Vluchten in de gecreëerde wereld om zichzelf tegen te komen.

Mensen vluchten in de gecreëerde wereld om zichzelf tegen te komen.
Het mag gezegd worden dat het de laatste tijd toch wel veel gebeurd. Mensen vluchten in het europees voetbal kampioenschap (team, spelers, bonden, managers, journalisten, tv-omroepers, supporters), de ronde van frankrijk (renners, sportbestuurders, journalisten, organisatoren, fotografen, krantenuitgevers, supporters, tegenstanders), de olympische spelen (ministers, coaches en trainers, kinesisten, dokters, atleten, toeschouwers, hevige supporters, analytici, enz.), de eneco tour, de voetbalcompetitie, roch werchter, pukkelpop, de memorial van damme, de politieke debatten, enz. Zolang ze zichzelf niet tegenkomen is het goed. Hoe kan je dan ontwikkelen? Hoe kan je dan in godsnaam (hoe je die naam wil opvatten en waarin je gelooft en hoe je gelooft en hoe je dat uitvoert, laat ik in het midden) iemand anders helpen ontwikkelen?

In je denken, ja. Dan zijn we bezig met onszelf voor de gek te houden, anderen ook. Niet verwonderlijk dat niemand gelukkig is ook al laat het uiterlijk soms een andere indruk achter. Dat is slechts een momentopname, een opname voor de camera, een opname waarbij mensen die gefilmd worden het beste van zich willen laten zien. Het beste van hun uiterlijke toch, want innerlijk kwijnen ze allemaal stuk voor stuk weg. Als we nu eens allemaal samen de druk wegnemen met onze "idolen". Als we nu eens allemaal samen ons eigen evenveel graag zien en die liefde gunnen aan ons zelf ipv aan onze "idolen of dierbaren". Hoe zou onze wereld er dan uitzien? Juist, ja. Een wereld die we willen creëeren. Wat we niet willen, weten de meesten al. Het wordt tijd dat ze wel weten wat ze willen, zich doelen stellen, de lat zo hoog mogelijk leggen en hulp vragen om er naar te kunnen streven. Wie diepe dallen aanvaardt, zal hoge pieken bereiken. Wie de lat laag legt, zal niet komen waar hij/zij wil. Dit op gevoels-, mentaal en fysiek vlak. SAMEN ONTWIKKELEN in het PROCES VOELEN - DENKEN - DOEN.

Om terug te komen op het vluchten in de gecreëerde wereld om zichzelf tegen te komen. Topsportcoördinator Gella Vandecaveye stopt bij de Vlaamse Judofederatie. Ze vertrekt in 2009 op wereldreis. Ze neemt het echt wel letterlijk: vluchten in de wereld om zichzelf tegen te komen. Het zal van willen zijn. Het zal zijn omdat ze waarschijnlijk haar draai niet vindt als coördinator. Voor velen is de druk al zo hoog in zichzelf, dat druk van buitenaf te veel wordt. Vragen worden dan gesteld wat voor nut het leven echt heeft. Zich in zichzelf keren is de echte oplossing. Dit kan natuurlijk gemakkelijker door een wereldreis te maken omdat dan de confrontatie met zichzelf rustiger en stapsgewijs gebeurt.

Is dit een teken aan de wand dat topsport meer vraagt dan accommodatie, trainers, coaches, planning, doelen? Ik vind van wel. De oplossing heb ik ook ter hand. De uitvoering ervan kan ik niet alleen. Dat zal iedereen voor zichzelf willen doen. Nu is het nog van willen, later zal het van moeten zijn.

Na een rustige duurloop ben ik weer tot veel inzichten gekomen. Ja, ik ben een ervaren rot met al heel wat grijze haren, die ik al éénmaal terug in zwart heb kunnen omzetten zonder ze te laten verven of wat dan ook, en ik ben mijn streken nog altijd niet verleerd. Hoe ik mijn grijze haren terug heb zwart gekregen? Dat mag je me altijd vragen. Bij woorden is het dit antwoord: stress buiten mij gemeden en die in mezelf weggenomen. Niet simpel, het loont echter wel als je er bewust mee bezig bent.

GELLA VANDECAVEYE HEEFT GELIJK. EERST TIJD VOOR ZICHZELF, DAN PAS VOOR ANDEREN. WANT ALS JE JEZELF NIET KUNT ZIJN, KAN JE ANDEREN NIET VAN DIENST ZIJN.

Met sportieve groeten

ZINTUIGENCENTRUMCOACH
KEVIN VANBRABANT