Nu ik bezig ben met dingen die ik normaal niet doe: rusten, krijg ik tijd voor andere dingen. Ik heb het huis nu toch wel een degelijke opknapbeurt gegeven vanbinnen: er is veel veranderd, het doet me goed het verleden los te laten. Foto's van vroeger heb ik toch even bekeken en wat bleek: ik heb in 8 jaar geen vakantie meer genomen. Ja, wel naar het buitenland getrokken voor 2 weken, maar altijd de ballast op mijn rug meegezeuld. Niets achtergelaten waar ik toch niets meer aan kan veranderen. Wat hield de vakantie dan in: 3x/dag trainen, zelf eten maken, dingen bezichtigen waardoor ik niet tot rust kon komen en het verleden niet kon loslaten. De laatste 4 jaar hield het zelfs in dat ik enkel maar bezig was met eten maken, spieren masseren, trainen en me afzonderen van alles wat ook maar iets met een maatschappij te maken had. Ik heb er wel van genoten en van geleerd, maar het voelde niet aan als vakanties in mijn jeugdjaren: vrij van "zorgen" en eens kunnen uitrusten op strand, me eens goed laten gaan in het eten en drinken, een boek lezen zonder bijbedoelingen, een rustige wandeling maken. Vervlogen tijden. Als ik dit lees, is het net of ik op pensioen moet gaan en ik ben nog maar ocharme achter in de twintig. Maar ja zoals ik al tegen mezelf zeg, zoals jij leeft, vindt je er geen 2. Het wordt tijd voor echte vakantie, voor een nieuw begin, voor verandering in de praktijk.
Wat betreft het BK veldlopen. Ik heb er een dubbel gevoel over. Ik lijk stilaan terug gerecupereerd te geraken. Ik voel me terug sterker. De uithouding is terug optimaal maar ik heb geen interval trainingen meer gedaan sinds mijn laatste wedstrijd. Het zal een groot vraagteken worden. Een heel groot. Nog nooit ben ik in deze situatie naar OOSTENDE getrokken. Ik weet niet wat ik kan op dit moment. De andere jaren wist ik het wel maar toch is er niks uit voortgekomen. Verkeerd gepiekt en vorig jaar door de rug gezakt bij een versnelling in de "cementstrook". Het was thans een schitterende voorbereiding vorig jaar en ik had er veel van verwacht. Ik was top toen dat mag ik wel stellen. 2 maanden geleden was ik ook top, nu? Het is een heel zwaar, raar jaar geweest. Ik wou rust opbouwen na deelname aan crosscup Roeselare. Ik heb daar niet aan kunnen deelnemen (oorzaak heb ik al vermeld) en voelde me geprikkeld. In plaats van de nodige rust te nemen, heb ik doorgetraind met een zeer down gevoel. Ik kwam er weer door met een paar mooie ereplaatsen op goed gevulde wedstrijden wat kwaliteit deelnemers betreft. Ook mag ik niet vergeten dat de winter mijn "vijand" is en ik normaal niet presteer tijdens de winterperiode. Vorig jaar was het al anders, maar dit jaar, ja dat ben ik niet gewoon van mezelf.
Het mag stilaan zomer worden, alhoewel iedereen zegt dat er dit jaar geen winter geweest is. Maar wie is iedereen en wat is een winter? Alles is veranderd: het milieu, de samenleving, het humeur van mensen, hun interpretatie over dingen. Ik kan goed tegen de hitte en onder de 13°C presteer ik niet meer. Dit jaar en vorig jaar is daar toch wel verandering in gekomen. Ik kan beter presteren onder de 13°C en ik ben nog beter geworden in het presteren in hitte.
Nog een week rusten en toeleven naar het BK. Dan gaat de riem er af en neem ik me toch eens 2 weken dat ik me eens laat gaan. Het zal me deugd doen. Alhoewel er nu al iets in me zegt, 2 weken, "zot", dat is te lang. Ik wil er terug tegenaan gaan en zorg maar dat het minder dan 2 weken wordt. Train desnoods gewoon door zonder diep te gaan. Het is blijkbaar een verslaving "geworden".
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten