Het gaat moeilijk. Ik mag niet trainen, ik moet rusten. Ik wil trainen (en soms doe ik het ook, tegen beter gevoel en weten in) maar toch met de noodrem op zodat ik zeker niet meer in het rood ga.
Nadenken: het is nooit mijn sterkste punt geweest. Vroeger niet, nu niet en dat zal het misschien ook nooit worden. Ik ben ermee bezig, ik kan ook niet anders. Trainen, voelen en doen mag ik op dit moment niet want daardoor ben ik uit evenwicht gekomen. Nadenken moet ik doen en het gaat zo moeizaam. Vandaag nog gemerkt dat ik niet logisch kan nadenken. Ik leg gewoon veel verbanden met mijn gevoel doordat ik een doener en voeler ben. Hoeveel te meer ik doe, hoeveel te meer ik voel. Zo leg ik onbewust linken in mijn hersenen en kunnen die heel goed onthouden en vanbuiten leren door altijd terug te vallen op mijn gevoel.
Maar logisch nadenken. Wie heeft dat uitgevonden en waar is dat voor nodig? Ik heb het nog nooit nodig gehad in mijn leven om te komen waar ik nu sta. Natuurlijk moet er ook wel eens nagedacht worden en als het voelen en doen overtraind geraakt ja dan ben je zo sterk als je minst ontwikkelde punt: bij mij het denken.
Structuur brengen in de creatie van mijn voelen en doen: het is niet simpel. Maar als ik iets wil overbrengen naar mensen toe, ja dan zal ik het toch wel snel willen onder de knie krijgen. Of een middel vinden om mijn niet al te sterk denken te kunnen camoufleren waarop het lijkt dat ik denk. Meestal lukt dat al, maar nog niet altijd.
Ik word wel rustiger en denk al meer logisch na dan een week geleden. Ik kan me meer in toom houden en besef dat ik niet altijd hard moet trainen als ik me sterk voel. Toch kan ik het soms niet laten maar deze week gaat het redelijk goed. Nog maar één fietstraining gedaan, 2 looptrainingen, 2 wandelingen. Dat is voor mij haast volle rust. Maar het mag dus nog minder, veel minder. Niets doen en alleen maar nadenken. Ik beklaag mensen met denkwerk. Afzien dat die moeten, niet te begrijpen. Maar ja, die denken dat misschien ook van mij als ik loop, fiets, wandel.
De volgende superlatieven worden heel belangrijk deze en volgende week: rustig, rustiger en RUSTIGST. Eens kijken hoe ver ik deze week al geraak.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Ik heb de indruk dat het bij jou begint door te dringen. Het is tijd om los te laten, tijd om jouw kennis en jouw talenten elders te gebruiken. Tijd om de mensen die je traint of zou willen trainen te volgen op HUN ritme. Maar stelselmatig dat ritme opdrijven zonder dat er een dwangmatig gevoel bijzit. Jezegt dat je niet logisch kan nadenken... ik geloof daar NIKS van! Jij denkt meer dan logisch na, je laat het alleen allemaal overheersen door gevoelens die er niks mee te maken hebben.
dat mensen geregeerd worden door Geld Macht en Sex is niet aan jou om dat te veranderen bij hen, je moet zoeken naar wat hen drijft om tot de top te gaan behoren en dat gebruiken om ze te motiveren. Is het dat er één van jouw sporters veel geld wil verdienen, dan ga je mee, zonder oordeel, zonder veroordeling, gewoon mee in zijn élan. Je zal zien dat die weg (weeral die weg van de minste weerstand) je veel meer gaat opbrengen (zowel emotioneel als financieel, zelfs al interesseert je dat niet) en dat je tot hen kan doordringen, hetgeen me nu lijkt dat je niet kan.
Geef uw eigen een kans om grootsheid te bereiken maar ga er niet om vechten koste wat kost, laat het gewoon gebeuren door jouw kennis ten dienste te stellen van de mens die in jou gelooft.
Succes,
Ik blijf volgen.
Een reactie posten