Vandaag weer een lekker weertje op training. Goede stortbui tijdens de training. Ik wou er 3 uur van maken en straks staat er nog een training op het programma. Ik beperkte het tot 1u35' zonder het te beseffen. Er stond op papier 20x2km klimmen aan 6% met de fiets op hoogste stand van zadel met hoogste stuurstand (spanning en flexibiliteit opzoeken in rompspieren). Rust: 2km dalen tussen elke klim. Opwarming 5km en cooling down idem.
Normaal duurt zo een training bij mij op het kleinste verzet (38x32) 3u30' (90km). Vandaag was het de bedoeling een test te doen op het grote verzet zonder pijn en zonder stil te vallen. Dat eerste was onmogelijk, het kon wel door stil te vallen. Na 10x had ik het gevoel dat het genoeg was. Mijn denken zei me ook dat het al 12u40 zou zijn als ik thuis was. Plus straks nog een zware training tussen 14u en 17u gepland. Om 's avonds nog eens van 18u30 tot 20u te trainen op lichter niveau.
Ik kwam thuis om 12u. Ik heb gevlogen zonder dat het zo aanvoelde. Ik vond dat het traag vooruitging. Wat wil je: gewend zijn om omwentelingen te trappen van 38x32 en dan ineens 52x20 en dat ritme ook willen behouden (onmogelijk, maar je gaat er wel voor). 50km in 1u35. Niet slecht, zeker niet in zo een weer en op zo een verzet (voor mij alleszins).
Vogels en principe explosief-reactief
Tijdens de training een schitterend beeld gezien van een vogel die voorbij kwam gevlogen. Zalig om te observeren. Afwisselend opende en sloot de vogel zijn vleugels. Net alsof de vogel spontaan het principe explosief - reactief in het vliegen toepaste. Hij sloot de vleugels op moment dat hij snelheid had en liet zich meedrijven door de wind en regen. Voelde hij de snelheid minderen, opende hij opnieuw zijn vleugels en bracht ze in beweging.
Kenianen versus anderen
Kenianen lopen sneller en soepeler dan andere mensen omdat ze bepaalde spieren meer getraind hebben. Hun ademhalingsspieren zijn meer ontwikkeld omdat ze die de ruimte geven. Ze eten ook minder en gebruiken minder energie dan dat ze nodig hebben. Geen wonder dat ze pezig zijn. Hier wordt je al bestempeld als anorexiapatiënt als je twee dagen niet zou eten, terwijl hier niemand zo hard en gedreven zal werken of lopen dan een keniaan. Wel met het verstand. Zo kom ik bij het derde vetgedrukte punt.
Denkers versus voelers
Kenianen zijn voelers. Zij leggen ritme in hun lopen. Zij zweven in de lucht, denken niet logisch na, laten zich niet leiden door tijden, geschreeuw en trainingsresultaten. Zij laten zich leiden door rimte van trommels, ritme van hun zielsverwanten, ritme van de natuur, ritme van de stroom van de natuur. Wetenschappers proberen het waarom te verklaren van hoe het komt dat Kenianen zo anders presteren in het lopen. Geef het op, want je moet het kunnen voelen en dat doen toestellen en denkers niet. Een denker is altijd negatief ingesteld, altijd bekrompen, altijd vasthoudend aan een structuur die op langere termijn zijn ondergang betekent. Een voeler kent geen ondergang, hij kent geen angst, hij kent enkel de stroom van de natuur, niet de stroom van een kudde denkende "geesten" die hun lichaam willen kennen door cijfers en apparaten. Triestig.
Back to basics
Laten we terug gaan naar de jaren van de bloei. De jaren na WOII, zonder WOIII mee te maken. Daar is het misgegaan. Te veel mensen met te veel vrijheid die nu de last op de jeugd en jeugdige volwassenen begint te leggen. Het mag tijd worden dat zij eens verantwoordelijkheid nemen voor wat ze gecreëerd hebben ipv de minderheid met de problemen op te zadelen.
Toptrainers, topatleten van die tijd en die van nu kunnen het tij doen keren. Ik zie het echter niet van hun komen. Want zij schieten op iedereen die hun op hun plichten wijst, die ze nooit hebben gekend. Zij hebben altijd in vrijheid kunnen leven, zij hebben de ellende gecreëerd die zich stilaan aan het vormen is binnenin de mens. De val van het Romeinse Rijk. De geschiedenis dreigt zich dan toch te gaan herhalen. Ik distantieer me ervan, maar ik word ook als charlatan beschuldigd. Er is niet veel veranderd sinds de middeleeuwen. Enkel wordt je nu niet direct op de brandstapel gegooid. Neen, nu wordt je eerst genegeerd, dan komen ze je financieel plunderen, dan maken ze je in de media uit voor weet ik wat nog niet allemaal en dan maken ze je emotioneel af om tenslotte je fysiek te kraken. Mooi verwoord, niet?
Positief is wel dat ik zo niet voel en niet al te lang in mijn denken vertoef. Vroeger noemden mensen me niet voor niets "keniaan": tenger gebouwd, soepele tred, enorm talent. Door de "weelde" in deze maatschappij heb ik nog altijd niet kunnen laten zien wat er in me zit. Er is wel verandering op komst.
Laten we terugkeren naar de jaren '70 met de kennis van nu. We bouwen stelsel matig af en beginnen een nieuwe open structuur voor iedereen. Het kan, het is mogelijk. Eerst geloven dan zien!
Vooruit met de geit! De geitjes van de jaren '70.
2de keer eten vandaag.
Smakelijk
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten