DIEP IN MIJN HART

Veel mensen hebben mij laten voelen in mijn leven. Zowel in positieve als in negatieve zin (zo ervaar ik het toch). Weinig mensen hebben mij laten nadenken in mijn leven. Weinig mensen hebben mij laten ontwikkelen (doen) in mijn leven.
Ik ben een emotioneel iemand omdat mensen weinig besef hebben van gevoelens. Ze ontkennen gevoelens en blijven in hun denken zitten en dan worden mijn gevoelens emoties want ik kan ze aan niemand kwijt, want ze worden anders geïnterpreteerd dan bedoeld. Ik ben iemand die moeilijkheden heeft met logisch nadenken. Ik weet van mezelf dat ik niet slim (logisch denken) ben, maar wel intelligent (op intuïtie afgaan).
Enkele mensen liggen me nauw aan het hart en ik heb vandaag iemand verloren in deze wereld, maar in mijn binnenste zal hij altijd blijven. Praten is nooit mijn sterkste kant geweest, wel luisteren. Advies van mij aannemen doen de meeste mensen niet. Omdat ik niet overtuigend overkom. Daarvoor heb ik nog te weinig zelfvertrouwen en een te grote zelfwaardering. Voor anderen kom ik over als koel, beredeneerd, egoïstisch en asociaal. Vanuit hun visie bekeken is dat ook zo. Enkel begrijpen of willen ze mijn gevoel niet begrijpen en stoten ze me daarom van zich weg. In een wereld die draait om macht, geld, roem, faam wordt het gevoel weggeblazen. Een gevoelspersoon wordt dan emotioneel. Niemand begrijpt het gevoel van die persoon en daarom gaat die persoon het oplossen in zijn/haar hersenen. Bijgevolg gaat het van kwaad naar erger, want de oorzaak ligt niet in de hersenen maar bij de anderen hun gevoel.
Ik weet niet of ik er goed aan doe dit te typen maar elke persoon die ik tegengekomen ben in mijn leven zit opgeslagen in mijn hart. Iedereen heeft mij iets bijgeleerd. Iedereen leert mij iets bij. Ik haal altijd het goede uit elke situatie. Maar als die personen in hun denken blijven zitten, kan ik razend worden en sta ik niet meer in voor de gevolgen want dan laat ik me leiden door geld, macht en seks. Je oogst wat je zaait.
Diep in mijn hart is iedereen welkom. Enkel ben ik niet welkom bij iedereen zoals ik het wil want alles moet oppervlakkig geschieden. Spijtig want het leven zou er heel anders kunnen uitzien, voelen en zijn.

De training ging vandaag moeilijk. Ik zat meer in het verleden en in mijn hoofd dan ik bezig was met de training. Het voelde niet goed aan. Lang geleden dat een training zo stroef ging. Op het einde van de werkdag ging het beter bij de tweede training en zelfs de derde ging nog iets beter. Maar niet in vergelijking met de training van gisteren en zeker niet met die van vorige weken en maanden.

Op naar morgen, met minder zorgen.