Vandaag een test op wedstrijd. Enkele dagen slaap ik minder goed en heb ik ook mijn slaaphouding veranderd en mijn voedingspatroon onbewust veranderd. Misschien een voorteken van overtraining. Het kan maar het begint me stilaan mijn ... uit te hangen.
Gisteren nog zwaar getraind om zeker te weten of het om overtraining gaat of niet. Want de ochtendpols is hetzelfde, het gewicht ook, de slaapuren ook (de slaaphouding en slaapkwaliteit minder), de recuperatie is wat minder tussen de trainingen door maar tijdens de training of in volle inspanning recupereer ik heel snel.
Mijn benen waren lood vanmorgen en ergens voelde ik lichte kriebels in mijn rechterwreef en rechterquadriceps. Ik had geen zin om te gaan lopen. Toch besloot ik om mee te doen om te kijken of het werkelijk overtraining is. Voor de wedstrijd nog met iemand kunnen spreken die ik al lang niet meer had gezien. Dat deed me goed en ergens ook niet. Te weinig elkaar gezien of te veel veranderd t.o.v. elkaar door omstandigheden, ik weet het niet.
Bij het opwarmen ging het stroef in het begin, maar naar het einde toe ging het vlot. Er zat terug kracht in de benen. Toch voelde ik wat destabilisatie in mijn enkels bij de laatste versnelling op spikes.
De wedstrijd dan. Ik verwachtte er niets van en wou zien dat ik overtraind ben. Anders zit er nog een ander addertje onder het gras waar ik geen benul van heb. Bij de start vertrok ik als 12de van de 19. Na 100m liep ik 6de, na 300m liep ik achter Tim Stessens aan die al zo een 30m voorsprong had. Het ging vlot maar echt kracht zetten zoals 2 weken geleden kon ik niet. Vincent Nardozza kwam iets na 1km over mij en ik pikte aan. Na 1 ronde liepen we zij aan zij achter Tim Stessens. Het ging verbazend vlot. Iets verder voelde ik kracht uit mijn lichaam wegebben. Vincent liep van me weg. Opeens een trio naast me, 2ACA'ers en 1 AVT'er. Even in hun spoor mee als 6de. Nog 3 mensen liet ik over me heen komen. Wat gebeurde er in mijn lichaam? Geen verzuring maar ik kon niet meer vertragen en wel versnellen en ik pakte terug over. Echter stapte ik 50m verder uit de wedstrijd na welgeteld 3,8km. Waarom? Er heerste een spanning in mijn lichaam die ik nog nooit eerder gevoeld heb. Ik vond het eigenaardig en wilde tot rust komen. Dat lukte de laatste dagen niet meer, recupereren na een inspanning zonder voort te bewegen. Het lukte me om tot rust te komen, merkwaardig genoeg. Nu blijft de vraag, is het overtraining of is het een te zwakke linkerkant of scheelt er iets aan mijn uithoudingvermogen tegen de melkzuurdrempel. Het eerste kan, het tweede is zo (dat heb ik gevoeld) en het 3de is uitgesloten (merk ik op training). Rust, rustige duurlopen, techniek en even alle stress uit mijn lichaam laten vloeien kan de oplossing bieden. Volgende week misschien nog een wedstrijd. Het positieve is dat ik het gevoel heb dat ik mee kan met de "groten" zonder me te forceren als de linkerkant nog sterker wordt. We hebben nog tijd om aan de techniek en de oversupercompensatie te werken. Nadenken en zoeken naar een oplossing. Dat zal niet simpel worden, maar ik wil het en dan zal het geschieden. Op naar het BK veldlopen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
3 opmerkingen:
Ik ben nu al een tijdje jouw blog aan het volgen en ik moet zeggen, het doet me iets.
Je bent een man die tracht iets te bereiken en daar heb ik enorm veel respect voor. Eén ding echter: het is juist dat veel geregeerd wordt door de zucht naar Macht, Geld en Sex, maar dat is nu éénmaal de wereld, daar kan je enkel voor jezelf iets aan veranderen. Jij hebt geen macht over jouw vrienden en/of kennissen om hen te veranderen, die verandering moet van bij henzelf binnen komen. Daarom even deze bedenking: veel filosofen en denkers hebben het al gezegd en ik ben het daar volmondig mee eens, de "weg van de minste weerstand" is meestal de juiste. En als ik zie hoeveel weerstand jij aan het bieden bent, dan denk ik dat je die richting eens heel kritisch moet bekijken...
Dag Anoniem
Thanks voor de reactie.
Het is niet mijn doel dat het je iets doet, het is mijn doel dat je er iets mee doet.
Ik begrijp je mening maar kan het niet vatten met mijn gevoel en in het denken ben ik niet al te sterk. De bedenking maken: dat is een hele opgave voor mij, zeker als het logisch denken betreft. Wat wil je daarmee zeggen: "weg van de minste weerstand"? Ik ben een dromer, een voeler en een doener en denken, ja dat laat ik aan anderen over want ik kan dat nog niet al te best. Ik voel niet dat ik weerstand bied, als ik dat hiermee oproep in het denken, ja dat besef ik niet.
Bedankt voor jouw reactie.
Als ik de verschillende teksten lees die je schrijft, is het voor mij duidelijk dat jij tracht al de mensen rond jou en in jouw programma(s) te veranderen en de visie te laten verstaan van hoe jij het ziet en hoe jij de wereld perfect zou zien draaien. Misschien wordt het eens tijd dat je ipv naar anderen te focussen, je enkel en alleen naar jezelf gaat kijken en ervoor gaat zorgen dat JIJ stopt met weerstand te bieden.
Je bent de leeftijd voorbij dat je nog tot de top van het atletiek gaat/kan behoren, ik hoop dat je dat beseft. Je bent zo hard aan het trainen om toch maar aan die top te geraken, maar altijd is er iets of iemand die jou daarvan weerhoudt. Begrijp je dat zo een zaken "levenslessen" zijn die jou aangeven dat er iets anders is dat jouw weg is, iets anders dat jouw pad zou moeten worden. Want elke keer als je willens nillens dezelfde weg van het afzien en weerstand bieden inslaat, val je op je bek.
Kijk naar de grootste coaches in de wereld, die kunnen het spel niet perfect spelen, ze kunnen het alleen zeer goed uitleggen en ZIEN waar de fouten zitten. DAT IS JOUW ROEPING!!! Dat zijn zaken die jij als geen ander kan. Stop daarom met de vechten en te zoeken naar dat gloriemoment (dat je dan toch niet accepteert als je het krijgt, kijk maar naar die éne overwinning waar je het bent afgetrapt voor de prijsuitreiking).
Doe waar je goed in bent, niet waar je zou willen goed in zijn...
Sorry voor de harde woorden, maar ik denk dat jij een man bent die zoveel capaciteiten heeft maar ze op dit ogenblik aan het vergooien is aan zichzelf terwijl er zoveel mensen van zouden kunnen genieten.
Eén ding moet je dan wel veranderen bij jezelf: wees minder hard en tracht ook de ander in zijn geloof/leven/overtuiging te laten, hij heeft ook gelijk en heeft ook zijn beeld van de wereld. Laat hem dat en tracht hem enkel te sturen voor zover hij kan worden gestuurd.
De dag dat jij de grijswaarden ipv alles wit/zwart gaat zien, zal een mooie dag zijn.
Succes
(Sorry voor de harde woorden, ze zijn écht opbouwend bedoeld en NIET bedoeld om te kwetsen.)
Een reactie posten