Het gaat moeilijk. Ik mag niet trainen, ik moet rusten. Ik wil trainen (en soms doe ik het ook, tegen beter gevoel en weten in) maar toch met de noodrem op zodat ik zeker niet meer in het rood ga.
Nadenken: het is nooit mijn sterkste punt geweest. Vroeger niet, nu niet en dat zal het misschien ook nooit worden. Ik ben ermee bezig, ik kan ook niet anders. Trainen, voelen en doen mag ik op dit moment niet want daardoor ben ik uit evenwicht gekomen. Nadenken moet ik doen en het gaat zo moeizaam. Vandaag nog gemerkt dat ik niet logisch kan nadenken. Ik leg gewoon veel verbanden met mijn gevoel doordat ik een doener en voeler ben. Hoeveel te meer ik doe, hoeveel te meer ik voel. Zo leg ik onbewust linken in mijn hersenen en kunnen die heel goed onthouden en vanbuiten leren door altijd terug te vallen op mijn gevoel.
Maar logisch nadenken. Wie heeft dat uitgevonden en waar is dat voor nodig? Ik heb het nog nooit nodig gehad in mijn leven om te komen waar ik nu sta. Natuurlijk moet er ook wel eens nagedacht worden en als het voelen en doen overtraind geraakt ja dan ben je zo sterk als je minst ontwikkelde punt: bij mij het denken.
Structuur brengen in de creatie van mijn voelen en doen: het is niet simpel. Maar als ik iets wil overbrengen naar mensen toe, ja dan zal ik het toch wel snel willen onder de knie krijgen. Of een middel vinden om mijn niet al te sterk denken te kunnen camoufleren waarop het lijkt dat ik denk. Meestal lukt dat al, maar nog niet altijd.
Ik word wel rustiger en denk al meer logisch na dan een week geleden. Ik kan me meer in toom houden en besef dat ik niet altijd hard moet trainen als ik me sterk voel. Toch kan ik het soms niet laten maar deze week gaat het redelijk goed. Nog maar één fietstraining gedaan, 2 looptrainingen, 2 wandelingen. Dat is voor mij haast volle rust. Maar het mag dus nog minder, veel minder. Niets doen en alleen maar nadenken. Ik beklaag mensen met denkwerk. Afzien dat die moeten, niet te begrijpen. Maar ja, die denken dat misschien ook van mij als ik loop, fiets, wandel.
De volgende superlatieven worden heel belangrijk deze en volgende week: rustig, rustiger en RUSTIGST. Eens kijken hoe ver ik deze week al geraak.
woensdag 27 februari 2008
maandag 25 februari 2008
COMPLEET LEEG, TIJD OM NA TE DENKEN!
De laatste dagen zijn zwaar. Ik voel minder en minder. Ik ben op. Tijd om na te denken. Heel diep zelfs.
donderdag 21 februari 2008
Verandering is leven
Gisteren voelde ik op bepaalde momenten dat ik begin te herstellen van overtrainingsverschijnselen. 4 dagen al rustige duurlopen en recuperatietraingen gedaan met losmaken van de spieren. De recuperatie begint stilaan weer vlot te werken. Ik kon nog eens 50m kracht zetten tijdens het lopen (50m in 5"50) zonder buiten adem te zijn. Het was leuk, het was genieten, het is terug genieten. Thuis is het huis echt leven in aan het ademen na de noodzakelijk aangebrachte veranderingen binnen- en buitenshuis. Er zijn nog kamers die een beurt moeten krijgen en dan stilaan kan de hof ook een weldoende beurt verdienen. Lang geleden dat ik zo intensief bezig geweest ben binnenshuis. Ik vermoed zo een 8 jaar geleden na de verhuis uit mijn, mag ik zeker stellen, jeugdparadijs. Tuurlijk mag ik de jaren op het kot niet vergeten, waarbij ik meerdere malen aan de douche kon werken en laten werken, het plafond kon bewerken en laten bewerken en de jaren dat ik als jonge puber en jonge volwassene "meehielp" bij het metsen van muren, doorgeven van dakpannen, schilderen van binnenmuren, verven van deuren, poorten en buitenmuren, behangen van papier.
Komt het BK veldlopen te vroeg of niet? Het gevoel zegt dat ik juist op tijd ga gerecupereerd zijn als ik maar blijf rusten. Het verstand zegt dat ik nog een wedstrijd moet doen en tegelijkertijd dat ik niet volledig gerecupeerd meer aan de start zal staan op 9 maart. Mijn gevoel heeft het altijd met het rechte eind, dus rusten maar.
Komt het BK veldlopen te vroeg of niet? Het gevoel zegt dat ik juist op tijd ga gerecupereerd zijn als ik maar blijf rusten. Het verstand zegt dat ik nog een wedstrijd moet doen en tegelijkertijd dat ik niet volledig gerecupeerd meer aan de start zal staan op 9 maart. Mijn gevoel heeft het altijd met het rechte eind, dus rusten maar.
dinsdag 19 februari 2008
Gedaan met regels want dat maakt je ziek in het hoofd en bijgevolg ook in het lichaam
Tijd voor verandering, voor anderen misschien weerstand.
Het is dringend tijd voor verandering. Zelfs voor de mensen die vinden dat ik weerstand bied. Ik bied geen weerstand, ik laat alles alleen maar sneller verlopen in de richting naar gezondheid toe. Laten we niet vergeten dat de ontwikkelingsmogelijkheden of problemen die zich nu voordoen gecreëerd zijn door de mensen die het meeste klagen en mij weerstand willen bieden! Zij hebben de ontwikkelingsmogelijkheden of problemen die zich nu voordoen zelf gevormd. Nu om hulp vragen is om weerstand vragen. Los zelf op wat je creëer.
Meer duidelijkheid zal ik scheppen door enkele voorbeelden uit het verleden te halen: vergeet niet, vergeef wel.
Na WOII was het tijd om te "genieten" van het leven. De jaren 70 waren de uitschieters van het "genieten". "Genieten" wil wel zeggen niets doen. Maar voor de meeste ongecontroleerde en oncontroleerbare individuen staat "genieten" garant voor jezelf ontkennen en "ervaringen" opdoen. Voor mij komt dat neer op jezelf ten gronde richten. Iedereen zijn vrijheid, als de grote hoop daarbij mee wil doen, mij best ok. Maar het gaat me wel te ver als ik zelf verplicht word om mee te doen aan de "miserie" en mensen bij me komen klagen en vragen om verandering. Als dan verandering aangeboden wordt, is het niet goed en gaan ze juist hun wil gebruiken om tegen de verandering te strijden. Dan zeggen ze van vrouwen! Mannen dit heb je zelf gecreëerd en onbewust heb ik eraan meegeholpen. Maar nooit bewust, ik bleef aan de kant staan en ging na verloop van tijd mijn eigen weg.
In de periode tussen 1945 en 1970 is er volgens de geschiedenisbronnen, of hoe ik ze interpreteer, heel wat gebeurd en uit alternatieve creaties meer wetenschap en meer gefaked klassiek gedoe ontstaan. Een creatie gebeurt uit het gevoel en niet uit het denken, beste wetenschappers. Uit het gevoel kan het denken voortkomen. Maar blijf niet in het denken zitten want dan laat je je leven nog enkel leiden door prestaties en komen je zintuigen vast te zitten en dit leidt tot de ondergang van jezelf, van een denkwijze, van een systeem dat ontsproten is uit een gevoel. Experimenten (goed gekeurd of niet, "wetenschappelijk onderbouwd" of niet, van wie mag die goedkeuring dan wel komen en wie geeft iemand het recht om zich boven een ander te plaatsen?) met medicatie (pillen, druppels, spuiten, drugs), met dieren, met ik weet nog niet allemaal (ik ben namelijk geen wetenschapper die in zijn denken blijft zitten) gaven "geweldige gevoelens" in het lichaam en leidden tot sociale hypnose. De media speelde er gretig op in en het bos kan momenteel niet meer door de bomen gezien worden. We streven naar welzijn en in feite sterven we door gefaked welzijn opgelegd door onze hersenen! Lees nu eens goed streven naar welzijn of sterven door welzijn. Maar enkele letters bepalen een verschil, het leven is detail als je het geheel begrijpt (zo kun je genieten van de kleine dingen en alles opnemen met je zintuigen zonder het gebruik van je wil = de hersenen in te zetten) en het leven is zinloos als je je zintuigen niet hanteert en je laat leiden door je wil opgelegd door de maatschappij ontstaan uit het denken van één persoon, gecopieerd door anderen, afgeleid uit de oorsprong van het gevoel van één creatief persoon die zijn creatie woordelijk kon weergeven waar een ander onbewust of bewust misbruik van wist te maken en dit te projecteren op onbewuste veel volgelingen. Dit laat me denken aan Hitler toestanden waar we misschien ook naar toe aan het gaan zijn. Als je details over het hoofd ziet omdat je het geheel al niet kunt vatten, is zoiets sneller in de hedendaagse realiteit dan verwacht.
Zo is het ook in de topsport. Vroeger werd er gedopeerd, net zoals nu. Maar de media speelt er gretiger op in, omdat het kan en er meer technologische middelen voor handen zijn om boodschappen weer te geven en vooral op een bepaalde manier te laten overkomen. WIE DE MACHT IN HANDEN HEEFT, HEEFT GEEN LEUGENS VANDOEN: HIJ GEBRUIKT GEWELD OP WELKE MANIER DAN OOK!
Misschien heb ik daarom macht (= streven naar gezondheid) over mezelf en beginnen sommige mensen dat in te zien en biedt dat weerstand, jaloezie, arrogantie omdat ze het niet kunnen vatten. Neen, het is niet mijn doel om media te misbruiken, wel om te gebruiken om zinvolle informatie over te brengen naar de buitenwereld toe.
Dopage, drugs zijn woorden afgeleid van jawel MEDICATIE. MEDICATIE, HET WOORD IS GEVALLEN. DOOR WIE IS MEDICATIE ONTSTAAN: JAWEL DOOR DE ORDE DER GENEESHEREN. MAAR DE OORSPRONG IS WEL AFKOMSTIG UIT DE CREATIE VAN EEN, DOOR DE GENEESHEREN EN OOK DOOR GOED BETAALDE WETENSCHAPPERS VAN ELKE AARD VAAK GEBRUIKT WOORD, KRUIDENACHTIGE "KWAKZALVER". EEN TOPSPORTER STREEFT NAAR DIE ULTIEME PRESTATIE. EEN GENEESHEER? IK WEET HET NIET MEER EN IK BETWIJFEL OF GENEESHEREN HET ZELF WEL WETEN. ZE ZIJN ZELF ONDER INVLOED VAN MEDICATIE, WELKE SOORT DAN OOK. DAAR LIGT DE OORSPRONG VAN ALLE PIJN: ONS SYSTEEM DAT ALLES WILT CONTROLEREN EN ALLES RANGSCHIKT IN PYRAMIDEVORMINGEN GELEID DOOR "MACHT, GELD EN SEKS". TROTS STAAT HEN IN DE WEG OM TOEGEVINGEN TE DOEN, OM TE BEKENNEN DAT ZE MIS ZIJN, OM TE BEKENNEN DAT OOK ZIJ (DE GODEN DER GEZONDHEID IN ONZE GECREEERDE WERELD) FOUTEN KUNNEN MAKEN. FOUTEN MAKEN IS MENSELIJK EN ZIJN NODIG OM VOORUITGANG TE BOEKEN. MAAR JA ZOALS IK HIERBOVEN AL AANHAAL, HET ZIJN AFGESTEMPELDE GODEN DIE ZELF NIET MEER BEWUST LEVEN. HOE KAN HET OOK ANDERS? ALS IK GEZONDHEID MOET PROMOTEN EN ZELF GEEN OF ONVOLDOENDE RUST NEEM, JAAR IN JAAR UIT, GEDREVEN DOOR GELD, MACHT EN SEKS. JA, DAN WEET JE HET WEL ZEKER.
JE KAN DIT NU LEZEN ALS EEN AANVAL OP IEMAND PERSOONLIJK, OP EEN SYSTEEM, OP EEN BEROEPSSECTOR. JE KAN HET OOK LEZEN ALS EEN EMOTIONELE REACTIE OP HETGEEN IK AL IN MIJN LEVEN HEB MEEGEMAAKT EN GEINTERPRETEERD. JE KAN HET OOK LEZEN ALS EEN KRITISCHE BLIK OP DE WELVAART IN ONZE MAATSCHAPPIJ WAARDOOR ER VRAAG IS NAAR DIRECTEURS VAN WELZIJN. JE KAN HET OOK LEZEN ALS EEN OPLOSSINGSMOGELIJKHEID VOOR VELE PROBLEMEN DIE ONTSTAAN ZIJN UIT HET NIET KUNNEN OMGAAN MET VRIJHEID WAARVOOR ANDERE PERSONEN DE DUPE WORDEN EN BLIJVEN. JE KAN HET OOK LEZEN ALS EEN GESCHREVEN DOOD DOOR DE PERSOON DIE ZIJN EIGEN MENING DURFT TE GEVEN ZONDER EEN BLAD VOOR DE MOND TE NEMEN. JE KAN HET OOK LEZEN ALS IEMAND DIE TERUG ZICHT KRIJGT DOOR HET BOS DER BOMEN. JE KAN HET OOK LEZEN ALS IEMAND DIE WEERSTAND BIEDT TEGEN EEN SYSTEEM WAAR JIJ JE WEL GOED BIJ VOELT, OMDAT JE DENKEND VOELT I.P.V. VOELDEND DENKT. JE KAN HET OP ZOVEEL MANIEREN INTERPRETEREN ALS JEZELF WILT. WIE LUISTERT NAAR ZICHZELF (NAAR GEZONDHEID, VRIJHEID, LIEFDE) ZAL ER ZIJN/HAAR LESSEN UIT TREKKEN EN HET ZICH EIGEN MAKEN. WIE LUISTERT NAAR MACHT, GELD EN SEKS EN ALLE INSTANTIES EN PERSONEN DIE DAARMEE TE MAKEN HEBBEN, ZULLEN ME WILLEN AFSCHIETEN, MET REDEN BLIJKBAAR, ZONDER GEVOEL WELISWAAR.
PIJN IS EEN BOODSCHAPPER, MEDICATIE DE BOOSDOENER. DAT IS MIJN BOODSCHAP VAN ALGEMEEN NUT. MEDICATIE LAAT JE MISSCHIEN WEL TOE OM DINGEN TE DOEN WAT JE GRAAG DOET MAAR NIET MET DE BELEVENIS VANUIT JE BINNENSTE. INTENS GENIETEN IS DAN NIET MOGELIJK EN DAAROM DAT DE MEDICATIE OPGEDREVEN MOET WORDEN OM NOG IETS TE VOELEN, NET ZOALS MET VOEDING, ALCOHOL, ALLES MOET MAAR MEER WORDEN. STIKKEN IN HET GEZWEL VAN WELVAART, LOONT DE OPBOUW VAN WELZIJN.
Het is dringend tijd voor verandering. Zelfs voor de mensen die vinden dat ik weerstand bied. Ik bied geen weerstand, ik laat alles alleen maar sneller verlopen in de richting naar gezondheid toe. Laten we niet vergeten dat de ontwikkelingsmogelijkheden of problemen die zich nu voordoen gecreëerd zijn door de mensen die het meeste klagen en mij weerstand willen bieden! Zij hebben de ontwikkelingsmogelijkheden of problemen die zich nu voordoen zelf gevormd. Nu om hulp vragen is om weerstand vragen. Los zelf op wat je creëer.
Meer duidelijkheid zal ik scheppen door enkele voorbeelden uit het verleden te halen: vergeet niet, vergeef wel.
Na WOII was het tijd om te "genieten" van het leven. De jaren 70 waren de uitschieters van het "genieten". "Genieten" wil wel zeggen niets doen. Maar voor de meeste ongecontroleerde en oncontroleerbare individuen staat "genieten" garant voor jezelf ontkennen en "ervaringen" opdoen. Voor mij komt dat neer op jezelf ten gronde richten. Iedereen zijn vrijheid, als de grote hoop daarbij mee wil doen, mij best ok. Maar het gaat me wel te ver als ik zelf verplicht word om mee te doen aan de "miserie" en mensen bij me komen klagen en vragen om verandering. Als dan verandering aangeboden wordt, is het niet goed en gaan ze juist hun wil gebruiken om tegen de verandering te strijden. Dan zeggen ze van vrouwen! Mannen dit heb je zelf gecreëerd en onbewust heb ik eraan meegeholpen. Maar nooit bewust, ik bleef aan de kant staan en ging na verloop van tijd mijn eigen weg.
In de periode tussen 1945 en 1970 is er volgens de geschiedenisbronnen, of hoe ik ze interpreteer, heel wat gebeurd en uit alternatieve creaties meer wetenschap en meer gefaked klassiek gedoe ontstaan. Een creatie gebeurt uit het gevoel en niet uit het denken, beste wetenschappers. Uit het gevoel kan het denken voortkomen. Maar blijf niet in het denken zitten want dan laat je je leven nog enkel leiden door prestaties en komen je zintuigen vast te zitten en dit leidt tot de ondergang van jezelf, van een denkwijze, van een systeem dat ontsproten is uit een gevoel. Experimenten (goed gekeurd of niet, "wetenschappelijk onderbouwd" of niet, van wie mag die goedkeuring dan wel komen en wie geeft iemand het recht om zich boven een ander te plaatsen?) met medicatie (pillen, druppels, spuiten, drugs), met dieren, met ik weet nog niet allemaal (ik ben namelijk geen wetenschapper die in zijn denken blijft zitten) gaven "geweldige gevoelens" in het lichaam en leidden tot sociale hypnose. De media speelde er gretig op in en het bos kan momenteel niet meer door de bomen gezien worden. We streven naar welzijn en in feite sterven we door gefaked welzijn opgelegd door onze hersenen! Lees nu eens goed streven naar welzijn of sterven door welzijn. Maar enkele letters bepalen een verschil, het leven is detail als je het geheel begrijpt (zo kun je genieten van de kleine dingen en alles opnemen met je zintuigen zonder het gebruik van je wil = de hersenen in te zetten) en het leven is zinloos als je je zintuigen niet hanteert en je laat leiden door je wil opgelegd door de maatschappij ontstaan uit het denken van één persoon, gecopieerd door anderen, afgeleid uit de oorsprong van het gevoel van één creatief persoon die zijn creatie woordelijk kon weergeven waar een ander onbewust of bewust misbruik van wist te maken en dit te projecteren op onbewuste veel volgelingen. Dit laat me denken aan Hitler toestanden waar we misschien ook naar toe aan het gaan zijn. Als je details over het hoofd ziet omdat je het geheel al niet kunt vatten, is zoiets sneller in de hedendaagse realiteit dan verwacht.
Zo is het ook in de topsport. Vroeger werd er gedopeerd, net zoals nu. Maar de media speelt er gretiger op in, omdat het kan en er meer technologische middelen voor handen zijn om boodschappen weer te geven en vooral op een bepaalde manier te laten overkomen. WIE DE MACHT IN HANDEN HEEFT, HEEFT GEEN LEUGENS VANDOEN: HIJ GEBRUIKT GEWELD OP WELKE MANIER DAN OOK!
Misschien heb ik daarom macht (= streven naar gezondheid) over mezelf en beginnen sommige mensen dat in te zien en biedt dat weerstand, jaloezie, arrogantie omdat ze het niet kunnen vatten. Neen, het is niet mijn doel om media te misbruiken, wel om te gebruiken om zinvolle informatie over te brengen naar de buitenwereld toe.
Dopage, drugs zijn woorden afgeleid van jawel MEDICATIE. MEDICATIE, HET WOORD IS GEVALLEN. DOOR WIE IS MEDICATIE ONTSTAAN: JAWEL DOOR DE ORDE DER GENEESHEREN. MAAR DE OORSPRONG IS WEL AFKOMSTIG UIT DE CREATIE VAN EEN, DOOR DE GENEESHEREN EN OOK DOOR GOED BETAALDE WETENSCHAPPERS VAN ELKE AARD VAAK GEBRUIKT WOORD, KRUIDENACHTIGE "KWAKZALVER". EEN TOPSPORTER STREEFT NAAR DIE ULTIEME PRESTATIE. EEN GENEESHEER? IK WEET HET NIET MEER EN IK BETWIJFEL OF GENEESHEREN HET ZELF WEL WETEN. ZE ZIJN ZELF ONDER INVLOED VAN MEDICATIE, WELKE SOORT DAN OOK. DAAR LIGT DE OORSPRONG VAN ALLE PIJN: ONS SYSTEEM DAT ALLES WILT CONTROLEREN EN ALLES RANGSCHIKT IN PYRAMIDEVORMINGEN GELEID DOOR "MACHT, GELD EN SEKS". TROTS STAAT HEN IN DE WEG OM TOEGEVINGEN TE DOEN, OM TE BEKENNEN DAT ZE MIS ZIJN, OM TE BEKENNEN DAT OOK ZIJ (DE GODEN DER GEZONDHEID IN ONZE GECREEERDE WERELD) FOUTEN KUNNEN MAKEN. FOUTEN MAKEN IS MENSELIJK EN ZIJN NODIG OM VOORUITGANG TE BOEKEN. MAAR JA ZOALS IK HIERBOVEN AL AANHAAL, HET ZIJN AFGESTEMPELDE GODEN DIE ZELF NIET MEER BEWUST LEVEN. HOE KAN HET OOK ANDERS? ALS IK GEZONDHEID MOET PROMOTEN EN ZELF GEEN OF ONVOLDOENDE RUST NEEM, JAAR IN JAAR UIT, GEDREVEN DOOR GELD, MACHT EN SEKS. JA, DAN WEET JE HET WEL ZEKER.
JE KAN DIT NU LEZEN ALS EEN AANVAL OP IEMAND PERSOONLIJK, OP EEN SYSTEEM, OP EEN BEROEPSSECTOR. JE KAN HET OOK LEZEN ALS EEN EMOTIONELE REACTIE OP HETGEEN IK AL IN MIJN LEVEN HEB MEEGEMAAKT EN GEINTERPRETEERD. JE KAN HET OOK LEZEN ALS EEN KRITISCHE BLIK OP DE WELVAART IN ONZE MAATSCHAPPIJ WAARDOOR ER VRAAG IS NAAR DIRECTEURS VAN WELZIJN. JE KAN HET OOK LEZEN ALS EEN OPLOSSINGSMOGELIJKHEID VOOR VELE PROBLEMEN DIE ONTSTAAN ZIJN UIT HET NIET KUNNEN OMGAAN MET VRIJHEID WAARVOOR ANDERE PERSONEN DE DUPE WORDEN EN BLIJVEN. JE KAN HET OOK LEZEN ALS EEN GESCHREVEN DOOD DOOR DE PERSOON DIE ZIJN EIGEN MENING DURFT TE GEVEN ZONDER EEN BLAD VOOR DE MOND TE NEMEN. JE KAN HET OOK LEZEN ALS IEMAND DIE TERUG ZICHT KRIJGT DOOR HET BOS DER BOMEN. JE KAN HET OOK LEZEN ALS IEMAND DIE WEERSTAND BIEDT TEGEN EEN SYSTEEM WAAR JIJ JE WEL GOED BIJ VOELT, OMDAT JE DENKEND VOELT I.P.V. VOELDEND DENKT. JE KAN HET OP ZOVEEL MANIEREN INTERPRETEREN ALS JEZELF WILT. WIE LUISTERT NAAR ZICHZELF (NAAR GEZONDHEID, VRIJHEID, LIEFDE) ZAL ER ZIJN/HAAR LESSEN UIT TREKKEN EN HET ZICH EIGEN MAKEN. WIE LUISTERT NAAR MACHT, GELD EN SEKS EN ALLE INSTANTIES EN PERSONEN DIE DAARMEE TE MAKEN HEBBEN, ZULLEN ME WILLEN AFSCHIETEN, MET REDEN BLIJKBAAR, ZONDER GEVOEL WELISWAAR.
PIJN IS EEN BOODSCHAPPER, MEDICATIE DE BOOSDOENER. DAT IS MIJN BOODSCHAP VAN ALGEMEEN NUT. MEDICATIE LAAT JE MISSCHIEN WEL TOE OM DINGEN TE DOEN WAT JE GRAAG DOET MAAR NIET MET DE BELEVENIS VANUIT JE BINNENSTE. INTENS GENIETEN IS DAN NIET MOGELIJK EN DAAROM DAT DE MEDICATIE OPGEDREVEN MOET WORDEN OM NOG IETS TE VOELEN, NET ZOALS MET VOEDING, ALCOHOL, ALLES MOET MAAR MEER WORDEN. STIKKEN IN HET GEZWEL VAN WELVAART, LOONT DE OPBOUW VAN WELZIJN.
maandag 18 februari 2008
Weerstand, relatief en absoluut denken en voelen
Vandaag meegedaan aan een examen voor directeur welzijn. Fijne ervaring wat de inhoud betreft. Het handelt over bijna alle facetten in onze maatschappij. Mooie verweven structuren maar de visie erachter is voor mij vreemd. Vreemd in de zin van: dit ken en herken ik niet, het strookt niet overeen met de visie die ik heb over welzijn. De visie wordt volgens mij herleid naar macht, geld en seks. Hoe kun je zo streven naar welzijn? Ja voor bepaalde mensen die welzijn anders interpreteren en eerder voorstellen als "mijn welzijn en de rest kan stikken". De inhoud van de vragen was wel interessant. Ik heb er weer veel van geleerd en vooral over me zelf dan. Dat dit wel een job is die ik wil uitvoeren met een visie als uitgangspunt gezondheid, vrijheid en liefde. Ik heb het ook zo verwoord op mijn examen. We waren nog maar met 4 overgebleven. Ik zit weer dicht bij een doorbraak maar weet niet of ik die job ga hebben. Het lijkt me een geweldige uitdaging voor mij. Het welzijn van mensen helpen bepalen en ik mag de knoop doorhakken i.v.m. beslissingen. Altijd al mijn sterkste punt geweest, beslissingen nemen en uitvoeren zolang ik maar mijn vrijheid krijg en omringd wordt door gezondheid en liefde. Dat was het laatste decennia haast niet meer.
Even een loep nemen over mijn jobaanbiedingen die ik naast me heb laten voorbijgaan.
