Afscheid nemen is pijnlijk en nodig!

De laatste tijd hebben heel wat topsporters afscheid genomen van hun dromen op verschillende manieren. Sommigen lieten het leven in hun persoonlijk leven (Sterchele ex-spits van Club Brugge), sommigen lieten het leven tijdens hun werk (Tom Compernolle ex-atleet bij atletiek vlaanderen), sommigen geraakten betrokken met een niet-voorbeeldfunctie (cocaïne voor Tom Vannoppen ex-veldrijder en Tom Boonen profwielrenner bij Quick-Step, doping voor Riccardo Ricco profwielrenner bij Saunier Duval, Sella profwielrenner bij ?, 6 Russische ex-Olympiërs met hetzelfde DNA?, doping voor de wereldkampioen schermen, enz.). Voor de personen zelf zal het enorm pijn gedaan hebben om in deze situatie gezeten te hebben. Of ze het zelf zo gevoeld en beoordeeld hebben is een andere vraag. Misschien zitten ze er zelfs niets mee in en kan het leven volgens hen toch niet meer erger dan wat ze nu meemaken. Het is pijnlijk voor iedereen die naar iemand opkeek, al was het naar zichzelf. Het is ook nodig dat er afscheid wordt genomen van dromen die nagestreefd worden door illusies in het hoofd: als ik doping neem, kan ik anderen wel kloppen.

Spijtig is het eigen aan onze maatschappij. Van kinds af aan worden we opgezadeld met druk, meer en meer. Tijd kan je niet naar je hand zetten, de tijd haalt je toch weer in. Neem geduld en ontwikkel zo je talenten. Cijfers zijn maar cijfers, zelfs cijfers voor de leeftijd. Kijk naar enkele topsporters die jaren later betrapt worden op doping omdat ze geen geduld opbrachten (geen geloof in eigen kunnen, wel in producten en anderen). Ik kan nog geen enkele topsporter opnoemen die zichzelf in de spiegel kan zien. Geen enkele. Dus ergens weet ik en anderen ook dat iedereen zichzelf bedriegt. Niet iemand anders. Dat is het gevolg.

Afscheid nemen van jezelf, van anderen, van gewoontes. Het is pijnlijk, het is hard en vooral het is nodig! Verandering is ontwikkeling. Behoudsgezind is achteruitgang. Het lijkt dat je eerst vooruitgang boekt maar later komt dan de echte rekening. De rekening van het gevoel. De rekening die echt telt in je leven. Niet die van belastingen, betalingen. Dat is de rekening van het denken. De rekening van het gevoel, van het leven. O, het kan zo fijn en tegelijkertijd ook zo pijn zijn. Wie kiest met het hart ipv beredeneert, kiest voor het leven, voor het gevoel. Wie kiest voor zekerheid, kiest voor het geld, kiest voor het denken, kiest voor de ondergang van zichzelf.

Afscheid nemen is pijnlijk en nodig!