Ik ben te eerlijk voor deze wereld. Anderen noemen me braaf. Dat ben ik niet want anders kom je niet op plaatsen waar ik kom. Op de beslissende momenten nadenken is uit den boze. Ik doe het nochtans wel. Tijdens een wedstrijd komt het bij mij op wanneer het moment van de waarheid aanbreekt. Altijd zweef ik op mijn gevoel en doen. Dan opeens kan ik winnen en floep daar is het denken: ben jij er wel klaar voor, je bent al zovaak 2de accepteer dat nu dan ook, ben jij wel de sterkste, kan ik het afmaken, wat ga ik zeggen als ze me interviewen, wil ik wel op dat hoogste schavotje van het podium staan, ik ga de andere misschien te fel pijn doen, ik word niet graag 2de en gun het een ander ook niet (dus word ik toch tweede), behoor ik op die eerste plaats, ik ben wel een leider, ook de baas?
Vragen, vragen en nog eens vragen die op dat moment niet van tel zijn. Op andere momenten denk ik beter na. Op dat moment, gewoon vlammen zoals anders. Zoals op training, zoals wanneer ik zweef op mijn gevoel en doe. Laat het denken dan zijn, doe het meer op een ander tijdsstip dan komt het niet de kop opduiken tijdens de wedstrijd. Je bent zo sterk als je zwakste schakel en zo zwak als je sterkste schakel: denken en voelen. Het denken is negatief en overheerst dan het voelen, het blokkeert het doen en alweer een kans weg om door te breken.
Mental coaching: ironisch, ik pas het zo vaak toe op mensen en atleten. Zelf krijg ik het er bij mij niet in op de beslissende momenten. Nog meer oefenen blijkbaar en een beetje minder eerlijkheid kan ook geen kwaad.
NADENKEN VOOR MIJ, POSITIEF NOG WEL, SOMS IS DAT EEN ECHTE HEL VOOR MIJ!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
wat bedoel je precies met eerlijkheid?
Eerlijkheid betekent voor mij: zonder enige verfraaiing, zuiver functioneel. De waarheid vertellen, hoe hard die ook voor mezelf is en overkomt bij anderen. Objectief waarnemen en zeer diplomatisch zeggen wat je vindt, zonder je gevoel erin te leggen (want dat is subjectief als je nadenkt). Geloven is zien wat er is, zonder rekening te houden met iets wat je geleerd hebt of tegen je gezegd geweest is. Eerst zien dan geloven is vergankelijk en subjectief (want je hebt al een oordeel klaar, anders zeg je niet eerst zien dan geloven).
Een reactie posten