Waar is mijn ik van vroeger? De krijger die voor niets of niemand aan de kant ging. Hij kon niet relativeren, kon niet tegen zijn verlies, kon zich bij geen enkel feit neerleggen. Nu ben ik nog altijd zo maar ik zet mijn woorden geen kracht bij op de beslissendste momenten naar de buitenwereld toe. Het moet anders. Ik wil het anders, het is aan het komen. Dat gevoel dat ik weer constant tegen 100% mijn gevoel volg en mijn hersenen er nu eens achter zet i.p.v. mezelf tegenwerk op die detailmomenten in mijn leven. Dat gevoel dat ik heel de wereld aankan, mijn wereld. Dat gevoel dat iedereen rekening moet houden met mijn mening omdat ik ook rekening houd met hun mening. Dat gevoel dat ik evenveel waard ben als iemand anders op elk ogenblik van het leven. Dat gevoel dat ik een situatie op mijn gevoel kan beslissen met de steun van mijn hersenen. Dat gevoel dat ik kan bereiken wat ik wil voor mezelf en voor mensen die mij dierbaar zijn.
Op dit moment staat de tijger naast me om aandacht te vragen. Naast me jankt de tijger in mijn huis. De tijger die luidt naar de naam gewolkerde kat die "krols" is, die niet weet wat er in haar omgaat of juist wel en niet kan krijgen wat ze wil, nl. rust. De tijger in mij wordt opgewekt als ik zie wat ze allemaal uitspookt. Ze drijft me soms tot het uiterste. Ze laat me terug mijn diepere ik voelen en als ze nu niet ophoudt, zal ze mijn EYE OF THE TIGER tegenkomen. Het speelt zich nu af in mijn midden, de muziek en tekst van de groep SURVIVOR met hun welbekende SONG: THE EYE OF THE TIGER. Het vuur in me is terug aangewakkerd. Het verleden definitief achter me gelaten. Op naar het heden, op naar de hedendaagse strijd. Op naar het streven naar gezondheid, vrijheid en liefde. Los van alles en iedereen. Vrij de strijd in mezelf tegenmoet.
THE EYE OF THE TIGER
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten