Vandaag kwamen enkele gevoelens en gedachten in me op ivm perfectie.
Is perfectie mogelijk?
Vanuit het denken is het onmogelijk. Het denken beperkt, vergelijkt, houdt te veel vast aan het verleden, haalt oude koeien uit de sloot, houdt zich vast aan structuur en is materialistisch en logisch ingesteld.
Een voorbeeld uit de praktijk in mijn leven.
Als 12-jarige was mij een grote toekomst voorspeld als marathonloper en werden enkele voorstellen van clubs gedaan om me toen al te begeleiden. Ik vond het absurd (ik had toen al voeling over dingen). Ik liep op mijn 12de 2400m in 8'30". Op de coöpertest haalde ik met gemak 3000m (12'). Op mijn 16de liep ik 3500m op de coöpertest op de piste in tegenwijzerzin (de looprichting op wedstrijdniveau, belasting vooral groot voor de rechterheup). Op mijn 18de liep ik 3600m op de coöpertest op de piste in tegenwijzerzin en 4000m in wijzerzin. Ik deed mijn 200den in 32-36", 300den in 54-56", 400den in 1'10" en 1000den in 3'12". Op mijn 19de liep ik mijn 200den in 30-33", 300den in 51-54", 400den in 1'06"-1'08" en 1000den in 3'05". Op wedstrijd geraakte ik echter geen poot meer vooruit. Mijn kilometervolume zat toen aan 100-120km per week. Ik zou nog meer moeten aankunnen volgens de "wetenschappelijke trainingsmethoden". Mijn gevoel zei echter van niet en ik kreeg de naam van geen karakter te hebben, geen winnaarsmentaliteit en een eeuwig talent dat niet zal doorbreken. Perfectie is niet mogelijk via het denken. Dat is wel al duidelijk voor mij. Het kan niet via aanvullen van tekorten, aanvullen via voeding, genezingsprocessen en enkel maar volgens cijferberekeningen en grafieken. Zelfs de aanwijzingen zijn enkel gericht op voedsel dat je tot je neemt, supplementen om cijfertjes in bloedwaarden te zien veranderen. Hoe absurd is de wetenschap. Zelfs de hartslagmeters worden nu als commercieel middel gebruikt. Vroeger was ik een fervent gebruiker toen iedereen het nog afwees. Nu wijs ik het af want de kennis gepaard gaand met de hartslagmetercijfers is desastreus voor het lichaam op lange termijn. Tenzij de kennis juist gegeven wordt.
Perfectie is mogelijk via het gevoel. Mijn persoonlijke besttijden op training (val maar achterover en zeg maar laat het dan ook op wedstrijd zien, ik heb er geen behoefte aan en op wedstrijd wordt er niet gestreefd naar voelen, maar naar winnen en dat is denken!): 100m in 10"96, 200m in 24", 300m in 39", 400m in 52", 800m in 1'56", 1000m in 2'26", 5000m in 13'45". Mijn persoonlijke besttijden op wedstrijd: 100m nog niet gelopen, 200m nog niet gelopen, 300m in 41"30, 400m nog niet gelopen, 800m in 2'09", 1000m in 2'48", 5000m in 15'50".
Veel te grote verschillen. Het heeft vooral mentaal te maken. Ik krijg geen ruimte en geen lucht op wedstrijden. Anderen nemen die in want daarvoor krijgen ze aandacht en waardering voor in de plaats. Ik geef me die zelf op training en op wedstrijd heb ik daar geen behoefte aan. Ik word wel pist als mensen dan zeggen: hij heeft een grote mond, hij kan het niet aan, ziet ge wel dat hij het ook niet kan wat zou hij dan anderen kunnen helpen. Wie durft er eens een week met mij te trainen, te leven, te geven. Geen enkele persoon tot nu toe. Er hebben het een paar geprobeerd: het is te zwaar, dat kan ik niet aan. Ik blijf wel doorgaan. Er zijn nog andere redenen waarom ik de tijden niet loop op pistewedstrijden: laat me eens lopen in wijzerzin. Maar ja dan kunnen anderen niet meer zo vlot presteren. Het is nooit voor iedereen goed. Dat weet ik maar al te goed. Geef ten minste iedereen een kans. Zo vind ik het een geweldig initiatief dat DCLA organiseert op de meeting voor MON: de gemengde 5000m. Dit biedt perspectieven naar de toekomst toe en het is aantrekkelijk voor de vrouwelijke en mannelijke deelnemers: vrouwen die zich kunnen optrekken aan het tempo van snellere mannen en mannen die van vrouw naar vrouw lopen (gestimuleerd door de aantrekkingskracht, mss zijn er ook mannen die door mannen aangetrokken worden, vrouwen door vrouwen, voor iedereen een motivatie).
Perfectie is mogelijk IN HET VOELEN!
Meer uitleg of een keertje het uitproberen in de praktijk: het kan!
Just ask!
Groeten
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten