2007 vanuit mijn visie op mezelf bekeken!

Laten we beginnen bij het begin. Viering van oud naar nieuw in mijn bedje op onbewuste wijze (al slapend). Op 1 januari 2007 's morgens om 8u30 training tot 10u op de fiets. Van 14u-15u al lopend. En 's avonds nieuwjaarswensen gaan doen met de fiets.
De volledige maand januari stond in functie van de selectie van RB voor het EK indoor en het zoeken naar werk. Een weekend in de Ardennen, dagelijks fietsen, rompstabilisatieoefeningen, losmaken, solliciteren, zwemmen, lopen en mee naar wedstrijden gaan was het merendeel van mijn ingevulde tijd. Ook andere atleten begeleiden. Zij het wel allemaal gratis (streven naar gezondheid, vrijheid en liefde ipv naar macht, geld en seks) om de nieuwe trainingsmethode en leefmethode eigen te maken voor mezelf en voor atleten duidelijk te maken dat het op een gezonde manier kan om topsport te beoefenen en dat je je er constant van bewust moet en wilt zijn met hoe je wat bezig bent (zware lees-, denk-, en voelkost).
Niet geslaagd om R er constant van bewust te maken om zijn levensstijl aan te passen. Gevolg was dat hij op cruciale beslissende momenten onbewust teruggreep naar onbewust opgelegde waarden van deze maatschappij onbewust overgedragen door zijn ouders (waarden: macht, geld en seks). Geen EK bijgevolg.
RB wilde me wel helpen aan mijn volgend doel. Namelijk kijken waar ik stond op het LK-cross in BREE. Ik voelde me sterk en in februari moest ik toch al voelen wat er in me zat. R trok door van bij de start en ik nam gedurende de eerste 500m de leiding over om Rik Ceulemans het vuur aan de schenen te leggen. Na 1km nam Rik over en probeerde ik me vast te bijten in zijn spoor. Dat lukte tot 100m verder TS me afsneed in de bocht. Ik moest uitwijken of we lagen beiden op de grond en mijn adductor versprong. Mijn eerste energiepijl was daardoor al verschoten. Vervolgens kwamen TS en VN me voorbij. Ik liep toen 5de en even later kwam R met TG voorbij. Na 3,5km hield ik het voor bekeken. Rik Ceulemans werd LK cross.
Het volgende doel werd het BK cross met als tussenstap de LCC TACT. Ondertussen had ik weer contact opgenomen met Karel Aerssens (Bowentherapeut in DORDRECHT). Hij gaf me een dichterbijzijnd adres van een bowentherapeut mee en ik nam contact op met die persoon. Patrick Moysons heeft me gesteund van februari t.e.m. juli (zolang heb ik het toegelaten). Hij deed zijn werk prima want mijn lichaam reageerde er goed op. Het was voor mij wel zwaar om elke week met de fiets naar KAMPENHOUT te vertoeven maar de rit was zeker de moeite waard. Na verloop van tijd werd het met de auto.
Op de LCC TACT werd ik 10de na een redelijke training. De winnaar was de 2de van het LK cross (TS). Met een goed gevoel zou ik vertrekken naar het BK in OOSTENDE. Om goed en uitgerust aan de start te verschijnen, zocht ik een plaats in OOSTENDE waar ik een weekend kon verblijven. De week voor het BK vertrok ik naar OOSTENDE om te vragen waar ik kon overnachten. Niets gevonden. Op internet terug verder gezocht en ik vond iets. Vrijdagavond vertrok ik met de trein naar OOSTENDE. Ik heb wel 8km moeten lopen vooraleer ik op mijn bestemming was met pak en zak (dit was niet echt gezond voor mijn lichaam). De volgende dag rustig getraind op het parcours en me laten uitwaaien aan zee. Zondag klaar voor de wedstrijd. Maar het werd een afknapper. Met de kopgroep mee en als één van de laatste ervan de helling naar beneden. Ik wist dat er in de scherpe bocht naar rechts nadien een cementstrook lag die ik diende te ontwijken. Tasame (de latere winnaar) stak me voorbij en versnelde. Ik wilde volgen en we kwamen juist op die strook. Hij stak me rechts voorbij en sneed naar binnen. Ik wilde mee en moest buitenom. Pats, er recht in, krak in de rug en de wedstrijd was over nog vooraleer hij echt begonnen was voor mij. 3 ronden heb ik nog geprobeerd te lopen. Maar het ging niet meer, van plaats 40 naar 60 terug naar 40, terug naar 60, naar 50. Toen ben ik maar uit de wedstrijd gestapt.