In 2003 zag ik de droomjob aan mijn neus voorbijgaan: topsportcoördinator in een topsportschool. Geen ervaring was de commentaar op mijn niet weerhouden kandidatuur. Ondertussen weet ik wel beter en ligt het vooral aan mijn onwetendheid van mijn lichaamstaal die geen of weinig zelfvertrouwen uitstraalde.
In 2003 een job als coördinator voor de vlaamse wandelliga. In 2003 een job als coördinator bij de vlaamse taekwondo bond. Deze jobs heb ik naast me voorbij laten gaan omdat ik me onbekwaam vond en pas afgestudeerd was en enkele harde gebeurtenissen in mijn leven nog niet te boven gekomen was. Ondertussen gaf ik wel al deeltijds les. In 2004 en 2005 gaf ik fulltime les. In 2005 kreeg ik een aanbieding om voor een 4 maandelijkse interim als jeugdcoach naar Amerika te gaan om jeugdige talenten naar de top te laten doorstoten. Dat jaar kreeg ik ook een aanbieding als coach atletiek in Finland. Eveneens kreeg ik toen een aanbieding bij de vlaamse kanobond in Neerpelt. Daarnaast had ik gesolliciteerd voor de functie sportcoördinator atletiek maar bij de uiteindelijke beslissing kwam ik niet meer als kandidaat naar voor. 3 jobs aan me voorbij laten gaan door 1 job die niet voor me weggelegd was. Deels door emoties vanuit mijn verleden en deels doordat ik samen met iemand iets wilde bereiken in de atletiek zei ik tegen alle andere aanbiedingen vaarwel en nam ik een deeltijdse job aan als leerkracht LO. In 2006 solliciteerde ik voor topsporttechnisch coördinator bij de VTDL en ook voor sporttechnisch coördinator VTDL. Voor de eerste functie werd ik niet weerhouden. Voor de 2de functie wel. Door emotionele reacties op het examenpapier te zetten, ging ook deze job langs me voorbij. Mijn zelfwaardering was nog altijd hoog, maar mijn zelfvertrouwen slonk zienderogen. Ik deed nog mee aan talrijke jobs waarvoor ik de eerste selectie en 2de selectie overleefde maar sneuvelde op het beslissende moment: overtuig mondeling je werkgever dat hij jou als geschikte kandidaat zal aannemen.
In 2007 had ik geen werk en trainde ik vrijwillig atleten die nog studeerden en wilden doorstoten als topsporter. Bij sommige atleten kwam ik heel dicht, maar op het beslissende moment zat er wel altijd iets tegen: te weinig slaap, te weinig rust genomen, te weinig duidelijk gecommuniceerd, te veel toegelaten, te weinig toegelaten, te veel druk, te weinig druk, relaties, financiële beslommeringen, verplaatsingsmoeilijkheden, onbereikbaarheid, sommige dingen waren gewoon niet te vatten dat het mogelijk was. Begin september 2007 toch werk gevonden als persoonlijk assistent. Maar budgettief zeer onder mijn niveau. Het was niet mijn streefdoel om "veel geld" te verdienen wel om gericht en met voldoening werk te kunnen verrichten. De voldoening is echter minder geworden in dit werk en andere jobs heb ik ondertussen alweer langs me voorbij laten gaan (zoals masseur in Portugal, sporttechnisch coördinator bij de VTDL, diensthoofd bij de sectie personen met een handicap, fitnessinstructor, mental coach). Ik blijf zitten met een probleem in het verleden. Ik zal het grootste verlies in mijn leven tot nu toe moeten aanvaarden en doorgaan met mijn leven. Hoe vaak heb ik het al niet gezegd en hoe vaak zeg ik het is verwerkt tegen mezelf. Wie hou ik voor de gek? Dit zal ik altijd blijven voelen, het is een litteken dat niet zichtbaar is maar o zo pijnlijk. Het staat me mijn geluk in het nu in de weg. Even leek het erop dat ik het de baas was (een jaar of 2) maar nu komt het terug. Ik voel me niet eenzaam (want dat pakt niemand meer van me af) maar wel alleen.
Terug naar vandaag en het nu. Weerstand. Ja, ik ging tijdens de pauze van het examen kijken naar mijn auto om hem te verplaatsen. Lap, te laat, een boete van €25. Van weerstand gesproken ja. Dan de auto maar gaan plaatsen aan het station waar toen wel plaats was. 's Avonds stond er normaal rust op het programma maar mijn lichaam wilde zich inspannen, of beter gezegd mijn geest voelde ik. Op mijn trek hybride fiets vertrok ik voor een anderhalf uur rustig lospeddelen. Het ging verbazend vlot en na een 15' kon ik het niet laten om het eerste modderweggetje links op te nemen. Natuurlijk alles wat steil gaat spreekt me aan. Toch reed ik kalm naar boven in de modder en vertoefde ik in de velden tussen de peren en appelweiden. Mest, pony's, weinig stortvuil was er rondom mij te zien in dit landschap. Als ik iets beter luisterde en mijn ogen gebruikte, nam ik eekhoorns en konijnen waar. Met een lichtblauwe hemel, de maan boven me en de zon langs me was ik echt aan het genieten. Genoten dat ik heb, niet normaal. Alle spanning van me af, veel nagedacht en overgevoeld wat het verleden betreft. Knopen doorgehakt tijdens de fietstocht in mijn binnenste. Dit was gisteren al merkbaar toen ik thuis de boel herinrichtte i.p.v. een wedstrijd te gaan lopen.
Mijn weerstand is goed maar mijn uithouding is minder geworden. Ik verschoot ervan. Wel degelijk overtraind. Opnieuw recuperatie en duurtrainingen inlassen van kwaliteit.
Zaterdag een interessant gesprek gehad met KC, een atleet en stilaan ook een persoon waarin ik geloof, misschien zelfs stilaan vertrouw. Volgens hem ben ik iemand die relatief denk. Volgens mij relatief voel. Maar het is moeilijk om een onderscheid te maken tussen voelend denken of denkend voelen. Vele inschattingen van mij gebeuren relatief ipv absoluut. Een voorbeeld: op mijn 19de zag ik de volleybalwedstrijd Zonhoven-Maaseik vanuit de bovenste rijzittribune. Ik schatte de spelers beneden 1m70 en 1m90 als kleinste en grootste spelers. Ik moest beter weten als student LO die les volleybal kreeg van M. Spaenjers aan de VUB. Maar ik ben iemand die op mijn gevoel afgaat vandaar. Absoluut zat ik er flagrant naast. Maar relatief bleken de verhoudingen te kloppen. Met 1m89 en 2m12 was er hier ook een verschil tussen de kleinste en grootste speler van ongeveer 20cm. Zo kan ik nog vele voorbeelden weergeven waar sommige mensen hun voorhoofd van gaat fronsen. Ervaring? Heeft er niets mee te maken. Intuïtie, iets wat bij de mensen verloren gegaan is door de razernij in deze maatschappij, is het antwoord hierop. Zalig voor wie het aanvaard, begrijpt en kan hanteren. Een hel voor iemand die het wil en het niet aanvaard, begrijpt en naar zijn hand wil zeggen. Zoals ik al zo vaak zeg, de beste dingen in het leven zijn niet te koop! Vrijheid, gezondheid en liefde zijn niet te koop. Wie zich laat leiden door uiterlijkheden kan wel denken dat hij/zij ze heeft, maar wees gerust daar denk je niet over, dat voel je.
Nog eens de afwas en de was doen, stabilisatieoefeningen en mijn bed intrekken. Ah ja de katten nog eens opwarmen en fletsen vooraleer ik ze terug buiten zet. Ze zijn er niet tevreden mee. Maar ja dat is met verandering, of noem het weerstand, altijd zo.
Even een loep nemen over mijn jobaanbiedingen die ik naast me heb laten voorbijgaan.
In 2003 zag ik de droomjob aan mijn neus voorbijgaan: topsportcoördinator in een topsportschool. Geen ervaring was de commentaar op mijn niet weerhouden kandidatuur. Ondertussen weet ik wel beter en ligt het vooral aan mijn onwetendheid van mijn lichaamstaal die geen of weinig zelfvertrouwen uitstraalde.
In 2003 een job als coördinator voor de vlaamse wandelliga. In 2003 een job als coördinator bij de vlaamse taekwondo bond. Deze jobs heb ik naast me voorbij laten gaan omdat ik me onbekwaam vond en pas afgestudeerd was en enkele harde gebeurtenissen in mijn leven nog niet te boven gekomen was. Ondertussen gaf ik wel al deeltijds les. In 2004 en 2005 gaf ik fulltime les. In 2005 kreeg ik een aanbieding om voor een 4 maandelijkse interim als jeugdcoach naar Amerika te gaan om jeugdige talenten naar de top te laten doorstoten. Dat jaar kreeg ik ook een aanbieding als coach atletiek in Finland. Eveneens kreeg ik toen een aanbieding bij de vlaamse kanobond in Neerpelt. Daarnaast had ik gesolliciteerd voor de functie sportcoördinator atletiek maar bij de uiteindelijke beslissing kwam ik niet meer als kandidaat naar voor. 3 jobs aan me voorbij laten gaan door 1 job die niet voor me weggelegd was. Deels door emoties vanuit mijn verleden en deels doordat ik samen met iemand iets wilde bereiken in de atletiek zei ik tegen alle andere aanbiedingen vaarwel en nam ik een deeltijdse job aan als leerkracht LO. In 2006 solliciteerde ik voor topsporttechnisch coördinator bij de VTDL en ook voor sporttechnisch coördinator VTDL. Voor de eerste functie werd ik niet weerhouden. Voor de 2de functie wel. Door emotionele reacties op het examenpapier te zetten, ging ook deze job langs me voorbij. Mijn zelfwaardering was nog altijd hoog, maar mijn zelfvertrouwen slonk zienderogen. Ik deed nog mee aan talrijke jobs waarvoor ik de eerste selectie en 2de selectie overleefde maar sneuvelde op het beslissende moment: overtuig mondeling je werkgever dat hij jou als geschikte kandidaat zal aannemen.
In 2007 had ik geen werk en trainde ik vrijwillig atleten die nog studeerden en wilden doorstoten als topsporter. Bij sommige atleten kwam ik heel dicht, maar op het beslissende moment zat er wel altijd iets tegen: te weinig slaap, te weinig rust genomen, te weinig duidelijk gecommuniceerd, te veel toegelaten, te weinig toegelaten, te veel druk, te weinig druk, relaties, financiële beslommeringen, verplaatsingsmoeilijkheden, onbereikbaarheid, sommige dingen waren gewoon niet te vatten dat het mogelijk was. Begin september 2007 toch werk gevonden als persoonlijk assistent. Maar budgettief zeer onder mijn niveau. Het was niet mijn streefdoel om "veel geld" te verdienen wel om gericht en met voldoening werk te kunnen verrichten. De voldoening is echter minder geworden in dit werk en andere jobs heb ik ondertussen alweer langs me voorbij laten gaan (zoals masseur in Portugal, sporttechnisch coördinator bij de VTDL, diensthoofd bij de sectie personen met een handicap, fitnessinstructor, mental coach). Ik blijf zitten met een probleem in het verleden. Ik zal het grootste verlies in mijn leven tot nu toe moeten aanvaarden en doorgaan met mijn leven. Hoe vaak heb ik het al niet gezegd en hoe vaak zeg ik het is verwerkt tegen mezelf. Wie hou ik voor de gek? Dit zal ik altijd blijven voelen, het is een litteken dat niet zichtbaar is maar o zo pijnlijk. Het staat me mijn geluk in het nu in de weg. Even leek het erop dat ik het de baas was (een jaar of 2) maar nu komt het terug. Ik voel me niet eenzaam (want dat pakt niemand meer van me af) maar wel alleen.
Terug naar vandaag en het nu. Weerstand. Ja, ik ging tijdens de pauze van het examen kijken naar mijn auto om hem te verplaatsen. Lap, te laat, een boete van €25. Van weerstand gesproken ja. Dan de auto maar gaan plaatsen aan het station waar toen wel plaats was. 's Avonds stond er normaal rust op het programma maar mijn lichaam wilde zich inspannen, of beter gezegd mijn geest voelde ik. Op mijn trek hybride fiets vertrok ik voor een anderhalf uur rustig lospeddelen. Het ging verbazend vlot en na een 15' kon ik het niet laten om het eerste modderweggetje links op te nemen. Natuurlijk alles wat steil gaat spreekt me aan. Toch reed ik kalm naar boven in de modder en vertoefde ik in de velden tussen de peren en appelweiden. Mest, pony's, weinig stortvuil was er rondom mij te zien in dit landschap. Als ik iets beter luisterde en mijn ogen gebruikte, nam ik eekhoorns en konijnen waar. Met een lichtblauwe hemel, de maan boven me en de zon langs me was ik echt aan het genieten. Genoten dat ik heb, niet normaal. Alle spanning van me af, veel nagedacht en overgevoeld wat het verleden betreft. Knopen doorgehakt tijdens de fietstocht in mijn binnenste. Dit was gisteren al merkbaar toen ik thuis de boel herinrichtte i.p.v. een wedstrijd te gaan lopen.
Mijn weerstand is goed maar mijn uithouding is minder geworden. Ik verschoot ervan. Wel degelijk overtraind. Opnieuw recuperatie en duurtrainingen inlassen van kwaliteit.
Zaterdag een interessant gesprek gehad met KC, een atleet en stilaan ook een persoon waarin ik geloof, misschien zelfs stilaan vertrouw. Volgens hem ben ik iemand die relatief denk. Volgens mij relatief voel. Maar het is moeilijk om een onderscheid te maken tussen voelend denken of denkend voelen. Vele inschattingen van mij gebeuren relatief ipv absoluut. Een voorbeeld: op mijn 19de zag ik de volleybalwedstrijd Zonhoven-Maaseik vanuit de bovenste rijzittribune. Ik schatte de spelers beneden 1m70 en 1m90 als kleinste en grootste spelers. Ik moest beter weten als student LO die les volleybal kreeg van M. Spaenjers aan de VUB. Maar ik ben iemand die op mijn gevoel afgaat vandaar. Absoluut zat ik er flagrant naast. Maar relatief bleken de verhoudingen te kloppen. Met 1m89 en 2m12 was er hier ook een verschil tussen de kleinste en grootste speler van ongeveer 20cm. Zo kan ik nog vele voorbeelden weergeven waar sommige mensen hun voorhoofd van gaat fronsen. Ervaring? Heeft er niets mee te maken. Intuïtie, iets wat bij de mensen verloren gegaan is door de razernij in deze maatschappij, is het antwoord hierop. Zalig voor wie het aanvaard, begrijpt en kan hanteren. Een hel voor iemand die het wil en het niet aanvaard, begrijpt en naar zijn hand wil zeggen. Zoals ik al zo vaak zeg, de beste dingen in het leven zijn niet te koop! Vrijheid, gezondheid en liefde zijn niet te koop. Wie zich laat leiden door uiterlijkheden kan wel denken dat hij/zij ze heeft, maar wees gerust daar denk je niet over, dat voel je.
Nog eens de afwas en de was doen, stabilisatieoefeningen en mijn bed intrekken. Ah ja de katten nog eens opwarmen en fletsen vooraleer ik ze terug buiten zet. Ze zijn er niet tevreden mee. Maar ja dat is met verandering, of noem het weerstand, altijd zo.
vrijdag 15 februari 2008
Woorden én daden
Het doet me goed om te beseffen waar ik sta. Nergens en overal. Zit ik in het verleden dan ga ik door een niemendal waar niemand me horen zal. Zit ik in het heden dan voel ik mezelf leven. Zit ik in de toekomst dan hoor ik mezelf geven.
Dit zijn maar woorden zeggen vele mensen dan. Maar wat met daden, vragen ze dan. De daad ligt al in het geschrevene, in het getypte, in het verwoorden van gevoelens, gedachten en verleden uitgevoerde daden. Een woord is zo krachtig als een uitgevoerde daad. Iemand die zijn/haar woorden filosofisch kan verwoorden, hoeft zichzelf niet meer te verantwoorden. De ontvanger doet dan met de woorden wat hij/zij wil. Hoe het gezegde geïnterpreteerd wordt, heeft allemaal te maken met hoe de ontvanger zelf denkt, leeft, voelt en geleefd heeft of werd. Een beeld zegt meer dan duizend woorden. Wel ja, als men geen fantasie, geen inlevingsvermogen, geen gedetailleerd voorstellingsvermogen, geen geloof in zichzelf heeft dan zegt het beeld meer dan duizend woorden. Waarom? Omdat het beeld zelf spreekt en men het beeld interpreteert met de aangeboden gegevens en er niet over nadenkt en er niet over aanvoelt. Men oordeelt dan met de ogen (slechts 1/6de van de zintuigen die werken in zichzelf, is het dan verwonderlijk dat men best niet op uiterlijkheden afgaat, wil men niet bedrogen uitkomen?).
Een daad kan ook verkeerd geïnterpreteerd worden. Is die daad wel zuiver en uniek? Komt die puur vanuit het binnenste van de persoon of is die opgelegd door een beperkte visie vanuit de opvoeding? Woorden zeggen evenveel als daden indien ze met inhoud weergegeven en opgenomen worden.
Dit zijn maar woorden zeggen vele mensen dan. Maar wat met daden, vragen ze dan. De daad ligt al in het geschrevene, in het getypte, in het verwoorden van gevoelens, gedachten en verleden uitgevoerde daden. Een woord is zo krachtig als een uitgevoerde daad. Iemand die zijn/haar woorden filosofisch kan verwoorden, hoeft zichzelf niet meer te verantwoorden. De ontvanger doet dan met de woorden wat hij/zij wil. Hoe het gezegde geïnterpreteerd wordt, heeft allemaal te maken met hoe de ontvanger zelf denkt, leeft, voelt en geleefd heeft of werd. Een beeld zegt meer dan duizend woorden. Wel ja, als men geen fantasie, geen inlevingsvermogen, geen gedetailleerd voorstellingsvermogen, geen geloof in zichzelf heeft dan zegt het beeld meer dan duizend woorden. Waarom? Omdat het beeld zelf spreekt en men het beeld interpreteert met de aangeboden gegevens en er niet over nadenkt en er niet over aanvoelt. Men oordeelt dan met de ogen (slechts 1/6de van de zintuigen die werken in zichzelf, is het dan verwonderlijk dat men best niet op uiterlijkheden afgaat, wil men niet bedrogen uitkomen?).
Een daad kan ook verkeerd geïnterpreteerd worden. Is die daad wel zuiver en uniek? Komt die puur vanuit het binnenste van de persoon of is die opgelegd door een beperkte visie vanuit de opvoeding? Woorden zeggen evenveel als daden indien ze met inhoud weergegeven en opgenomen worden.
zondag 10 februari 2008
Wedstrijd Sint-Truiden: opgave
Vandaag een test op wedstrijd. Enkele dagen slaap ik minder goed en heb ik ook mijn slaaphouding veranderd en mijn voedingspatroon onbewust veranderd. Misschien een voorteken van overtraining. Het kan maar het begint me stilaan mijn ... uit te hangen.
Gisteren nog zwaar getraind om zeker te weten of het om overtraining gaat of niet. Want de ochtendpols is hetzelfde, het gewicht ook, de slaapuren ook (de slaaphouding en slaapkwaliteit minder), de recuperatie is wat minder tussen de trainingen door maar tijdens de training of in volle inspanning recupereer ik heel snel.
Mijn benen waren lood vanmorgen en ergens voelde ik lichte kriebels in mijn rechterwreef en rechterquadriceps. Ik had geen zin om te gaan lopen. Toch besloot ik om mee te doen om te kijken of het werkelijk overtraining is. Voor de wedstrijd nog met iemand kunnen spreken die ik al lang niet meer had gezien. Dat deed me goed en ergens ook niet. Te weinig elkaar gezien of te veel veranderd t.o.v. elkaar door omstandigheden, ik weet het niet.
Bij het opwarmen ging het stroef in het begin, maar naar het einde toe ging het vlot. Er zat terug kracht in de benen. Toch voelde ik wat destabilisatie in mijn enkels bij de laatste versnelling op spikes.
De wedstrijd dan. Ik verwachtte er niets van en wou zien dat ik overtraind ben. Anders zit er nog een ander addertje onder het gras waar ik geen benul van heb. Bij de start vertrok ik als 12de van de 19. Na 100m liep ik 6de, na 300m liep ik achter Tim Stessens aan die al zo een 30m voorsprong had. Het ging vlot maar echt kracht zetten zoals 2 weken geleden kon ik niet. Vincent Nardozza kwam iets na 1km over mij en ik pikte aan. Na 1 ronde liepen we zij aan zij achter Tim Stessens. Het ging verbazend vlot. Iets verder voelde ik kracht uit mijn lichaam wegebben. Vincent liep van me weg. Opeens een trio naast me, 2ACA'ers en 1 AVT'er. Even in hun spoor mee als 6de. Nog 3 mensen liet ik over me heen komen. Wat gebeurde er in mijn lichaam? Geen verzuring maar ik kon niet meer vertragen en wel versnellen en ik pakte terug over. Echter stapte ik 50m verder uit de wedstrijd na welgeteld 3,8km. Waarom? Er heerste een spanning in mijn lichaam die ik nog nooit eerder gevoeld heb. Ik vond het eigenaardig en wilde tot rust komen. Dat lukte de laatste dagen niet meer, recupereren na een inspanning zonder voort te bewegen. Het lukte me om tot rust te komen, merkwaardig genoeg. Nu blijft de vraag, is het overtraining of is het een te zwakke linkerkant of scheelt er iets aan mijn uithoudingvermogen tegen de melkzuurdrempel. Het eerste kan, het tweede is zo (dat heb ik gevoeld) en het 3de is uitgesloten (merk ik op training). Rust, rustige duurlopen, techniek en even alle stress uit mijn lichaam laten vloeien kan de oplossing bieden. Volgende week misschien nog een wedstrijd. Het positieve is dat ik het gevoel heb dat ik mee kan met de "groten" zonder me te forceren als de linkerkant nog sterker wordt. We hebben nog tijd om aan de techniek en de oversupercompensatie te werken. Nadenken en zoeken naar een oplossing. Dat zal niet simpel worden, maar ik wil het en dan zal het geschieden. Op naar het BK veldlopen.
Gisteren nog zwaar getraind om zeker te weten of het om overtraining gaat of niet. Want de ochtendpols is hetzelfde, het gewicht ook, de slaapuren ook (de slaaphouding en slaapkwaliteit minder), de recuperatie is wat minder tussen de trainingen door maar tijdens de training of in volle inspanning recupereer ik heel snel.
Mijn benen waren lood vanmorgen en ergens voelde ik lichte kriebels in mijn rechterwreef en rechterquadriceps. Ik had geen zin om te gaan lopen. Toch besloot ik om mee te doen om te kijken of het werkelijk overtraining is. Voor de wedstrijd nog met iemand kunnen spreken die ik al lang niet meer had gezien. Dat deed me goed en ergens ook niet. Te weinig elkaar gezien of te veel veranderd t.o.v. elkaar door omstandigheden, ik weet het niet.
Bij het opwarmen ging het stroef in het begin, maar naar het einde toe ging het vlot. Er zat terug kracht in de benen. Toch voelde ik wat destabilisatie in mijn enkels bij de laatste versnelling op spikes.
De wedstrijd dan. Ik verwachtte er niets van en wou zien dat ik overtraind ben. Anders zit er nog een ander addertje onder het gras waar ik geen benul van heb. Bij de start vertrok ik als 12de van de 19. Na 100m liep ik 6de, na 300m liep ik achter Tim Stessens aan die al zo een 30m voorsprong had. Het ging vlot maar echt kracht zetten zoals 2 weken geleden kon ik niet. Vincent Nardozza kwam iets na 1km over mij en ik pikte aan. Na 1 ronde liepen we zij aan zij achter Tim Stessens. Het ging verbazend vlot. Iets verder voelde ik kracht uit mijn lichaam wegebben. Vincent liep van me weg. Opeens een trio naast me, 2ACA'ers en 1 AVT'er. Even in hun spoor mee als 6de. Nog 3 mensen liet ik over me heen komen. Wat gebeurde er in mijn lichaam? Geen verzuring maar ik kon niet meer vertragen en wel versnellen en ik pakte terug over. Echter stapte ik 50m verder uit de wedstrijd na welgeteld 3,8km. Waarom? Er heerste een spanning in mijn lichaam die ik nog nooit eerder gevoeld heb. Ik vond het eigenaardig en wilde tot rust komen. Dat lukte de laatste dagen niet meer, recupereren na een inspanning zonder voort te bewegen. Het lukte me om tot rust te komen, merkwaardig genoeg. Nu blijft de vraag, is het overtraining of is het een te zwakke linkerkant of scheelt er iets aan mijn uithoudingvermogen tegen de melkzuurdrempel. Het eerste kan, het tweede is zo (dat heb ik gevoeld) en het 3de is uitgesloten (merk ik op training). Rust, rustige duurlopen, techniek en even alle stress uit mijn lichaam laten vloeien kan de oplossing bieden. Volgende week misschien nog een wedstrijd. Het positieve is dat ik het gevoel heb dat ik mee kan met de "groten" zonder me te forceren als de linkerkant nog sterker wordt. We hebben nog tijd om aan de techniek en de oversupercompensatie te werken. Nadenken en zoeken naar een oplossing. Dat zal niet simpel worden, maar ik wil het en dan zal het geschieden. Op naar het BK veldlopen.
woensdag 6 februari 2008
Het lang verwachte uitstel: alles begint opnieuw EN nu links
Nooit eerder meegemaakt. Toch niet naar wat ik me allemaal nog kan herinneren (en dat is heel veel). Wakker geworden met een onmenselijke pijn aan de linkerkant van mijn lichaam. Het kon niet blijven duren. Het lichaam is eindelijk zijn tol aan het vragen. Het lichaam zegt Ho, stop, rust, geniet, laat los. Het is al 4 jaar dat ik werk aan mijn rechterkant en daar heb ik al lang geen last meer gehad. Maar nu die linkerkant, verschrikkelijk gewoon. Ik ben altijd een overgevoelig iemand geweest. Ik heb nochtans een heel hoge pijngrens. Maar dit, waaraan heb ik dat weer verdiend? Aan die 2 weken dat ik over de schreef geweest ben met mijn lichaam? Aan problemen of ontwikkelingsmogelijkheden die ik nog altijd niet opgelost of benut heb vanuit het verleden in het heden? Of is dit het fysieke punt van de totale verandering, van de doorbraak van de totale topsport?
Ik luister naar het lichaam. De pijn moet zo hoog niet meer aanwezig zijn. Ik luister, of nog niet genoeg? Het gevoel zegt me dat ik nog niet genoeg luister naar het lichaam. De pijn aanvaard en interpreteer ik nog altijd niet volledig juist. Sterker voel ik me wel en ik heb die pijn er dan maar bij te nemen. Niets kan deze pijn op een normale aanvaardbare manier wegnemen. ZEKER GEEN PIJNSTILLERS, GEEN PIJNREMMENDE MIDDELEN. DIT ZOU ENKEL MAAR HET PROBLEEM VERPLAATSEN NAAR DE INGEWANDEN WAARDOOR GRIEPEN, VIRUSSEN, BACTERIËN, ONTSTEKINGEN NOG MEER DE KOP OP GAAN DUIKEN. DAN LIEVER DE VERSCHRIKKELIJKE PIJN MET EEN VLOEIEND BEWEGEN ERBIJ EN VOELEN DAT IK IN 2 KAN SCHEUREN.
WIE MOOI EN STERK WIL ZIJN, MOET EN WIL OM KUNNEN GAAN MET VERSCHRIKKELIJKE PIJN. VERSCHRIKKELIJK SLAAT OP HET NOG NIET AANVAARDEN, BEGRIJPEN EN BESTUREN VAN DE PIJN. PIJN IS HET LICHAAMSSIGNAAL DAT DE HERSENEN JUIST DIENEN TE INTERPRETEREN. VANDAAR HET SPREEKWOORD, WIE NIET STERK IS MOET SLIM ZIJN. MAAR SLIM IS OP KORTE TERMIJN EN STERK IS OP LANGE TERMIJN.
Op naar de volgende training en dagelijkse activiteiten, met op bepaalde momenten verschrikkelijke pijn. AANVAARDEN, BEGRIJPEN EN BESTUREN EN JE NIET IN DE LUREN LATEN LEGGEN DOOR DE MACHT VAN DE PILLEN OF IK WEET NIET WAT. WANT DAN BEN JE DAARVAN AFHANKELIJK EN LAAT JE JE LEIDEN DOOR JE VERSTAND. HAK DAN GEWOON JE HOOFD VAN JE LICHAAM AF EN BESTUUR HET DAN. WANT VAN NATUURLIJK BEWEGEN ZONDER VEEL TE ETEN IS DAN GEEN SPRAKE MEER.
Zondag, wedstrijddag?
De pijn, mijn gevoel en mijn verstand zullen er samen over beslissen.
Ik luister naar het lichaam. De pijn moet zo hoog niet meer aanwezig zijn. Ik luister, of nog niet genoeg? Het gevoel zegt me dat ik nog niet genoeg luister naar het lichaam. De pijn aanvaard en interpreteer ik nog altijd niet volledig juist. Sterker voel ik me wel en ik heb die pijn er dan maar bij te nemen. Niets kan deze pijn op een normale aanvaardbare manier wegnemen. ZEKER GEEN PIJNSTILLERS, GEEN PIJNREMMENDE MIDDELEN. DIT ZOU ENKEL MAAR HET PROBLEEM VERPLAATSEN NAAR DE INGEWANDEN WAARDOOR GRIEPEN, VIRUSSEN, BACTERIËN, ONTSTEKINGEN NOG MEER DE KOP OP GAAN DUIKEN. DAN LIEVER DE VERSCHRIKKELIJKE PIJN MET EEN VLOEIEND BEWEGEN ERBIJ EN VOELEN DAT IK IN 2 KAN SCHEUREN.
WIE MOOI EN STERK WIL ZIJN, MOET EN WIL OM KUNNEN GAAN MET VERSCHRIKKELIJKE PIJN. VERSCHRIKKELIJK SLAAT OP HET NOG NIET AANVAARDEN, BEGRIJPEN EN BESTUREN VAN DE PIJN. PIJN IS HET LICHAAMSSIGNAAL DAT DE HERSENEN JUIST DIENEN TE INTERPRETEREN. VANDAAR HET SPREEKWOORD, WIE NIET STERK IS MOET SLIM ZIJN. MAAR SLIM IS OP KORTE TERMIJN EN STERK IS OP LANGE TERMIJN.
Op naar de volgende training en dagelijkse activiteiten, met op bepaalde momenten verschrikkelijke pijn. AANVAARDEN, BEGRIJPEN EN BESTUREN EN JE NIET IN DE LUREN LATEN LEGGEN DOOR DE MACHT VAN DE PILLEN OF IK WEET NIET WAT. WANT DAN BEN JE DAARVAN AFHANKELIJK EN LAAT JE JE LEIDEN DOOR JE VERSTAND. HAK DAN GEWOON JE HOOFD VAN JE LICHAAM AF EN BESTUUR HET DAN. WANT VAN NATUURLIJK BEWEGEN ZONDER VEEL TE ETEN IS DAN GEEN SPRAKE MEER.
Zondag, wedstrijddag?
De pijn, mijn gevoel en mijn verstand zullen er samen over beslissen.
dinsdag 5 februari 2008
THE EYE OF THE TIGER!
Waar is mijn ik van vroeger? De krijger die voor niets of niemand aan de kant ging. Hij kon niet relativeren, kon niet tegen zijn verlies, kon zich bij geen enkel feit neerleggen. Nu ben ik nog altijd zo maar ik zet mijn woorden geen kracht bij op de beslissendste momenten naar de buitenwereld toe. Het moet anders. Ik wil het anders, het is aan het komen. Dat gevoel dat ik weer constant tegen 100% mijn gevoel volg en mijn hersenen er nu eens achter zet i.p.v. mezelf tegenwerk op die detailmomenten in mijn leven. Dat gevoel dat ik heel de wereld aankan, mijn wereld. Dat gevoel dat iedereen rekening moet houden met mijn mening omdat ik ook rekening houd met hun mening. Dat gevoel dat ik evenveel waard ben als iemand anders op elk ogenblik van het leven. Dat gevoel dat ik een situatie op mijn gevoel kan beslissen met de steun van mijn hersenen. Dat gevoel dat ik kan bereiken wat ik wil voor mezelf en voor mensen die mij dierbaar zijn.
Op dit moment staat de tijger naast me om aandacht te vragen. Naast me jankt de tijger in mijn huis. De tijger die luidt naar de naam gewolkerde kat die "krols" is, die niet weet wat er in haar omgaat of juist wel en niet kan krijgen wat ze wil, nl. rust. De tijger in mij wordt opgewekt als ik zie wat ze allemaal uitspookt. Ze drijft me soms tot het uiterste. Ze laat me terug mijn diepere ik voelen en als ze nu niet ophoudt, zal ze mijn EYE OF THE TIGER tegenkomen. Het speelt zich nu af in mijn midden, de muziek en tekst van de groep SURVIVOR met hun welbekende SONG: THE EYE OF THE TIGER. Het vuur in me is terug aangewakkerd. Het verleden definitief achter me gelaten. Op naar het heden, op naar de hedendaagse strijd. Op naar het streven naar gezondheid, vrijheid en liefde. Los van alles en iedereen. Vrij de strijd in mezelf tegenmoet.
THE EYE OF THE TIGER
Op dit moment staat de tijger naast me om aandacht te vragen. Naast me jankt de tijger in mijn huis. De tijger die luidt naar de naam gewolkerde kat die "krols" is, die niet weet wat er in haar omgaat of juist wel en niet kan krijgen wat ze wil, nl. rust. De tijger in mij wordt opgewekt als ik zie wat ze allemaal uitspookt. Ze drijft me soms tot het uiterste. Ze laat me terug mijn diepere ik voelen en als ze nu niet ophoudt, zal ze mijn EYE OF THE TIGER tegenkomen. Het speelt zich nu af in mijn midden, de muziek en tekst van de groep SURVIVOR met hun welbekende SONG: THE EYE OF THE TIGER. Het vuur in me is terug aangewakkerd. Het verleden definitief achter me gelaten. Op naar het heden, op naar de hedendaagse strijd. Op naar het streven naar gezondheid, vrijheid en liefde. Los van alles en iedereen. Vrij de strijd in mezelf tegenmoet.
THE EYE OF THE TIGER
zondag 3 februari 2008
Goede test!
Besloten om thuis een stevige en zware test te doen na 3 uur stabilisatietraining. Het zweet droop van me af en me even omkleden om niet bezweet naar buiten te trekken. Goed ingepakt begon ik me rustig in te lopen. Overal deden de spieren pijn. Kan ook moeilijk anders na 3 uur stabilisatietraining. Toen ik het gevoel kreeg dat ik warm was en de pijn wegtrok, trok ik mijn volume de hoogte in. Het ging soepel en krachtig, bewonderenswaardig genoeg. Het lichaam botvierde van het tempo en de hersenen wisten niet goed wat er gebeurde. Het tempo bleef hoog en egaal. Ik bleef voortdraven tot ik na 20' hoog tempo het moeilijk kreeg. Ik bleef enkele minuten met mezelf vechten, maar het vlotte niet meer. Aanhouden van dat hoge tempo was uit den boze. Opnieuw het tempo laten zakken en vaststellen dat ik nog 10' te kort kom om dat hoge tempo vol te houden om enige betekenis te spelen op nationaal topniveau. Geduld zal me er wel brengen, zeker weten.
Deze loop heeft me goed gedaan en dat allemaal te wijten aan 3u stabilisatietraining. Dit gaat nog meer aan bod komen op de volgende trainingen. Rust is nu het allerbelangrijkste. Dat gaan we onszelf dan ook geven op alle vlak.
Te beginnen met een lekkere, warme aanhoudende (niet te lang weliswaar) stromende douche.
Deze loop heeft me goed gedaan en dat allemaal te wijten aan 3u stabilisatietraining. Dit gaat nog meer aan bod komen op de volgende trainingen. Rust is nu het allerbelangrijkste. Dat gaan we onszelf dan ook geven op alle vlak.
Te beginnen met een lekkere, warme aanhoudende (niet te lang weliswaar) stromende douche.
Ervaring?!
Goed geslapen, goed gevoel bij het opstaan. Ik heb wel niet de spirit om mee te doen aan een wedstrijd, maar het gevoel zal over 2 uur wel beslissen.
Ervaring, een woord dat me stilaan meer en meer de keel uit begint te hangen. Wat is nu ervaring?
Ervaring is afgeleid van het woord erven. Erven is iets wat je overkrijgt van anderen of van jezelf door handelingen te ondernemen en aan te passen naargelang de omstandigheden in het NU. Maar wat als hetgeen je erft onbewust schade berokkend op lange termijn waar je niet de juiste informatie over krijgt? Die neem je dan ook over zonder er bij stil te staan. Ervaring is niets zonder de juiste aangeboden kennis, zonder de juiste aangeboden middelen te zoeken en gebruiken, zonder en dit vind ik het voornaamste; GEDULD. In onze maatschappij is er geen geduld meer. Alles moet meer, sneller, harder, hoger, te weinig superlatieven om op te noemen. Wat is het gevolg we gaan minder krijgen, we gaan trager, zachter, lager, te veel minder positieve dingen in deze maatschappij om op te noemen. Leren we iets uit de les? Neen, we gaan op dat elan verder. Ik wel niet, ik verzet me ertegen op een bewuste manier door mijn eigen weg te zoeken. GEDULD IS DE WEG NAAR HET VERWEZENLIJKEN VAN AL JE GEDWARSBOOMDE MOGELIJKHEDEN! De volgende zegswijze (Epictatus) vind ik toepasbaar voor onze maatschappij: DE NATUUR GAF ONS 1 TONG EN 2 OREN OPDAT WE TWEEMAAL ZOVEEL ZOUDEN HOREN ALS SPREKEN!
Nu eens rustig eten, stabilisatieoefeningen doen, losmaken en dan een keuze maken hoe mijn dag er verder zal uitzien.
Ervaring, een woord dat me stilaan meer en meer de keel uit begint te hangen. Wat is nu ervaring?
Ervaring is afgeleid van het woord erven. Erven is iets wat je overkrijgt van anderen of van jezelf door handelingen te ondernemen en aan te passen naargelang de omstandigheden in het NU. Maar wat als hetgeen je erft onbewust schade berokkend op lange termijn waar je niet de juiste informatie over krijgt? Die neem je dan ook over zonder er bij stil te staan. Ervaring is niets zonder de juiste aangeboden kennis, zonder de juiste aangeboden middelen te zoeken en gebruiken, zonder en dit vind ik het voornaamste; GEDULD. In onze maatschappij is er geen geduld meer. Alles moet meer, sneller, harder, hoger, te weinig superlatieven om op te noemen. Wat is het gevolg we gaan minder krijgen, we gaan trager, zachter, lager, te veel minder positieve dingen in deze maatschappij om op te noemen. Leren we iets uit de les? Neen, we gaan op dat elan verder. Ik wel niet, ik verzet me ertegen op een bewuste manier door mijn eigen weg te zoeken. GEDULD IS DE WEG NAAR HET VERWEZENLIJKEN VAN AL JE GEDWARSBOOMDE MOGELIJKHEDEN! De volgende zegswijze (Epictatus) vind ik toepasbaar voor onze maatschappij: DE NATUUR GAF ONS 1 TONG EN 2 OREN OPDAT WE TWEEMAAL ZOVEEL ZOUDEN HOREN ALS SPREKEN!
Nu eens rustig eten, stabilisatieoefeningen doen, losmaken en dan een keuze maken hoe mijn dag er verder zal uitzien.
zaterdag 2 februari 2008
Nog altijd te weinig recuperatie
Gisterenavond nog een kruisje willen gaan maken voor de familie Boden. Maar uiteindelijk heeft de familie besloten omdat niet te laten doorgaan. Het is geschied volgens de wil van Geert Boden zelf. Tot zijn laatste adem heeft hij alles in zijn leven zelf georganiseerd. Het waren schone tijden met hem en het zijn dat nog altijd. Voor mij blijft hij bestaan, want ik neem hem mijn leven mee. Hij is en was geen last, net zoals alle mensen die willen leven en in zichzelf blijven geloven. Vandaag op de begrafenis geweest tegen mijn principes in. Daar hebben we nog gesproken over de jeugd en de studies en de werkperiode van Geert. Hebben deze woorden wel zin, voor wie typ ik ze in feite nog uit? Mijn gevoel zegt typen dus blijf ik even doorgaan.
Thuis begint er verandering te komen in positieve en negatieve zin. Enkele dingen dienen opgeklaard te worden, want ergens voel ik me beperkt in mijn vrijheid. Dat laat ik mijn omgeving maar al te duidelijk merken en voelen.
Ik recupereer niet meer of toch te weinig. Deze laatste drie dagen zijn fysiek een hel vergeleken met vorige week. In geen 4 jaar heb ik dit nog meegemaakt. Het blijft duren. Soms voelt het beter aan, maar meestal voelt mijn lichaam loom. Ik weet en ken de oorzaak maar het loopt niet zo vlot als normaal. Het heeft meer tijd nodig dan anders om op een hoog niveau snel te recupereren. Ik voel me uitgedroogd en drink niet meer of minder water dan anders. Wel moet ik bekennen dat ik deze week dagelijks brood gegeten heb en dat droogt mijn lichaam uit. Dat kan wel eens de reden zijn. Tuurlijk ook de inspanningen van de vorige weken maar daar herstel ik gewoonlijk sneller van.
Vanavond kon ik het niet laten om me even los te laten: scampi's met gewokte groentjes, pannekoeken met warme bosvruchten en 2 glazen witte wijn. Dit een dag voor het vlaams-brabants kampioenschap veldlopen. Ik twijfel om mee te gaan doen. Morgen zal mijn gevoel wel zeggen wat het wordt. Nu nog even een goede diepe massage en dan relaxen op het bed. Zalige vooruitzichten.
Thuis begint er verandering te komen in positieve en negatieve zin. Enkele dingen dienen opgeklaard te worden, want ergens voel ik me beperkt in mijn vrijheid. Dat laat ik mijn omgeving maar al te duidelijk merken en voelen.
Ik recupereer niet meer of toch te weinig. Deze laatste drie dagen zijn fysiek een hel vergeleken met vorige week. In geen 4 jaar heb ik dit nog meegemaakt. Het blijft duren. Soms voelt het beter aan, maar meestal voelt mijn lichaam loom. Ik weet en ken de oorzaak maar het loopt niet zo vlot als normaal. Het heeft meer tijd nodig dan anders om op een hoog niveau snel te recupereren. Ik voel me uitgedroogd en drink niet meer of minder water dan anders. Wel moet ik bekennen dat ik deze week dagelijks brood gegeten heb en dat droogt mijn lichaam uit. Dat kan wel eens de reden zijn. Tuurlijk ook de inspanningen van de vorige weken maar daar herstel ik gewoonlijk sneller van.
Vanavond kon ik het niet laten om me even los te laten: scampi's met gewokte groentjes, pannekoeken met warme bosvruchten en 2 glazen witte wijn. Dit een dag voor het vlaams-brabants kampioenschap veldlopen. Ik twijfel om mee te gaan doen. Morgen zal mijn gevoel wel zeggen wat het wordt. Nu nog even een goede diepe massage en dan relaxen op het bed. Zalige vooruitzichten.
Abonneren op:
Reacties (Atom)
