omstandigheden. 8'01"99. Meer info terug te vinden op http://www.roba-atletiek.be
Mijn doel was genieten en de wedstrijd als training uitlopen zonder rekening te houden met andere dingen. Het is me niet volledig gelukt. In het begin liep ik nog ontspannen maar ik kon het tempo niet volhouden. De spanning in me was veel te groot en ik vergat dat ik 2 weken geleden verlamd ben geweest. Het was al een wonder dat ik terug kon lopen tegen 20km/u in het begin. Daarna kreeg ik mijn verwachte klop, zoals vroeger. Niets meer getraind, onzeker, geen doel vooropgesteld buiten genieten (daar heb ik het altijd al moeilijk mee gehad). Ik kwam binnen in een tijd van 10'16". 1'30" trager als op training en 1' trager als in Herentals gelopen in juli. De wind speelde parten en het is tijd om me te herbronnen.
Wie zegt dat hij in november al toe was aan rust en doordoet tot eind juli is niet goed bezig. Ik ben op. Ik wil me niet meer bewijzen voor anderen. Ofwel aanvaarden ze me ofwel niet. Ik leg me erbij neer. Geen gevecht meer. Het is tijd om te bezinnen, om een duidelijk plan op te stellen en het uit te voeren. Zowel voor mezelf, atleten als voor mijn zaak en in mijn relatie.
Ik deed veel te veel bijzaken. Ik nam geen tijd meer voor mezelf. Terug tijd nemen voor mezelf wordt het volgende doel.
De eerstvolgende wedstrijd is gepland in september of oktober (toch een wedstrijd met wedstrijddoel). Het kan zijn dat ik nog een wedstrijd meeloop als training (zoals gisteren en met als doel me terug te amuseren, te genieten).
De conditie op zich zit goed: ochtendpols schommelt nog altijd rond de 40. Gewicht 60kg, lengte 1m78. Ik voel het ook tijdens het bergop fietsen: dat gaat nog altijd gezwind en velen hijgen zich kapot in mijn wiel. Op het vlakke is het andere koek (andere houding, er is dus een andere reden voor die verlamming geweest en ik ben er op gekomen zonder hulp). Ik wil hulp beginnen aanvaarden, want daar heb ik het moeilijk mee. Hulp van mensen die ook willen voelen en zich niet enkel op prestaties focussen. Mensen die zich eerst goed in hun vel willen voelen alvorens te presteren zonder zichzelf kwijt te geraken: streven naar gezondheid is topsport = totale topsport.
Tot blogs
De wedstrijd zelf was een schim van de opwarming en zeker van donderdag. 2" trager op wedstrijd, de spanning is nu toch al enkele keren te veel nadrukkelijk aanwezig. Juist alsof met tegenzin wordt gelopen in bijzijn van anderen. De reden: alleen trainen is ook alleen achter blijven?
De start was een ramp. De uitvoering was nochtans hetzelfde als op training en toen was het vliegen. Achteraf weten we nu de echte oorzaak: het is psychofysisch. Niet de techniek. Ook al wijzen anderen me daar zo fel op. Ik voel het zo niet aan. We hebben een heel jaar op techniek getraind en wie een beetje ervaring heeft, weet dat bij overmatige spanning verkramping optreedt en dan stelt je techniek niets meer voor. Na de 40m kwam hij op gang. Maar dan is de wedstrijd al lang over. Bij een 100m moet je vanaf het begin in de wedstrijd zitten anders is het al gedaan voor dat de wedstrijd begonnen is. Dit is nochtans een zeer wijze les geweest (voor mij als trainer en voor hem als atleet). Nu het beginnen toe te passen op wedstrijd en de evaluatie ook effectief opnemen in de praktijk.
Ik wilde kijken hoe het bij mijn conditie zat na 2 weken niet meer gelopen te hebben. Ik schreef me in voor de 3000m. Daarin ging Willem Vanhoof voor een nieuw persoonlijk record. De wind en de regen (blokkage) zorgden voor een mindere tijd die vooropgesteld werd. Niettegenstaande nog altijd een tijd om over te pronken. Zeker in die omstandigheden. 8'01"99. Meer info terug te vinden op http://www.roba-atletiek.be
Mijn doel was genieten en de wedstrijd als training uitlopen zonder rekening te houden met andere dingen. Het is me niet volledig gelukt. In het begin liep ik nog ontspannen maar ik kon het tempo niet volhouden. De spanning in me was veel te groot en ik vergat dat ik 2 weken geleden verlamd ben geweest. Het was al een wonder dat ik terug kon lopen tegen 20km/u in het begin. Daarna kreeg ik mijn verwachte klop, zoals vroeger. Niets meer getraind, onzeker, geen doel vooropgesteld buiten genieten (daar heb ik het altijd al moeilijk mee gehad). Ik kwam binnen in een tijd van 10'16". 1'30" trager als op training en 1' trager als in Herentals gelopen in juli. De wind speelde parten en het is tijd om me te herbronnen.
Wie zegt dat hij in november al toe was aan rust en doordoet tot eind juli is niet goed bezig. Ik ben op. Ik wil me niet meer bewijzen voor anderen. Ofwel aanvaarden ze me ofwel niet. Ik leg me erbij neer. Geen gevecht meer. Het is tijd om te bezinnen, om een duidelijk plan op te stellen en het uit te voeren. Zowel voor mezelf, atleten als voor mijn zaak en in mijn relatie.
Ik deed veel te veel bijzaken. Ik nam geen tijd meer voor mezelf. Terug tijd nemen voor mezelf wordt het volgende doel.
De eerstvolgende wedstrijd is gepland in september of oktober (toch een wedstrijd met wedstrijddoel). Het kan zijn dat ik nog een wedstrijd meeloop als training (zoals gisteren en met als doel me terug te amuseren, te genieten).
De conditie op zich zit goed: ochtendpols schommelt nog altijd rond de 40. Gewicht 60kg, lengte 1m78. Ik voel het ook tijdens het bergop fietsen: dat gaat nog altijd gezwind en velen hijgen zich kapot in mijn wiel. Op het vlakke is het andere koek (andere houding, er is dus een andere reden voor die verlamming geweest en ik ben er op gekomen zonder hulp). Ik wil hulp beginnen aanvaarden, want daar heb ik het moeilijk mee. Hulp van mensen die ook willen voelen en zich niet enkel op prestaties focussen. Mensen die zich eerst goed in hun vel willen voelen alvorens te presteren zonder zichzelf kwijt te geraken: streven naar gezondheid is topsport = totale topsport.
Tot blogs
zaterdag 2 augustus 2008
Ontspannen
Ik ben ontspannen. Gisteren ging alles goed. Schitterend gewoon. Ik voel me weer optimaal en ontspannen tegelijk. Geen stress, geen druk. Heerlijk. Ik wil dat gevoel behouden, niet meer uit balans laten brengen door denkers of mensen die niet willen zien wat mijn intenties zijn om hen te helpen en onbewust de strijd met me aanbinden.
Huisinrichtingen, nog één kat te voeden, andere doelen, nieuwe vooruitzichten, nieuwe inzichten, nieuwe kennissen, totale verandering en ik voel me er goed bij!
Op naar Tienen!
Huisinrichtingen, nog één kat te voeden, andere doelen, nieuwe vooruitzichten, nieuwe inzichten, nieuwe kennissen, totale verandering en ik voel me er goed bij!
Op naar Tienen!
Abonneren op:
Reacties (Atom)