Om dit allemaal te verwerken heb ik van enkele mensen steun gehad, maar toch vooral de steun in mezelf gezocht.
Ik had van 19-31 maart werk in het onderwijs. Maar dat werd ook een tegenvaller. Gedurende die periode leerde ik iemand kennen waar ik verliefd op werd. Op 15 april won ik in Borgloon de 5km wat wilde zeggen dat ik nog altijd conditioneel in orde was. Meer energie ging uit naar LP ipv naar trainen. Ik vond het interessanter om met haar te vertoeven dan te trainen op dat moment. Geen tungrirun, geen piste wedstrijden. Maar na 2 maanden voelde ik dat ze in feite onze relatie geen kans gaf. We besloten toch op reis te gaan samen. Financieel kon ik dat niet aan en zij ook niet. Eveneens waren we beiden op zoek naar een auto. Samen vertrokken we op vakantie met 3 andere personen. Niet naar haar zin. Daar bleek dat ze niet zozeer verliefd op me was maar streefde naar geld, macht en seks. Toch wilde ik het niet geloven. De Mont Ventoux moest eraan voor de moeite. 8 en 9 jaar geleden sneuvelde ik altijd de laatste km door de wind. Nu was het helder en haast windstil, vergeleken met toen. Ik reed rustig naar boven in 1u40'. Ook LP deed het goed. Voor haar kunnen op dat moment schitterend zelfs.
In augustus besloot ik terug mee te doen aan wedstrijden nadat LP het uitgemaakt had. Het viel tegen, zeker nadat ik terug zwaar getraind had. 800m in 2'15" is niet echt iets wat je wil zeggen. Ik focuste me op Dwars door HASSELT, CC ROESELARE met als richtlijnen de fruitloop, ALKEN, Dwars door MECHELEN, DE MAASRUN, DE QKBC TOREN. Ondertussen wilde LP het terug proberen met mij. Mijn doel ging ik echter niet meer aan de kant zetten. Ik had al genoeg tijd verloren door naar mijn hersenen ipv naar mijn gevoel te luisteren.
Op het parcours van de fruitloop liep ik een week voor de wedstrijd 14'50". Schitterend gevoel. Ondertussen had ik ook werk gevonden en wist ik niet hoe ik daarop ging reageren na een week. Het was toch in mijn kleren gekropen en ik werd slechts 4de in een tijd van rond de 18' op 5km. Een week later werd ik 4de in Alken. Nog een week later werd ik 2de in Mechelen in 16'40" op 5km. Op 30 september werd ik 28ste op de 10km in de MAASRUN. Een week later deed ik mee aan de QKBC TOREN RUN en dat was er al te veel aan. De eerste grote confrontatie met mezelf werd het juist niet scenario. 9de op 5km in DDH en door achteraan te vertrekken slechts 111ste op de 15km. Even een mentale en emotionele tik. Een week later deed ik mee aan de 15km van Kortessem. Dat werd een echte afknapper. Na 5km liep ik nog mee met de achtervolgende kopgroep op Rik Ceulemans en Koen Neven(?) met daartussenin nog Ruben Kenis. Ik kreeg een pattat nadat ik 's morgens al een training met de fiets had afgewerkt en geen rekening meer had gehouden met wat ik gegeten at (brood met confituur, 2 mattentaartjes en een bord spaghetti).
Ik kwam binnen in een tijd van 1u07'. Even geen wedstrijden meer voor me. Ik ging op zoek naar een andere club want bij AVT was ik uitgekeken nadat ze me voor de zoveelste maal niet wilde begrijpen en me weer in mijn rug schoten. Als niet aangeslotene liep ik mee in CC MOL en stapte uit na 6km omdat ik voelde dat het goed zat en ik nog een extra training wilde afwerken. Ondertussen had ik een gesprek gehad met één van de clubs van DCLA. Ik wou me inschrijven zodat ik als aangeslotene mee kon doen aan de CC ROESELARE. Ik kreeg geen groen licht en wilde hier het fijne van weten. Min of meer is het uitgesproken en kan ik me morgen bij een andere vlaamse club aansluiten. Geen CC ROESELARE voor mij alhoewel ik schitterend in orde was. Ik had nog gemaild naar de organisator (Noël Vermeyere) maar de mentale tik was te groot om mij een trip naar ROESELARE te trotseren en te laten zien wat echt in me zat.
Op het werk werd het er ook niet gemakkelijker op. Ondertussen was ik samen met LP in de Ardennen op weekend geweest om ons te ontspannen. Dit was de druppel voor me. Ik had me geamuseerd maar zag daar dat LP niet streefde naar wat ik streefde. Een week daarna heb ik het uitgemaakt (onbewust ook als atlete en trainer, vermits ik daar naar dezelfde waarden in streef maar nog harder en duidelijker optreedt). Pijn in het hart nog weliswaar.
Om het jaar toch nog in schoonheid af te sluiten ben ik in contact gekomen met enkele mensen die naar dezelfde doelen streven. Op 27 december deed ik mee aan de Kerstcorrida te Meeuwen-GRUITRODE. Ik vertrok samen met een atleet achteraan en werd nog zowaar 26ste. Hier had ik kunnen winnen. Op zaterdag 29 december deed ik mee aan een aflossingswedstrijd op de voetbalplein te sporting AALST bij SINT-TRUIDEN. Voor mij goed, voor mijn partner verre van. Maar de redenen zijn al achterhaald. Zeker een aanrader voor dit jaar! Op 31 december 2de in de SIL-WESTERLO-OP. Eveneens een aanrader voor dit jaar.

Ik ben bijlange nog niet aan mijn sterkste punt. Ik heb nog een lichaam van iemand van 18 en voel me ook zo nog. Er mag wel iets veranderen aan de visie van mensen die mij niet kennen en mij beoordelen op uiterlijkheden en roddels. Eveneens op mijn werk mag er iets veranderen. Dit jaar zal ik zelf moeten zorgen voor mijn doorbraak of voor één van mijn atleten hun doorbraak.

Eens kijken welke voornemens me dit jaar zelf wel lukken!