Gisterenavond om 22u nog een recuperatieloopje gedaan. Daarna nog een uur stabilisatieoefeningen en met een moe en verzadigd gevoel het bed ingedoken. Deze ochtend een stijf gevoel in de rechterheup en rechteronderrug. De spieren zijn nog altijd te zwak aan die kant. Ik voelde wel dat mijn beenbeweging weer juist boven de knie begon en dat ik de heup niet meer gebruikte. Waardoor ik een draaiende beweging met mijn heup maak en een scoliose in de onderrug creëer. De beenbeweging begint in de iliopsoas en niet lager. Deze dient verstevigd en gesteund te worden door de quadratus lumborum, rechte buikspier, schuine buikspier, liezen, hamstrings en iliocostalis lumborum + latissimus dorsi. Als toetje heb je dan nog de gluteï. Als die spieren als een blok werken dan maak je een lichaamsrotatie en krijgen je schouderbladspieren en onderbeenspieren het heel hard te verduren. Met alle gevolgen van dien.
Regen en een verzwakte rechter lichaamshelft houden me echter niet tegen om verder te trainen. PIJN IS EEN BOODSCHAPPER EN NIETS IS WAT HET LIJKT TE ZIJN. Luisteren naar mijn lichaam, de regen en mijn wil in mijn voordeel gebruiken. Op naar een nieuwe training en naar een nieuwe ervaring van pijn. Het leven kan toch zo mooi zijn!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten