Na een week sportkamp en een weekend "afscheidsfeest" van mijn zus heb ik me al in 3 jaar niet meer zo slecht gevoeld. De drank waaruit de kinderen konden kiezen op het sportkamp was coca-cola, coca-cola light, ice-tea en fanta. Zelfs geen water was er voorzien. Ik dacht dat het om een sportkamp ging en niet om een verslavingskamp aan frisdrank. Bij het eten viel ik nog meer achterover. Geen fruit, wit (maar toch ook nog iets of wat bruin) brood, confituur en choco om van te walgen, meer zout dan middageten en voor het avondeten gold hetzelfde. Gezonde voeding is heel belangrijk voor kinderen op een sportkamp, want daar wordt de basis gelegd voor thuis als daar de basis niet aanwezig was (is). Maar met zulk gegeven zijn de kinderen beter af zonder sportkampen. Het enige wat ik goed vond was (dit komt hautain over) mijn trainingen. Het materiaal liet te wensen over qua kwaliteit en kwantiteit. Gelukkig ben ik iemand die graag mijn creativiteit aanspreekt en was dat helemaal geen onoplossend probleem voor die korte sportkampweek. Voor de voeding was ik helaas verloren. Ik was zelf verplicht na de eerste avond kraantjeswater te drinken om me niet slecht te voelen na het drinken van 2 ice-tea's.
De kinderen die nog niet veel tennis geleerd hadden, hebben heel veel vooruitgang geboekt. De anderen "wisten het beter" en bleven bij hun oude techniek waardoor ze na enkele dagen het moesten besnieten van de beginnende tennissers. Hetzelfde als met het voetbal. Wie mij zegt dat hij geen linkervoet of rechtervoet heeft, mag zijn voet laten afzetten want die wordt toch niet gebruikt. Geloven in je eigen kunnen en de wil ervoor opbrengen is zeer voornaam om iets te leren in het leven.
Veel geslapen had ik niet en ook niet veel juist kunnen trainen. Ik was 5 kilogram afgevallen. Maar dit weekend heb ik 7 kilogram bijgewonnen na een weekend feesten voor het afscheid van mijn zus. Ze trekt naar het buitenland om daar een nieuw en succesvol leven te beginnen met haar lief. Hopelijk lukt het haar, want ze zal zich moeten aanpassen (voor haar vergt dat minder problemen dan voor mij). In totaal ben ik dus 2 kilogram op en ik voel het aan mijn lichaam. Ik ben minder uitgerust na het slapen, voel me minder fit na het sporten en mijn spieren doen soms pijn. Veel losmaken, rustig trainen, diep ademen en terug genieten van de kleine dingen zal deze week op het programma staan. Naast alweer een resem bijgewonnen gesprekken voor interessante jobs.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Wat mij shockeert is dat zulke jonge kinderen al volledig vastzitten in een stramien.
Maar wat misschien nog wel veel shokerender is, is de angst van de organisatoren om gezond voedsel te serveren. Zijn ze soms bang dat de kinderen zullen klagen en niet meer terugkomen als ze bruin brood moeten eten?
Het maakt in ieder geval duidelijk, dat sport leuk vinden, nog niet betekent dat je gezond eten daar bij hoort vinden. Het domme is natuurlijk eigenlijk, dat we moeten praten over eten en gezond eten. Eten zou eigenlijk altijd gezond moeten gebeuren. Het zou altijd een ondersteuning moeten zijn van iemands lichaam.
Aan de andere kant kan ons lichaam veel hebben. Kijk maar eens naar hoelang mensen het vol kunnen houden op een eenzijdig dieet, zolang er maar eiwitten inzitten. Ik geef toe, je houdt er veel klachten aan over, maar je gaat er niet meteen aan dood.
Maar het zou zeker op een sportkamp beter zijn, als de volwassenen het positieve voorbeeld zouden geven.
Een reactie posten