Luxe versus noodzaak

Lange discussies voerde ik vroeger met mensen over luxe. Wat is luxe en waar ga je het mee vergelijken?
Als Belg heb je veel luxe t.o.v. de doorsnee Europeaan. Toch op materieel vlak.
Wie klaagt nochtans het meest over weinig luxe: jawel, de Belg. Gedreven door jaloezie, hebberigheid en onverdraagzaamheid.
Ik durf rustig te zeggen, dat ik weinig luxe heb. Vroeger had ik nochtans luxe in overvloed.
Wat heeft het me opgebracht? Ellende gedreven door jaloezie, hebberigheid en onverdraagzaamheid.
Ik mag me gelukkig prijzen dat ik vroegtijdig wakker geschud werd. De meeste mensen worden pas wakker geschud als ze de 60 gepasseerd zijn. Ze willen dan meestal niet meer wakker geschud worden en gaan voort met hun "luxe" leventje. De gevolgen erbij nemend, ontwetend en beangstigend ontwijken zij een ander leven. Een leven met echte luxe bekeken vanuit de noodzaak om te leven.

Even terug naar de actualiteit. De laatste dagen gaat er heel veel aandacht uit naar de Europese zwemkampioenschappen, het nieuwe wielerseizoen, het nieuwe tennisseizoen, de strijd om de 2de plaats in de jupilerligue en de voorbeschouwing van de OS in PEKING.
Mijn zintuigen worden op allerlei manieren geprikkeld. Ik stel me geen vragen meer. Ik aanvaard wat ik waarneem, houd de gedachte voor mij en ga uit van mijn eigen sterkte. Impulsief reageren, ik ga het afleren. Het zal anders gaan. Voelen, NADENKEN en dan pas doen. Hoe vaak zie ik niet op wedstrijden dat keuzes te snel gemaakt worden. Eén pijl te vroeg verschoten in de finale. Te weinig geduld opgebracht. Niet met elke tegenstander rekening gehouden. Vooral niet met zichzelf!
Ik betrap me er zelf op als ik mijn wedstrijden analyseer. Veel te snel in mijn papieren laten kijken. De kaarten veel te snel open op tafel gegooid. Me kwetsbaar openstellen en toestaan dat ik diep gekwetst geraakt. Opnieuw luxe versus noodzaak.
Waarom verschillende pijlen verschieten uit luxe als je het met één grote pijl ook kunt uit noodzaak? Geduld opbrengen, aftasten, energie opsparen, de kat uit de boom kijken en dan genadeloos toeslaan. Er zijn bepaalde topsporters die het zich eigen gemaakt hebben door anders te gaan trainen. Hun prestaties anders te benaderen, anders te kaderen. Kiezen uit noodzaak i.p.v. uit luxe.
Een zin die me de laatste dagen, weken, maanden en jaren in beslag neemt. Soms moet je tot op de bodem gaan om ineens naar boven te schieten en er te kunnen blijven. Soms moet je sterven om als een levende te herrijzen. Soms moet je geloven en vertrouwen in het onmogelijke. Soms moet je ingaan op voorstellen die je geen luxe gaan opleveren op korte termijn, maar wel noodzaak. Meestal moet je inzien dat de noodzaak een gewoonte wordt en dat vanuit die gewoonte luxe vanzelf ontstaat zonder er naar gestreefd te hebben. Meegaan met de stroom van de natuur.

Luxe versus noodzaak = velen zijn geroepen, weinig uitverkoren. Eéntje om over na te denken, waarmee ik ook afsluit.