KENNIS: WAT BEN JE ERMEE?

Kennis: Wat ben je ermee?

Wat ben je ermee
Niemand is er mee tevree
Het doet te fel pijn
Dit kan de waarheid niet zijn

Is pijn niet fijn
Gaat pijn altijd over de denkbeeldige grenslijn
Het moet wel het denken zijn
Want het gevoel stopt niet bij die grenslijn

Het gevoel
Doet voort zoals het hoort
Het remt niet af
Het geeft je geen straf

Wat ben je ermee
Niemand doet er aan mee
Deze kennis kan niet voor je gezondheid zijn
Voor het denken kan pijn niet een boodschap zijn

Voor denkers is pijn een boosdoener
Maar wat is boos
Het hoort zo broos
Het zijn woorden die je verstand uitkoos

Het gevoel weet wat pijn is
Wees gerust
Het gevoel is daarin nooit mis
En weet wat er met die pijn aan te vangen is

Wie is er iets mee
Men is er nooit tevreden mee
We willen altijd meer pijn
Want de boosdoener in de hersenen moest maar niet zo fijn zijn

Een pijntje hier, een pijntje daar
Met de hersenen nemen we het goed waar
Dat denken we maar
Het voelen weet het beter

Daarom is het fijn
Om een gevoelsmens te zijn
Die trekken zelf de lijn
Zonder er ontevreden over te zijn

Het komt zo misschien niet over
Dat is dan heel pover
Voor een denker zonder gevoel
Want die blijft altijd zo koel

Pijn is een vriend
Die je graag bedient
Het is elk gevoel
Dat je helpt naar je doel

Pijn is elk gevoel
en het leidt je soms onwetend naar je doel
Als niets is wat het lijkt te zijn
Dan lijdt en leidt de pijn je naar de weg waar je wil zijn

Bewandel het pad van de pijn
Ook al vindt het verstand dat verre van fijn
Laat het verstand je lijden
Maar vooral het gevoel je bevrijden

Doe wat je wil en kan
Laat je gevoel je bevrijden uit je lijden
Laat je gevoel, de pijn, je leiden
Blijf niet in je verstand uitbreiden

Over kennis die tot niets zal leiden
Kennis, wat ben je ermee
Als er niemand iets mee doet
En toch weet dat het gevoel zegt: zo is het echt goed

Sterk, heel sterk. Het kwam er in enkele minuten er zo uit. Heb ik mijn roeping gemist? Vroeger zeiden ze me altijd: je moet advocaat worden, je kan het zo goed uitleggen. Je moet tekenen, je kan je fantasie zo goed weergeven. Je moet schrijver worden, want het laat iedereen wakker worden. Je moet topsporter worden, want je bruist van energie en onschatbaar talent.
Weten die mensen wel wat ze zeggen? Heb ik er te veel belang aan gehecht of zelf mijn keuze er tussen gemaakt? Schrijven gaat me heel goed af. Voelen ook. Doen de laatste tijd iets minder door de pijn die ik nog niet altijd mijn vriend laat zijn. Topsporter worden, de pijn zegt me dat ik het nog kan worden. Maar op een andere manier, met meer plezier en wel in het nu en hier.

Kennis: wat ben je ermee? En vooral: WAT DOE JE ERMEE?