Het resultaat mag dan niet schitterend zijn op papier maar ik heb genoten van de korte crosscup in HANNUIT. Tegen al mijn principes en trainingen in besloot ik om mee te doen aan de korte cross. Ik was er helemaal niet op voorbereid. De conditie was er wel maar de trainingen waren zo zwaar de laatste week dat ik wist dat dit vermoeiend werd. Het werd het ook, maar genoten dat ik heb. Ik voel dat ik niet 10 maar 60% sterker ben geworden op één week tijd.
Enkele beginnersfouten (die ik nog nodig heb op mijn leeftijd) hebben er voor gezorgd dat mijn goed gevoel niet overeenkwam met mijn prestatie in de uitslag. Mij zal het worst wezen, want ik eet geen worst. Daarna was het ook zalig om naar de vrouwencross te kijken. Ik heb weer veel bijgeleerd.
Bovendien heb ik ook naar een huis gekeken en ik ben benieuwd naar de prijs. Het was er rustig en afgelegen en het huis op zich was ook goed en economisch ingericht. Het sprak me aan.
Op naar het volgend doel. Het PK Vlaams-Brabant. Het doel: eerst kijken hoe ik deze recuperatieweek doorkom en dan zondag voelen wat er in zit.
Mijn gevoel over het WK veldrijden zat bijna juist. Enkel was Mourey weer slachtoffer van dienst en Bart Wellens kon het ook niet nalaten om mee te genieten. De Lars deed zijn plicht en Stybar heeft weer zijn klasse laten zien. Sven en Erwin kwamen zichzelf tegen. Wel raar dat ik commentaar geef hierop want ik heb de wedstrijd niet gezien. Dit is de eerste keer toogpraat van mij en dat mag ook eens van mijn kant: zwanzerij, ja blijkbaar maakt het mij ook af en toe eens blij!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Dag Kevin
Proficiat met je prestatie van vandaag.
Het doet goed om mensen te zien uitblinken in zaken waarin ze hun talenten tot uiting kunnen brengen.
Ik ben vandaag gaan lopen, maar het was een zware dobber. Deze week geen tijd gehad om te lopen en vandaag dan erg stramme spieren.
Ik heb mijn accent momenteel gelegd op de lectuur en op de literatuur, zalig voelt dat.
Ik heb meegedaan aan een gedichtenwedstrijd, donderdag weet ik meer.
Ben ergens aan het hopen op een doorbraakje, misschien heel naief.
Het heeft me alleszins al een persoonlijke doorbraak geleverd.
Laten we gewoon afwachten.
Ik hoor niets meer van jou, dus ik heb maar eens zelf iets laten weten.
Ahja, de boog kan niet altijd gespannen staan.
Het beste en 'intenseer' je momenten tot persoonlijke doorbraken. Go! and keep going...
Sarah
Dag Sarah
Dank je voor het compliment. Niet aan je gedichtenwedstrijd denken, er ook niet op hopen. Dat je er al aan meegedaan hebt, zegt al genoeg. Het is aan anderen dan of ze zichzelf waarderen, dan waarderen ze jou ook. Anders beseffen ze niet wat inhoud inhoudt en kijken ze over je gedicht heen. Dat loopt wel los net zoals met je spieren na verloop van tijd. Zolang, zoals je zelf zegt, go and keep on going. Maar je zegt het ook al zelf even verder: Laten we gewoon afwachten.
Kevin
Een reactie posten