zondag 5 augustus 2007

Basis van de basis

Een streepje zon, het geluid van wapperende bladeren door de wind, het gejank van een kat, het gepiep van een muis en dit allemaal zo dicht bij huis. Kan het leven nog mooier zijn? BASIS VAN DE BASIS.

De basis van topsport is niet presteren maar is je eigen leren waarderen. Het is streven naar gezondheid. De basis van gezondheid is kennis die je op zijn/haar beurt weer opdoet door waar te nemen. De basis van waarnemen doe je met je zintuigen: oog, oor, neus, mond, handen, huid en het geheel hiervan (het geheel is altijd meer dan de som der delen = waarnemingsvermogen). De basis van de ontwikkeling van je zintuigen is DOEN. Wat ben je met een lichaam als je er niets meedoet? Wat ben je met zintuigen als je ze niet (wil) gebruiken? Wat ben je met hersenen als je niet wil nadenken over dingen die met jou en rondom je gebeuren? Dan ben je een topsporter van de huidige maatschappij: streven naar ontkenning van jezelf en dat doe je door niet in jezelf te geloven, te bezwijken onder druk en je geloof te gaan zoeken in producten die je buiten westen slagen en je leiden naar oorden waar je ook kon geraken zonder die producten als je maar aan jezelf wil werken en in jezelf wil geloven.

Het leven is schoon als je jezelf en anderen waardeert en fouten maakt zodat je leert te genieten van het leven. Er zijn geen woorden voor echte topsport. Het doet je zweven, het doet je geven, het doet je genieten, het doet je leven. In jezelf heb je een uitvoerend orgaan (het lichaam dat functioneert op spieren), een beleidsorgaan (de hersenen waarmee je waarneemt) en de rechtspraak (de pijn die als je het respecteert eerlijk en raad voor je kan zijn). Negeren we één van deze facetten dan ontkennen we onszelf. Het is vooral onze rechtspraak in onszelf die het moet besnieten voor ons beleidsorgaan ten kostte van ons uitvoerend orgaan. Sterven doe je op het moment dat je beleidsorgaan de overhand neemt (dat is onze maatschappij spijtig genoeg), niet op het moment dat het lichaam lijkt uitgesteld te zijn. PIJN IS EEN BOODSCHAPPER, GEEN BOOSDOENER. GEEF JEZELF DE KANS FOUTEN TE MAKEN, MAAR LEER ER UIT! EEN FOUT IS GEEN FOUT MEER ALS JE HET BESEFT. HET IS DAN EEN STAP DIE JE HEBT MOETEN DOORLOPEN VAN DE WEG NAAR SUCCES.

DE BASIS VAN DE BASIS IS DE BASIS: DOEN, WAARNEMEN, DENKEN EN HERHALEN, HERHALEN, HERHALEN IN ZOVEEL VERSCHILLENDE SITUATIES DAT JE JEZELF EN JE OMGEVING KENT OM DAARNA EEN ANDERE OMGEVING TE KUNNEN LEREN KENNEN.

3 opmerkingen:

Desomderdelen zei

Blijft over de vraag: Hoe leer je mensen te leren van hun fouten? Hoe leer je mensen hun pijn te zien als boodschapper?

Als ik naar mijn eigen leven kijk, dan zie ik teveel mensen bezig zijn met juist voorkomen dat ik de pijn zal voelen. Bijna niemand schijnt te willen dat je pijn lijdt en je vervolgens te helpen de boodschap te begrijpen. Schijnbaar hebben wij mensen een hekel aan pijn zien bij anderen, zeker als het om ouders gaat.

KVBB zei

Daar zeg je iets wat inderdaad de realiteit is. Omdat onze ouders zelf de pijnen hebben meegemaakt en niet willen dat wij die meemaken, beschermen ze ons. In feite beschermen ze ons niet, maar hen werd ook niet de juiste hulp aangeboden toen zij die pijnen ervaarden. Ze hebben die genegeerd en geven dit onbewust door aan hun kinderen. Ikzelf heb het ook moeilijk atleten te zien lijden. Enkele keren is het me gelukt hun te laten lijden en het rare en positieve was dat ze de boodschap begrepen hadden. Ik had ze geholpen door hun de pijn waar te laten nemen i.p.v. hen ertegen te beschermen. Ik gaf hen vertrouwen om het zelf op te lossen en dat namen ze aan. Maar ik doe dat nog veel te weinig. Dat zie ik ook bij mezelf. I.p.v. de pijn te blijven opzoeken en te begrijpen, verdoezel ik hem soms door minder te bewegen dan voorheen. Je komt nochtans altijd terug op hetzelfde punt: je zwakste punt en dat komt meestal voor als je op je sterkst bent. Op dat moment bepaalt de zwakste schakel je sterkte en die voel je dan enorm. Bemoedering is dan de slechtste remedie voor de pijn. Actief luisteren, tot jezelf doordringen, steun en geduld krijgen van jezelf en anderen is de remedie. Pijn is een signaal dat gegeven wordt door je hersenen en spieren. Meestal ligt de oorzaak van die pijn op een andere plaats dan de pijn zelf. In Nederland spreken ze over triggerpointtherapie om deze pijn te begrijpen en te bestrijden, in Amerika over myofasciale triggerpoints, in Australië over bowentechniek en ik spreek over sarcomeermassage (kleinste motorische spiereenheid die kan samentrekken door prikkeling van de spier door emoties, gedachten, beweging, klimaat en voeding). Als je meer wil weten, vragen staat vrij. Je bent iemand die zeer begaan is met het leven en een klare kijk hebt op dingen. Mensen die er zo over durven en kunnen spreken kom je niet vaak tegen (ofwel zoek ik ze te weinig op).

Desomderdelen zei

Het opzoeken van anderen met een bepaalde kijk, heeft ook te maken met pijn willen en durven lijden. Als je de kijk van de ander namelijk niet waardeerd, maar ergens moet toegeven dat er een kern van waarheid in kan zitten, dan is de volgende stap natuurlijk twijfel over je eigen mening. Dan moet je wel bereid zijn om jezelf en je eigen mening ter discussie te stellen. En dat doet ook pijn. Knagen aan je zelfvertrouwen, doet pijn, zeker als je geleerd wordt dat het enige belangrijke in dit leven zelfvertrouwen is. Terwijl waar het eigenlijk omgaat "vertrouwen in je zelf" is. Dus niet vertrouwen dat je iets kunt "jezelf als bewezen kunner beschouwen." Maar weten dat je dingen kunt leren, door ze te proberen en te oefenen en daarbij kritisch naar jezelf te kijken en te luisteren naar de kritiek van anderen. Helaas doet dat natuurlijk pijn, maar als je leert dat pijn goed is en een signaal om van en door te leren, dan is pijn natuurlijk goed.
De kunst is dus het leren wat de pijn je te vertellen heeft.